Captain Joe legt in zijn video uit waarom het idee om je te verstoppen in de wielkast van een verkeersvliegtuig, zoals soms in films te zien is, in werkelijkheid levensgevaarlijk is. Hij noemt de ruimte geen kamer, maar een "hydraulische moordmachine" en een "mechanische val". De video behandelt de mechanische werking van het landingsgestel, de extreme omstandigheden op kruishoogte en de technologische ontwikkelingen om dit soort incidenten te voorkomen.

Een mechanische val

De video gebruikt de Airbus A330 als voorbeeld om de complexe werking van het hoofdlandingsgestel uit te leggen. Dit systeem is ontworpen om de impact van een toestel van 250 ton op te vangen. Captain Joe legt uit dat de poten van het landingsgestel na het opstijgen volledig uitgeschoven zijn, waardoor ze te lang zijn om in de romp te passen. Daarom is er een "shortening mechanism" (verkortingsmechanisme) dat de poot actief korter maakt tijdens het intrekken. Vergelijkbaar met het inklappen van een telescopische paraplu, trekt een mechanische koppeling de schokdempercapsule omhoog terwijl het gestel naar binnen vouwt. Daarnaast moet de "bogie beam", de balk met de wielen, onder een specifieke hoek worden gekanteld door een hydraulische "pitch trimmer". Dit hele proces verloopt automatisch en met een enorme kracht van 3.000 PSI, zonder sensoren die een menselijk lichaam zouden kunnen detecteren. Als iemand klem komt te zitten, stopt het mechanisme niet en zal de piloot hiervan niets merken in de cockpit.

Overleven op grote hoogte

Als iemand het intrekken van het landingsgestel al overleeft, wordt de omgeving op kruishoogte, bijvoorbeeld flight level 380 (38.000 ft), een nog grotere bedreiging. Captain Joe vergelijkt de omstandigheden met de top van de Mount Everest, maar dan kouder. De temperatuur kan dalen tot -63 graden Celsius. Door de lage luchtdruk is er zo weinig zuurstof dat een persoon binnen 30 tot 60 seconden het bewustzijn verliest door hypoxia. Captain Joe illustreert dit met het verhaal van Yahya Abdi, een 15-jarige jongen die in 2014 een vlucht van vijf uur overleefde in de wielkast van een Boeing 767. Hij noemt ook een ander incident met een Boeing 747, waarbij van twee verstekelingen er één de vlucht van Johannesburg naar Londen overleefde en de ander tijdens de approach boven Londen uit het toestel viel.

Schijndood en nieuwe technologie

De zeldzame overleving van personen als Yahya Abdi wordt door onderzoekers toegeschreven aan een fenomeen dat lijkt op een winterslaap of schijndood ("suspended animation"). Door de extreme kou en het zuurstofgebrek vertraagt het metabolisme van het lichaam zo sterk dat de hersenen en vitale organen nauwelijks nog zuurstof nodig hebben om te functioneren. Het lichaam schakelt zichzelf in een soort biologische spaarstand, vergelijkbaar met een smartphone in de energiebesparende modus, en "herstart" wanneer het vliegtuig daalt en de temperatuur weer stijgt. Om te voorkomen dat mensen überhaupt in een wielkast kunnen klimmen, wordt er volgens Captain Joe gewerkt aan betere beveiliging op luchthavens. Hij noemt de kwetsbaarheid van hekwerken en de inzet van nieuwe technologieën. Voorbeelden zijn drones met warmtebeeldcamera's die langs de omheining patrouilleren en het voorgestelde Human Presence Alerting System (HPAS). Dit systeem gebruikt infraroodsensoren in de wielkasten zelf om de aanwezigheid van een persoon te detecteren en de cockpit te waarschuwen voordat het vliegtuig vertrekt.