Een NDB is een rondom uitzendend baken in de LF- en MF-band waarvan de ADF in het vliegtuig de relatieve peiling bepaalt. Een VOR zendt in de VHF-band een referentiesignaal en een variabel signaal uit, waarna het vliegtuig uit het faseverschil de radiaal afleidt. DME meet via ondervraging en antwoord de schuine afstand tot een grondstation, en GNSS met SBAS of GBAS levert satellietpositie met foutcorrectie.

Primaire radar stuurt een puls uit en detecteert de echo, terwijl secundaire radar de transponder van het vliegtuig ondervraagt op 1030 MHz en een antwoord ontvangt op 1090 MHz, wat minder zendvermogen kost en hoogte en identiteit meelevert. Q-codes helpen bij peilingen, want QDM is de magnetische peiling naar een station en QDR de peiling ervandaan, met de formule magnetische peiling is relatieve peiling plus magnetische koers. GBAS staat op een nauwkeurig ingemeten positie, vergelijkt de berekende met de bekende positie en zendt foutcorrectie, integriteit en naderingsdata via de VDB uit voor meerdere banen tegelijk.

Als je de radiaal 240 van een VOR kruist op magnetische koers 360, is de peiling naar het station de reciproke 060, dus de ADF-peiling is op dat moment ook 060. Het bereik van een NDB is evenredig met de wortel uit het zendvermogen, zodat je het vermogen moet verviervoudigen om het bereik te verdubbelen. De schuine afstand van DME maakt de grondsnelheiduitlezing onbetrouwbaar dicht bij het station of wanneer je radialen kruist in plaats van in- of uitbound vliegt.

Verwar de fysica bij het bergeffect niet, want NDB-signalen buigen door diffractie om terrein heen terwijl VOR-signalen reflecteren en scalloping veroorzaken. Onderschat het nachteffect van de ADF niet, want gereflecteerde hemelgolven vergroten weliswaar het bereik maar maken de peiling onbetrouwbaar rond zonsopgang en zonsondergang. Denk niet dat een DME altijd de juiste grondsnelheid toont, want alleen recht in- of uitbound op redelijke afstand en lage hoogte klopt de waarde.

Verwacht vragen over het onderscheid tussen primaire en secundaire radar en over zijlobonderdrukking, waarbij een P2-puls sterker dan P1 betekent dat het vliegtuig in een zijlob zit. Ook RAIM en FDE komen terug, want RAIM vraagt vijf satellieten en FDE zes. Voortplanting is een klassieker, want VHF en hoger planten zich voort als ruimtegolf terwijl LF, MF en HF grond- en hemelgolven kennen.