Vluchtvoorbereiding omvat het vaststellen van de route, de toepasselijke minimumhoogtes en de naderings- en vertrekprocedures. Begrippen als MEA, MOCA, Route MORA, MSA en MRVA geven elk een andere hoogtegrens die veilige hindernisvrijheid waarborgt. Naderingsminima zoals RVR horen bij een bepaalde vliegtuigcategorie en de status van de verlichting.

Op en-route kaarten staan afstanden en magnetische koersen langs de airways, zodat je routes kunt optellen en de kortste kunt kiezen. De MSA-cirkel op nadering-, SID- en STAR-kaarten heeft standaard een straal van 25 NM rond het aangegeven punt. Een STAR wordt gekozen op basis van de airway waarlangs je binnenkomt en de te gebruiken baan. Voor vluchtniveaus geldt de semicirculaire regel op basis van de magnetische grondkoers, waarbij oostwaartse koersen oneven en westwaartse koersen even niveaus krijgen.

Grondsnelheid volgt uit afstand gedeeld door tijd: 110 NM in 30 minuten geeft 220 kt, waarna je met de wind de drift bepaalt. Een klim van FL70 naar FL180 bij 800 ft per minuut duurt bijna veertien minuten, en bij een grondsnelheid van 133 kt leg je dan ongeveer 30 NM af. Bij een lage QNH tel je de drukcorrectie op, bijvoorbeeld 18 hPa onder standaard maal 30 ft geeft circa 540 ft die je bij de MSA optelt voordat je het minimale vluchtniveau kiest.

Een klassieke fout is de kortste route beoordelen op het aantal segmenten in plaats van op de opgetelde afstand. Verwar ook QDM en QDR niet: een QDM is de magnetische koers naar het station en een QDR de koers vanaf het station. Vergeet bij lage QNH de drukcorrectie niet, want anders vlieg je feitelijk lager dan het gekozen niveau.

Verwacht kaartvragen waarin je de kortste route, de juiste STAR of een naderingsminimum moet aflezen, gecombineerd met korte rekensommen over drift, klimafstand en minimaal vluchtniveau. Ken de vaste waarden zoals de MSA-straal van 25 NM en de MOC van 300 m in het primaire en-route gebied.