Prestatieleer beschrijft wat een vliegtuig onder gegeven omstandigheden kan presteren, uitgedrukt in afstanden, snelheden en gradienten. Belangrijke snelheden zijn VR, de snelheid waarbij de verkeersvlieger het vliegtuig van de baan roteert, en V1, de beslissingssnelheid. VMD is de snelheid voor minimale weerstand en valt samen met de beste glijverhouding en, voor een straalvliegtuig, met de beste klimhoeksnelheid.

Een lagere luchtdichtheid, bijvoorbeeld door een hooggelegen baan of hoge temperatuur, vergroot zowel de startafstand als de landingsafstand, omdat bij dezelfde aangewezen snelheid een hogere ware snelheid hoort. Wind werkt via de grondsnelheid: de snelheid voor de grootste reikwijdte neemt toe bij tegenwind, terwijl de beste klimhoeksnelheid VX onafhankelijk van de wind blijft. Voor een straalvliegtuig neemt de vliegduur toe met de hoogte, doordat op grote hoogte een instelling van ongeveer negentig procent stuwkracht dicht bij VMD uitkomt.

De klimsnelheid volgt uit de ware luchtsnelheid maal de gradient. Bij een gradient van drie komma drie procent en honderd knopen geldt honderd maal drie komma drie is driehonderddertig voet per minuut. Voor de maximale landingsmassa deelt u de beschikbare landingsafstand door de voorgeschreven factoren. Bij drieduizend honderdvijftig voet beschikbare landingsafstand, een natte baan en een aflopende helling van een komma vier procent geeft dat drieduizend honderdvijftig gedeeld door een komma drieenveertig, dan door een komma vijftien voor nat, en dan door een komma nul zeven voor de helling, wat neerkomt op ongeveer zeventienhonderdnegentig voet.

Let goed op of een vraag naar de reikwijdte zelf vraagt of naar de snelheid voor de grootste reikwijdte. Verwar ook de veiligheidsfactoren niet: voor de start is geen correctie voor een neerwaartse helling toegestaan, terwijl voor de landing juist geen correctie voor een oplopende helling geldt. Een verkeerd toegepaste factor levert een onveilige uitkomst op.

U moet prestatiekaarten kunnen aflezen en de wettelijke correcties toepassen, waaronder ten hoogste vijftig procent van de gemelde tegenwind en ten minste honderdvijftig procent van de rugwind voor de startberekening. Daarnaast toetst het examen hoe hoogte, massa en temperatuur de start-, klim- en landingsprestaties veranderen, en welke flapstand het beste is bij obstakels in het uitklimpad.