Selectieproces en COMPASS-test

De video laat zien hoe de selectie bij EPST is opgezet. De spreker legt uit dat het volledige selectieproces over twee dagen is gespreid. Op de eerste dag doen kandidaten de COMPASS-test, een computertest met meerdere taken tegelijk. De test begint eenvoudig en wordt stap voor stap moeilijker. Een kandidaat houdt een bal in het midden van het beeld met de roerpedalen en bedient tegelijk een stuurknuppel voor een ander element. Daarna volgt een slalimoefening met een klein vliegtuig door markeringen, waarbij alleen de stuurknuppel wordt gebruikt. Vervolgens komt een oriëntatieoefening met de kunstmatige horizon, de koersindicator en een relatieve peilindicator. Op het scherm verschijnen vier toestellen en de kandidaat moet kiezen welk toestel bij de instrumentwaarden hoort. De spreker noemt ook wijzigingen van de autopilot en vragen over natuurkunde, gewichtsdistributie, landingsgestelsystemen en basisprincipes van het toestel.

Dag twee: kennis, gesprek en simulator

Dag twee begint volgens de spreker om negen uur 's ochtends en loopt tot vier uur 's middags. Eerst komt een schriftelijke meerkeuzevragenlijst over wiskunde, natuurkunde en algemene luchtvaartkennis. De vragen gaan onder meer over wat het primaire vluchtbeeld laat zien en wat het horizontaal staartvlak doet. Daarna spreken ervaren piloten van luchtvaartmaatschappijen met de kandidaten. De spreker noemt Ben, die jaren bij Martinair heeft gevlogen, en Andreas, die captain is op de 737. De kandidaten presenteren en beantwoorden vragen over het zwaartepunt, lastenveranderingen en waarden uit het primaire vluchtbeeld. Daarna gaan de kandidaten naar een 737-cockpit in de simulator. De beoordelaar geeft een koers en een taak, zoals het handhaven van de horizontale vlucht. Met de autothrottle ingeschakeld richt de kandidaat zich op de standhoek en een daling naar een doelverticlaalsnelheid. Daarna volgen bochten met het handhaven van de hoogte tijdens de hellingshoek, dalende bochten, klimmende bochten en scherpe bochten. Bij de oefening voor het herstellen van een ongewone stand worden de instrumenten aan de kant van de kandidaat uitgeschakeld. De kandidaat gebruikt een visuele referentie buiten de cockpit en controleert daarna met de instrumenten.

Na de simulator volgt een groepsopdracht. De kandidaten krijgen een overlevingsscenario met een neergestort toestel en een beperkt aantal spullen. Als groep moeten ze prioriteiten kiezen. De spreker wijst erop dat de kandidaten elkaar nog nauwelijks kennen, zoals in een briefing bij een grote luchtvaartmaatschappij. De beoordelaars letten op wie luistert, wie leidt, wie onderhandelt en wie anderen overstemt. Elke interactie wordt beoordeeld en er geldt een harde tijdslimiet. Daarna bouwt de groep een brug met beperkt materiaal. De opdracht wordt in vier delen verdeeld: plannen zonder materiaal aan te raken, bouwen, bouwen zonder te spreken en het project afmaken. De spreker zegt dat deze fases onder druk laten zien wie goede ideeën inbrengt en wie ze als groep kan uitvoeren. De dag eindigt met een afsluitend gesprek. De beoordelaars bespreken de dag, wat goed ging en wat niet, en vragen naar familie, vrije tijd, dagelijkse gang, discipline en motivatie. De spreker zegt dat luchtvaartmaatschappijen een bemanningslid willen opbouwen dat mensen kunnen vertrouwen in en buiten de cockpit. Daarna vergelijkt de spreker de opzet met selecties bij luchtvaartmaatschappijen en noemt hij percentages voor kandidaten die de selectie van EPST halen.