Captain Joe neemt de kijker mee naar European Pilot Selection & Training (EPST), een vliegschool in Nederland die kandidaten selecteert voordat ze aan hun opleiding beginnen. Hij vertelt dat de video in samenwerking met EPST is gemaakt. Volgens hem lopen veel leerlingen pas bij hun eerste airline-selectie tegen hun zwakke punten aan, als het opleidingsgeld al is uitgegeven. EPST test daarom vooraf op vliegvaardigheid, wiskunde en natuurkunde en samenwerken onder druk. De selectie duurt twee dagen.

Dag één: de COMPASS-test

Op de eerste dag maken de kandidaten de COMPASS-test, een computertest waarin ze meerdere taken tegelijk uitvoeren. De test begint eenvoudig en wordt stap voor stap zwaarder. Eerst houdt de kandidaat met de roerpedalen een balletje in het midden van het scherm, terwijl hij met een joystick reageert op een tweede element dat op en neer beweegt. Daarna volgt een slalom waarin hij een klein vliegtuig alleen met de joystick door markeringen stuurt, steeds sneller. Bij de oriëntatieoefening kijkt de kandidaat naar een kunstmatige horizon, een koersindicator en een RBI, een relative bearing indicator. Op het scherm staan vier vliegtuigen en hij moet aanwijzen welk toestel bij de instrumentwaarden past. Ook komen vragen over autopilotmodi en natuurkunde aan bod, zoals gewichtsverdeling en landingsgestellen. Wie de COMPASS-test haalt, gaat door naar dag twee.

Dag twee: toets, gesprek en 737-simulator

Dag twee loopt van negen uur 's ochtends tot vier uur 's middags. Hij begint met een meerkeuzetoets over wiskunde, natuurkunde en algemene luchtvaartkennis, zoals wat het primary flight display laat zien en wat het horizontale staartvlak doet. Daarna spreken de kandidaten met twee beoordelaars die zelf airlinepiloot zijn: Ben, die lang bij Martinair vloog. De ander is Andreas, captain op de 737. Ze stellen zich voor, geven een presentatie en beantwoorden vragen over het zwaartepunt en het aflezen van het PFD. In de 737-simulator krijgt de kandidaat eerst tijd om de cockpit te leren kennen. Met de autothrottle aan begint hij met rechtuit vliegen en een daling met een vaste daalsnelheid. Daarna volgen bochten op standaardhelling, dalende en klimmende bochten en steile bochten. Bij de upset recovery gaan de instrumenten aan de kant van de kandidaat uit. Hij herstelt de stand van het toestel op zicht, met zijn vingers als referentie tegen de horizon. Pas daarna gaan de instrumenten weer aan, zodat hij kan controleren of het gelukt is. Captain Joe noemt dit de oefening die hem het meest opviel.

Groepsopdrachten en eindgesprek

In de groepsopdracht krijgen de kandidaten een overlevingsscenario na een neergestort vliegtuig, met een beperkt aantal spullen. Samen moeten ze prioriteiten kiezen, terwijl ze elkaar pas een paar uur kennen. De beoordelaars letten op wie luistert, wie leidt, wie onderhandelt en wie anderen overstemt. Er geldt een harde tijdslimiet. Daarna bouwt de groep een brug met een beperkt aantal blokken, in vier rondes van drie minuten: plannen zonder iets aan te raken, bouwen, zwijgend verder bouwen en afmaken. Het eindgesprek is deels een nabespreking van de dag en deels een persoonlijk gesprek over familie, hobby's, discipline en motivatie. Captain Joe vergelijkt de opzet met de airline-selecties die hij zelf heeft gedaan, zoals de DLR-test bij Lufthansa en de selectie bij easyJet. Hij sluit af met cijfers van EPST: volgens hem rondt 98 procent van de geselecteerde kandidaten de vliegopleiding af en slaagt daarna ruim 90 procent voor een airline-selectie.