In de video neemt Robin Max Verstappen mee voor een rondleiding door een HondaJet. Max zegt dat hij de kleur leuk vindt en de sprekers beginnen bij de motor. Er wordt gezegd dat het vermogen bij take-off vergelijkbaar is met dat van een Formule 1-motor. Ook wordt gelet op de over-the-wing mount, die volgens de spreker ruimte in de cabine geeft en geluid en trillingen naar de vleugel stuurt.

Motoren en vleugels

Vervolgens kijken ze naar de vleugels. Een van de sprekers zegt dat de vleugels gefreesd zijn uit één blok aluminium en dat ze stijf en sterk zijn. Er worden aerodynamische onderdelen genoemd, zoals winglets en vortex generators. De spreker legt uit dat het vliegtuig snel wil gaan, waardoor er gewerkt moet worden om de aerodynamica te verminderen. Max vergelijkt dit met DRS in de Formule 1. Daarna wordt gekeken naar de neus en wordt gezegd dat veel inspanning gaat in aerodynamica en dat de vorm bijna als een kogel lijkt.

Weerradar, cockpit en systemen

In het vliegtuig wordt gelet op de weerradar. De spreker zegt dat planning voor weer belangrijk is, maar dat real-time informatie nodig is. Max zegt dat hij in de race niet om weer heen kan gaan en dat er waarnemers rondom de track zijn. In de cockpit zegt een van de sprekers dat het vliegtuig voor één piloot is ontworpen en dat informatie van de grond, satellietlinks en het vliegtuig in één beeld wordt gepresenteerd. Max zegt dat hij zich een beetje druk voelt in de captain's seat. Er worden twee throttles genoemd, maar ook auto throttles met cruise control. De speed brake en ground spoilers worden besproken; de ground spoilers klappen automatisch uit zodra gewicht op de wielen wordt gedetecteerd. De spreker zegt dat het systeem volledig veerkrachtig moet zijn, zodat bij een hardware-storing alles doorwerkt. Verder wordt gekeken naar weerinformatie via satellietlink, charts, approaches en simulator voor moeilijke vliegvelden.

Communicatie en snelheid

De sprekers vergelijken communicatie tijdens een race met communicatie tijdens een vlucht. Max zegt dat hij altijd contact heeft met zijn race engineer en dat die voor hem als een air traffic controller fungeert. In de lucht is er één contactpunt met traffic control, dat tijdens de vlucht verandert via een andere frequentie. Ook wordt tekstberichtcommunicatie genoemd, waarbij boodschappen via satellietlink worden ontvangen en na accepteren automatisch worden overgenomen. De spreker zegt dat het geen besturing op afstand is, maar wel een vorm van aansturing op afstand. Bij brandstofbeheer wordt gezegd dat brandstofinformatie in real time kan worden bekeken en dat een pitstop voor de race complexer is. Daarna spreken ze over snelheid: het vliegtuig gaat driekwart van de geluidssnelheid, terwijl er gewoon gepraat kan worden zonder headsets.