De werkervaring bij Ryanair kenmerkt zich door een strak rooster, waarbij in 2007 een 5-op-3-af-rooster met afwisselend vroege en late diensten gebruikelijk was, dat een jaar vooruit gepland kon worden1. De vroegste melding was rond 5.00 uur en de laatste afmelding rond 0.30 uur, met een 5-op-4-af-rooster in aantocht1. Een vlieger maakte in 2007 740 blokuren en 1.148 dutyuren1. Turnarounds duurden 25 minuten en er waren geen nachtstops1.

Ryanair hanteert een vast patroon van 5 dagen op en 4 dagen af3. Dit staat in contrast met de meeste andere luchtvaartmaatschappijen, die hun pilotenrooster maandelijks, 2 tot 4 weken vooruit publiceren3.

Een ex-Ryanair-vlieger noemde in 2007 de nadelen: mogelijk verplichte basewissel na je command, veel standby voor first officers en geen 13e maand1. Brookfield-vliegers betaalden per uur mee aan jaarlijkse simsessies, regelden zelf huisvesting en kregen niets bij ziekte1. Zelf verdiende hij op zijn base ongeveer 2.500 pond netto per maand inclusief 1.400 pond sectorpay1.

Een first officer die in 2007 zes maanden bij Ryanair werkte via een Brookfield-contract, moest zelf pensioen, arbeidsongeschiktheidsverzekering, huisvesting en een airside-pas regelen5. Zonder werken was er geen inkomen, waardoor vakantie geld kostte5. Volgens een Ryanair-vlieger in 2007 was het werk samengevat: nieuwe toestellen, bijzondere bestemmingen, goed salaris, elke avond thuis en een zeer betrouwbaar rooster, met als minpunt de communicatie naar personeel en hoge werkdruk5. Een Ryanair-vlieger beschreef in 2012 een out-of-base dienst in Rygge, Noorwegen, met een slecht hotel zonder receptie, zelf een taxi regelen om 4:30 uur bij -20 graden, een beveiligingspas die de crewroom niet opende en haperende printers6.

Leden melden dat de werkdruk hoog kan zijn, met een vlieger die in 2007 881 blokuren en 1.372 dutyuren maakte1. De nadelen omvatten mogelijke verplichte basewissels na het behalen van het command, veel standby-diensten voor first officers en het ontbreken van een 13e maand1.

Leden melden dat een Ryanair first officer in 2007 gemiddeld 100 uur per maand vloog, tot zes sectoren per dag met turnarounds van 15 minuten op de 737-8005. Deze vlieger moest het jaar erna een maand vrij nemen om onder de 900 uur per jaar te blijven5. Nadelen van werken bij Ryanair volgens een vlieger in 2007 waren onder meer dat je naar een base gestuurd kon worden waar je niet heen wilde, je medische keuring op een vrije dag moest doen en je geen water aan boord kreeg5.

Veel modulaire zij-instromers van 25 tot 35 jaar vliegen bij Ryanair, zo meldde een piloot in 20174. Deze piloot begon op zijn 28e met de PPL, rondde op zijn 31e de modulaire opleiding af en werd vlak voor zijn 32e aangenomen bij een Europese maatschappij4.

Een ex-NLS'er die in 2013 bij Ryanair begon, meldde begin 2015 dat bijna iedereen met een baan bij Ryanair werkte, terwijl iets minder dan de helft van zijn klas nog thuis zat7. Achteraf zou deze vlieger het risico niet nog eens nemen en eerst de KLS proberen7. Een vlieger met mavo-havo-hts haalde in 2009 zijn PPL op 29-jarige leeftijd in de VS, bouwde uren op met een aandeel in een Diamond Katana, deed op zijn 33e ATPL-theorie in de VS en de praktijk in Lelystad, en werd op zijn 34e aangenomen bij Ryanair8. Tijdens een Ryanair-sollicitatiegesprek rond 2008 kwam de leeftijd van 34 jaar ter sprake, maar deels leidinggevende werkervaring, referenties en motivatie werkten in het voordeel van de kandidaat8.