De spreker begint met de vlucht van Adam Air Flight 574 op 1 januari 2007, een binnenlandse Boeing 737-vlucht van Surabaya naar Manado. Hij vertelt dat het navigatiesysteem aan boord niet meer overeenstemde en dat dit later leidde tot een ongeluk in Zuidoost-Azië.

Luchtvaartgroei en Adam Air

Vervolgens beschrijft de spreker de luchtvaartontwikkeling in Indonesië. Het land telt meer dan 17.000 eilanden. Na deregulering in de late jaren negentig werden vluchten goedkoper en groeide het aantal passagiers snel. Adam Air werd in 2002 opgericht en breidde razendsnel uit met Boeing 737's. De spreker zegt dat dit veel druk creëerde: vliegtuigen werden harder gebruikt, onderhoudspersoneel was schaars, onderdelen waren moeilijk te krijgen en toezicht had het moeilijk.

IRS-problemen en de vlucht

De spreker legt uit dat het inertial reference system, of IRS, een kernbron is voor navigatie en attitude. Het toestel had twee IRS-eenheden voor redundantie. Volgens hem waren er in de maanden voor de vlucht meer dan 150 terugkerende IRS-gerelateerde defecten geregistreerd, ook bij andere Boeing 737's van Adam Air. Technici reinigden contacten, resetten circuit breakers of wisselden units, maar onderliggende problemen bleven. Tijdens de vlucht zagen captain en first officer verschillende wind- en positiegegevens op hun displays. De spreker zegt dat de captain merkte dat de flight management systems 28 nautical miles afweken.

Procedure, autopilot disconnect en crash

De crew raadpleegde de QRH voor IRS-fouten, maar er was geen fault light. Air traffic control gaf een positie, maar de piloten gebruikten die niet om te verifiëren welke IRS correct was. De captain liet de first officer de rechter IRS-eenheid naar attitude mode zetten, terwijl dat volgens de spreker juist de goed werkende unit was. Daardoor disconnectte de autopilot en verdwenen delen van de displays. De spreker zegt dat het toestel een lichte neiging had om rechts te rollen door aileron trim, die de autopilot had gecompenseerd. Na de disconnect begon het vliegtuig langzaam te rollen, met eerst ongeveer één degree bank per seconde. GPWS waarschuwde bij meer dan 35 degrees bank, maar de reactie was versnipperd. De captain zei onder andere dat het hun heading was en riep herhaaldelijk om terug naar nav te gaan. Het toestel daalde uiteindelijk met een snelheid van negatief 53.000 feet per minute, bereikte Mach 0,926 en brak uiteen op ongeveer 9.000 feet. Alle 102 mensen aan boord kwamen om.

Zoektocht en nasleep

De spreker vertelt dat het wrak aanvankelijk niet gevonden werd en dat de zoektocht vastliep door financiële en institutionele conflicten. De Amerikaanse marineonderzoeksboot Mary Sears scannde de zeebodem met sonar en vond het wrak op 2.000 meter diepte. Beide flight recorders werden met onderwaterrobots opgehaald. Volgens de spreker leidde het ongeluk tot internationale aandacht, strengere toezichtseisen en tijdelijke verboden voor Indonesische luchtvaartmaatschappijen in Europa en de Verenigde Staten. Adam Air ging het volgende jaar failliet.