Wat is de Part-FCL?

Part-FCL is de Europese regelgeving van EASA voor vliegbrevetten en bevoegdverklaringen voor piloten10. De ATPL is het hoogst haalbare brevet: hiermee mag je als captain verantwoordelijk zijn op alle typen vluchten, met de juiste ratings8. Een instrument rating onder Part-FCL geeft het privilege om onder IFR te vliegen met een minimale beslissingshoogte van 200 voet (60 m)3.

Volgens een IR-houder in 2013 vertrek en land je met een En route Instrument Rating (EIR) VFR en mag je alles daartussen IFR in IMC, maar approaches vliegen is niet toegestaan9. De EIR-training was in 2014 volgens een IR-houder hetzelfde als voor de volledige IR, maar veel korter en zonder approaches, terwijl de theorie wel de volledige IR-theorie omvatte9. Een instructeur beschreef in 2013 de toekomstige competency-based IR (CB-IR) voor PPL-houders, die wel IFR-vertrek- en naderingsprocedures zou omvatten, met minimaal 40 uur instructie, minder theorie en geen doorstroom naar ATPL9. Sinds de JAR-regelgeving komen de ATPL-examenvragen uit een Europese databank, wat betekent dat de vragenpool hetzelfde is, ongeacht de examenlocatie15.

Part-FCL kwam tot stand via de comitologieprocedure, waarbij een comité van nationale experts besluit op basis van Verordening 216/2008 en het Europees Parlement alleen kan blokkeren of niet, niet amenderen5. De JAA, die voorheen bestond, is sinds 30 juni 2009 opgevolgd door EASA1012. Landen buiten de EU, zoals Zwitserland, Noorwegen en IJsland, kunnen ook deelnemen aan EASA12.

Voorheen werden Europese luchtvaartregels nationaal geregeld, gebaseerd op de JAR-voorschriften van de JAA die als leidraad dienden14. Daarna stelde EASA bindende regels op voor alle lidstaten; in Nederland traden deze rond april 2013 in werking, en in het Verenigd Koninkrijk per juni 201214.

De EASA-regel voor airlines schrijft voor dat een psychologische beoordeling van piloten ten minste kijkt naar cognitieve vaardigheden, persoonlijkheidskenmerken, operationele en professionele competenties en sociale competenties volgens de principes van crew resource management (CRM), uitgevoerd of begeleid door een psycholoog met kennis van de luchtvaart1. Volgens EASA blijft een vlieger na een type rating en line training onervaren tot hij op het type 100 vlieguren en 10 sectoren binnen 120 opeenvolgende dagen heeft gevlogen, of 150 uur en 20 sectoren zonder tijdslimiet; de airline houdt daar in de roostering rekening mee2. Met een LAPL (Light Aircraft Pilot Licence) mag je privé vliegen met maximaal 3 passagiers in toestellen tot 2000 kg4. LAPL is een soort PPL-light: je mag er grotendeels hetzelfde mee, maar kunt geen ratings (nachtbevoegdheid, BIR, IR) toevoegen6. Een alternatief voor de EASA PPL is het omzetten van een FAA PPL naar een LAPL(A), waarmee je maximaal 4 personen mag meenemen en EASA-toestellen tot 2 ton mag vliegen13. Module 2 van de ATPL-theorie bestaat uit Air Law, Operational Procedures, AGK (Airframe, Systems, Electrics, Powerplant), Radio Navigation, Principles of Flight en Performance7.