Een helikopterpiloot kan werkzaam zijn bij een Search and Rescue (SAR) eenheid, zoals de SAR-unit van Bristow in de Golf van Mexico1. Deze eenheden werken als abonnementsdienst voor offshore-bedrijven en zetten helikopters in zoals de S92A, AW139 (beide met winch en rescue swimmer) en S76 (alleen medevac)1. Een piloot wordt gemiddeld 3 tot 4 keer per dienst van 14 dagen opgeroepen en doet minimaal een trainingsvlucht met drie offshore-landingen met nachtzichtkijker1. Opleidingen voor helikopterpiloten worden aangeboden door scholen zoals Mountainflyers in Zwitserland, die trainen op R22, R44, Bell 407, Bell 505, H125 en AW109SP1. Deze school gebruikt ook VR-simulatoren voor R22 en H125 waarvan de uren meetellen1. Het European Helicopter Center (EHC) in Sandefjord, Noorwegen, biedt een integrated opleiding (CPL(H) met ATPL VFR-theorie, EC135-type rating en MCC VFR) aan voor ruim een ton, exclusief extra kosten zoals skill tests1. Training vindt daar plaats op R44 en EC1351.

Met een PPL(H) mag een piloot recreatief vliegen, waarbij passagiers mee mogen als de kosten gelijk worden verdeeld, maar het aannemen van geld of diensten is niet toegestaan2. Een CPL(H) daarentegen, stelt een piloot in staat om betaald voor een bedrijf te vliegen onder de bedrijfsregelgeving2. Voor eigen commercieel werk is een luchtvaartbedrijfsvergunning vereist2.

Bij de Koninklijke Luchtmacht (KLu) moeten sollicitanten voor een vliegerfunctie er rekening mee houden dat de functie ook die van helikopterpiloot kan zijn, zelfs als dit niet de voorkeur heeft3.

Volgens een aspirant in 2007 waren er bij de KLu in elk geval twee vrouwelijke Apache-vliegers4.