Operationele procedures vormen het geheel van beleid, instructies en werkwijzen die een exploitant vaststelt en die de bemanning tijdens de gehele vlucht moet volgen. Deze regels staan grotendeels in EASA Air Ops en in het Operations Manual van de exploitant. Het Operations Manual is opgedeeld in vaste delen, waarbij Deel A alle niet-type-gebonden beleidsregels en procedures bevat en Deel B de type-gebonden instructies.

Veel eisen zijn geformuleerd als harde voorwaarden om te mogen vertrekken of doorvliegen. Zo mag de start niet aanvangen als er ijs, sneeuw of rijp op kritische oppervlakken zit, en moet een niet voor ijs gecertificeerd vliegtuig ijsvormingsomstandigheden onmiddellijk verlaten. Bij het vaststellen van minimale vlieghoogten houdt de exploitant onder meer rekening met onnauwkeurigheden in de hoogtemeters, de aard van het terrein en mogelijke fouten in luchtvaartkaarten. Voor toegang tot RVSM-luchtruim zijn twee onafhankelijke hoogtemeetsystemen, een hoogtewaarschuwingssysteem en een SSR-transponder met hoogtemelding vereist.

Het minimumaantal cabinepersoneelsleden is doorgaans een lid per vijftig geinstalleerde passagiersstoelen, waarbij naar boven wordt afgerond. Voor een vliegtuig met honderdzestig stoelen geldt honderdzestig gedeeld door vijftig is drie komma twee, dus zijn vier cabinepersoneelsleden nodig. In de sfeer van diensttijd geldt dat de vliegtijd van een operationeel bemanningslid niet meer mag bedragen dan negenhonderd vlieguren in een kalenderjaar.

Een klassieke valkuil is verwarring tussen een voorzorgslanding en een noodlanding. Een voorzorgslanding is een vooraf overwogen landing terwijl doorvliegen nog wel kan maar niet verstandig is, bijvoorbeeld bij weinig brandstof, vermoeidheid of het invallen van de duisternis. Een noodlanding is nodig omdat verder vliegen onmogelijk is. Ook het benaderen van oververhitte wielen is een aandachtspunt: grondpersoneel nadert de wielen alleen van voren of van achteren, omdat een klappende band zijdelings openbarst.

Het examen toetst vooral of u de exacte getallen en de juiste verantwoordelijke partij kent. Denk aan de bewaartermijn van zestig dagen voor vluchtrecorderopnames na een ongeval, aan het inlichten van de juiste luchtverkeersdienst bij gevaarlijke goederen, en aan de MEL of MMEL als voorwaarde om met bepaalde defecte uitrusting te vertrekken. Lees telkens zorgvuldig welk begrip precies wordt gevraagd.