In deze aflevering van het YouTube-kanaal Later als ik Groot ben gaat de 10-jarige Shane, die piloot wil worden, met Rein van Duivenboden op pad. Shane denkt dat hij om kwart voor vijf 's ochtends op Schiphol een rondleiding krijgt. In werkelijkheid vliegt hij die dag mee in de cockpit van een TUI-toestel naar Finland. Aan het eind van de video staat dat de aflevering mede mogelijk is gemaakt door TUI. Als Van Duivenboden vraagt waarom Shane piloot wil worden, noemt hij landen ontdekken. Op de vraag waar je goed in moet zijn, zegt hij dat je verantwoordelijk bent voor de mensen aan boord en dat je goede ogen moet hebben.

De voorbereiding met de piloten

Bij TUI ontmoeten ze de piloten Christian en Annemieke. De vlucht gaat naar Ivalo in Fins Lapland en het toestel draagt ook de naam Ivalo. Het wordt die dag op de bestemming gedoopt. Op het routeplaatje laten de piloten zien dat ze over Denemarken en Zweden naar bijna het noordelijkste puntje van Finland vliegen, in twee uur en drie kwartier. Ze nemen 8.200 kilo brandstof mee, bijna 9.000 liter. Die hoeveelheid wordt uitgerekend, maar de piloten kunnen extra meenemen, bijvoorbeeld als het hard waait en ze een tweede poging of een uitwijkveld willen kunnen halen. Te veel meenemen kost volgens hen ook weer extra brandstof.

In de cockpit op 37.000 voet

Na de start schuift Shane aan op de klapstoel in de cockpit. De piloten leggen de schermen uit: het blauwe deel is de lucht, daaronder de aarde. De hoogte is 37.000 voet, ongeveer 11 kilometer. Het toestel vliegt dan zo'n 800 kilometer per uur op de automatische piloot, die een in de computer ingevoerde route volgt. Zo blijven de piloten fit voor de momenten dat ze nodig zijn, zoals bij een zieke passagier of slecht weer. De een vliegt, de ander doet het radiocontact. Als iemand aan boord onwel wordt, vragen ze de verkeersleiding om zo snel mogelijk naar een geschikt vliegveld te mogen. Christian en Annemieke vertellen dat ze bijna twintig jaar vliegen en dat hun opleiding ongeveer anderhalf jaar duurde, kort maar intensief. Shane mag daarna zelf een omroepbericht doen: hij vertelt de passagiers dat ze in de buurt van Göteborg vliegen, op 11 kilometer hoogte, bij 50 graden onder nul.

Landing en een rondje om het toestel

De landing in Ivalo is volgens Shane aan het eind een beetje spannend, omdat het toestel door de wind op en neer gaat. Na het uitzetten van de motoren lezen de piloten de shutdown checklist. Omdat dit een speciale vlucht is, blijft het toestel tot de terugvlucht 's avonds staan. Bij de walkaround kijken ze of er geen ijs op de vleugels zit, of de lampen werken, of er niets in de motoren zit en of het landingsgestel vrij is. Volgens de piloten moeten de vleugels voor de terugvlucht waarschijnlijk ijsvrij gemaakt worden. Bij een gevoelstemperatuur van min 33 bekijken ze de doop van het toestel vanuit een verwarmd gebouw. Daarna volgt een dag in Lapland met sneeuwschoenen, rendieren, een sledetocht met husky's en sneeuwscooters. Shane zegt aan het eind dat hij nog steeds piloot wil worden.