Een grootcirkel is een cirkel waarvan het vlak door het middelpunt van de aarde gaat en die de kortste route tussen twee punten geeft; de evenaar is de enige breedtecirkel die ook een grootcirkel is. De standaard EASA VFR ICAO-kaart heeft schaal 1 op 500.000 en gebruikt de Lambert-conform-conische projectie, waarop grootcirkels vrijwel recht lopen. Magnetische variatie is de hoek tussen geografisch en magnetisch noorden, weergegeven met isogonale lijnen.

Eén boogminuut breedtegraad staat gelijk aan 1 nm, dus meet je afstanden altijd langs de breedtegraadschaal aan de noord-zuidrand. De lengtegraadschaal mag je niet gebruiken, omdat de waarde afneemt richting de polen. De oost-westafstand, de departure, bereken je als het lengteverschil in boogminuten maal de cosinus van de breedtegraad.

De 1-in-60 regel stelt dat 1 nm zijwaartse afwijking per 60 nm gevlogen afstand overeenkomt met 1 graad koersfout. Ben je na 90 nm 3 nm van de route af, dan is de koersfout 3 gedeeld door 90 maal 60 is 2 graden. Voor een lengteverschil van 3 graden op 60 graden noorderbreedte is de departure 180 boogminuten maal cosinus 60 graden, dus 180 maal 0,5 is 90 nm.

De meest gemaakte fout is afstanden aflezen op de lengtegraadschaal, wat op onze breedten al snel een grote onderschatting geeft. Ook worden de luchtruimsymbolen verward: P is een verboden gebied, R een beperkt gebied en D een gevaarlijk gebied waar vliegen wel mag maar risicovol is. Verder betekent een gevulde blauwe cirkel een gecontroleerd luchtvaartterrein en een open cirkel een ongecontroleerd terrein.

Het examen toetst coördinaten, projecties, kaartschalen en kaartsymbolen zoals de MEF en spot heights. Reken vlot met de 1-in-60 regel en met de departureformule, en ken de betekenis van variatie, dip en de agone lijn.