IR luchtvaartwetgeving omvat de regels voor IFR-operaties, zoals wacht- en naderingsprocedures, separatie, hoogtemeterinstellingen en luchtruimindeling. De regels komen onder meer uit ICAO Doc 8168 en de EASA AIR OPS. Je herkent de juiste toepassing per situatie.

Wachtpatronen kennen standaard rechterbochten, tenzij anders gepubliceerd, en de intredeprocedure hangt af van je koers ten opzichte van de sectorgrenzen met een marge van 5 graden. Bij een precisienadering begint het eindnaderingssegment bij de FAP, bij een niet-precisienadering bij de FAF. Afdwalen uit een wachtpatroon is gevaarlijk omdat de obstakelvrijheid dan niet langer gegarandeerd is.

De vliegtuigcategorieën voor naderingen zijn gebaseerd op de VAT, gelijk aan de overtreksnelheid VSO vermenigvuldigd met 1,3. Boven de transitiehoogte gebruik je vluchtniveaus, en het transitieniveau is het laagste beschikbare vluchtniveau boven de transitiehoogte. Bij een precisienadering werk je met een DA of DH, bij een niet-precisienadering met een MDA of MDH.

Een klassieke fout is het transitieniveau verwarren met de transitiehoogte, of DA verwarren met MDA. Ook wordt vergeten dat de gezagvoerder verantwoordelijk blijft voor het vermijden van gevaarlijk weer en met UNABLE een klaring naar een CB-wolk moet weigeren. Bij het annuleren van IFR is de exacte zin cancelling my IFR flight vereist.

Je past de ICAO- en EASA-regels toe op situaties rond wachtpatronen, naderingen, hoogtemeters en separatie. Definities en exacte fraseologie worden nauwkeurig getoetst.