
Landen leggen de vrijheden van de lucht onderling vast in bilaterale luchtvaartverdragen. Zo'n verdrag regelt welke maatschappijen waar mogen vliegen, kan luchthavens met naam noemen of het aantal directe routes begrenzen. Nieuwere verdragen werken vaker met een quotum aan wekelijkse frequenties. Daarnaast kunnen overvliegrechten omwegen afdwingen die sectoren verlengen.
De vrijheden van de lucht zijn internationale luchtverkeersrechten die via bilaterale luchtvaartverdragen tussen landen worden vastgelegd. Deze verdragen bepalen welke maatschappijen waar mogen vliegen en verkeer mogen vervoeren, wat direct invloed heeft op de toegestane routes en de commerciële mogelijkheden van luchtvaartmaatschappijen. Zonder de juiste rechten zijn commerciële stops voor passagiers niet toegestaan, zelfs als een technische stop nodig is.
| Vorm | Gevolg |
|---|---|
| Luchthavens met naam benoemd | Alleen die luchthavens mogen worden aangevlogen, zoals Londen, Manchester en Schotland onder een VK-China verdrag |
| Plafond op directe routes | Het aantal directe routes is begrensd |
| Quotum aan wekelijkse frequenties | Airlines kiezen binnen het quotum zelf waar ze vliegen |
| Overvliegrestricties | Omwegen die sectoren verlengen en brandstofplanning en payload beïnvloeden |
Meer uit elk antwoord.
Luister het hele artikel, ook offline. Bekijk de explainer en toets jezelf met alle vragen uit de oefenbank.
Begrippen
Laat het ons uitzoeken. Je verzoek komt op de onderzoekslijst en we vullen het antwoord aan met bronnen. Laat je e-mail achter, dan krijg je een seintje zodra het beter is.