Het Verdrag van Chicago uit 1944 richtte de International Civil Aviation Organization op en legde de grondbeginselen van de burgerluchtvaart vast. Artikel 1 bepaalt dat elke staat volledige en exclusieve soevereiniteit heeft over het luchtruim boven zijn grondgebied. De Annexen werken specifieke gebieden uit, zoals Annex 1 voor vergunningen en Annex 2 voor de luchtverkeersregels.

Elke Annex behandelt een eigen onderwerp, bijvoorbeeld Annex 3 meteorologie, Annex 10 telecommunicatie, Annex 13 incidentonderzoek en Annex 15 luchtvaartinlichtingen. Documenten zoals Doc 4444 beschrijven de uitvoeringsprocedures voor luchtverkeersdiensten. Luchtruim klasse A staat alleen IFR toe, terwijl VFR daar verboden is.

De Annexnummers worden makkelijk verwisseld, dus koppel elk nummer bewust aan zijn onderwerp. Ook de transpondercodes zijn een valkuil: 7500 voor kaping, 7600 voor radiostoring en 7700 voor noodgevallen. Verwar de rol van een Annex niet met die van een uitvoeringsdocument als Doc 4444.

Verwacht kennisvragen die een onderwerp aan het juiste Annex, artikel of document koppelen. Ook feiten zoals de minimumleeftijd van 17 jaar voor de PPL, het vereiste klasse 2 medisch certificaat en de noodfrequentie 121,5 MHz worden getoetst.