Jeremy Willyerd vertelt in deze video waarom hij vrijwel alles opgaf om piloot te worden: zijn baan, zijn huis en de manier van leven die hij had. Het verhaal over als kind naar de lucht kijken herkent hij, maar dat is volgens hem niet de reden die de doorslag gaf. Als hij een baan had gehad waar hij plezier in had en waarin hij zag waar hij over vijf jaar zou staan, had hij de overstap rustiger aangepakt. Nu liet hij alles vallen en ging hij er vol voor, liep tegen een muur en begon opnieuw.

Lange dagen in de vrachtlogistiek

Willyerd werkte een tijd in de vrachtlogistiek. Eerst laadde hij vliegtuigen, waaronder de 777, de 767 en de civiele versie van de C-130. Daarna laadde hij binnenvaartschepen met grotere en zwaardere vracht. Hij werd goed in het stapelen van hout op flats, de bodem van een ISO-container van 40 bij 8 voet, die per schip naar het westen van Alaska gingen. In die sector moet je fysiek aanwezig zijn, omdat de vracht verplaatst moet worden. Volgens hem werk je daardoor lange dagen: één man die veertien uur werkt, is voor een bedrijf goedkoper dan twee mannen die elk zeven uur werken, ook met overuren. Wie vooral meer wil verdienen zonder een opleiding te volgen, vindt dat prima. Maar in de zomer bleef er naast werken, eten, voor jezelf zorgen en een beetje slapen weinig tijd over om te studeren of aan je vliegbrevet te werken. Hij maakte wel voortgang naast zijn werk, maar het ging langzaam.

Geen ruimte meer om te groeien

De tweede reden was dat zijn werk hem nergens heen bracht. Het stapelen van hout is geen vaardigheid die je elders meer oplevert. Hij kon in het bedrijf doorgroeien of blijven en elk jaar een kleine loonsverhoging krijgen, die volgens hem nauwelijks de inflatie bijhield. Per uur zat hij bijna aan zijn plafond. Hij verdiende meer dan honderdduizend dollar per jaar, maar werkte daarvoor in de zomer twaalf tot veertien uur per dag, zes tot zeven dagen per week.

Elke stap brengt hem verder

Als piloot is er volgens Willyerd altijd een volgende stap: privébrevet, instrumentbevoegdheid, commercial, CFI, CFII, MEI, een tailwheel-aantekening en uiteindelijk het ATP. Je bouwt uren, wordt beter in sollicitatiegesprekken en verdient op termijn meer. Zijn doel is gezagvoerder worden op een zakenjet zoals een Gulfstream, of captain bij een van de grotere maatschappijen. Alaska Airlines noemt hij omdat hij daar woont, maar ook FedEx, Delta en United. Hij weet dat hij eerst een flinke stap terug in inkomen moet doen, via een baan als instructeur en misschien een regionale maatschappij. Daar staat tegenover dat hij nu tijd heeft voor dingen die hij wil, zoals zijn YouTube-kanaal. Hij sluit af met het aanbod om vragen van kijkers in de reacties te beantwoorden.