De Nationale Luchtvaartschool (NLS) is op 8 april 2014 opgegaan in CAE Oxford Aviation Academy1. Volgens een persbericht van CAE-NLS in 2007 verkortte de NLS de beroepspilotenopleiding tot 14 maanden, waarbij de praktijkopleiding in Portugal plaatsvond en de afsluitende MCC op een 737 Full Flight Simulator in Brussel tevens gold als grading voor Ryanair4. Enkele NLS-studenten begonnen in mei 2009 tijdelijk met hun VFR-training bij de voormalige Sabena Flight Academy in Mesa, Arizona, waarna de rest van de opleiding in Portugal en Brussel volgde3. Een NLS-student deed in 2010 het VFR-deel in Arizona en het IFR-deel in Portugal, waar ook de CPL- en ME/IR-training plaatsvond12.

Deze constructie verschilde van het CTC-cadettenprogramma2. Volgens leden in 2006 deden NLS-afgestudeerden die bij easyJet begonnen hun type rating bij CAE en moesten zij deze zelf financieren, waarna zij het reguliere easyJet-salaris ontvingen2. Volgens een student in 2007 werd een plan van de NLS om in een nieuwe syllabus 15 vlieguren minder te maken niet doorgevoerd4. De MCC-cursus die als Ryanair-grading gold, was toen al van kracht4.

Met een NLS-opleiding kon men in principe bij KLM gaan vliegen, afhankelijk van de vraag naar vliegers op het moment van afstuderen8.

De NLS selecteerde in 2006 eerst alle 12 afgestudeerden met een MCC op de A320 voor het easyJet-project; de 6 plaatsen op de B737 werden daarna op schoolresultaten verdeeld, volgens de regel dat de NLS bij een nieuwe klant op resultaten mag selecteren2. Toen KLM in 2006 ook vliegers van andere scholen aannam, liet de NLS kandidaten in Brussel extra simulatoruren draaien als bridgecourse om ze 'selectie klaar' voor KLM te maken; de NLS-begeleiding bepaalde wie op KLM-selectie mocht10. De NLS negeerde rond 2007 resultaten van de KLu-selectie, in tegenstelling tot de KLS (KLM Flight Academy) die deze wel meenam11.

De KLM-bridge course (CBC) ontstond rond 2006 toen KLM ongeveer 200 vliegers per jaar wilde aannemen17. Rond 2008 kwamen ab-initio's van buiten de KLS en KLu alleen via zo'n bridge course bij KLM binnen17. De NLS leverde op deze manier vliegers aan KLM, net als EPST en Martinair Vliegschool17. Bij het easyJet-project in 2006 selecteerde de NLS eerst alle 12 afgestudeerden met een MCC op de A3202.

De NLS-selectie in 2006 bestond op de testdag uit een interview met twee mensen van de NLS en daarna ongeveer 4,5 uur in de simulator (NASS); de uitslag kwam ruim anderhalve maand later7. Volgens een aspirant in 2007 bestond de dagindeling van de NLS-selectie uit een korte pauze na het interview, een lunchpauze na de eerste NASS-test, en daarna de overige NASS-testen achter elkaar5. Een kandidaat die in april 2007 werd aangenomen bij de NLS kreeg in een gesprek van minder dan een half uur geen directe motivatievraag, maar wel vragen over wat te doen bij afwijzing, voordringen in de supermarkt, vooropleiding en de wens om de beste te zijn5. De rekenopgaven in de NASS van de NLS gingen over het snel uitrekenen van de hoek tussen twee richtingen, waarbij het antwoord op een toetsenbordje werd ingetoetst; de test vond plaats in een donkere ruimte met instrumenten op een scherm6.

Volgens een NLS-student in 2011 verschilde het sollicitatiegesprek bij de NLS-selectie per kandidaat, omdat steeds andere mensen het afnamen18. Zij keken vooral naar passie voor het beroep en of een kandidaat qua karakter een potentiële gezagvoerder was, onder meer via situatievragen over hoe men als piloot zou handelen18. Volgens een aspirant in 2007 zat men bij het interview met drie mensen aan tafel en waren vragen over de motivatie om piloot te worden en de voorkeur voor het geven of ontvangen van orders gebruikelijk5. Andere vragen in het NLS-selectie-interview in 2007 betroffen teamwerk, omgaan met kritiek, stressbestendigheid, en de taken van een vlieger voor, tijdens en na een vlucht5.