Rond 2007 tot 2009 omvatte de GVSS voor de vliegerselectie van Defensie onder andere instrumenteninterpretatie, een selectieve luistertest, een coördinatietest met joystick en pedalen en een reeks simulatorvluchten1. De Koninklijke Luchtmacht beschreef de GVSS in haar selectiebrochure van februari 2010 als stap 3 van de vliegerselectie, na het eerste psychologisch onderzoek (PO1)2. Na een gewenningsvlucht vloog je drie dagen lang een reeks van 6 vluchten, oplopend in moeilijkheid2. Een forumlid vatte de GVSS-vliegtechniek in 2008 zo samen: snelheid regel je met de neusstand, stijgen en dalen met het vermogen; correcties in neusstand zijn hooguit 1 tot 1,5 graad, en als de snelheid goed is trim je tot er geen kracht meer op het stuur staat2.