Vluchtverloop en noodlanding

De spreker begint met het verloop van de vlucht. Volgens haar vertrok de Flydubai-vlucht rond 03.05 UTC van Dubai, wat ongeveer 08.35 India-tijd is. Na twee en een half uur zouden hoogteverschillen beginnen. Om 10.52 India-tijd zou het vliegtuig in minder dan dertig seconden meer dan veertien tot vijftienduizend voet dalen. De vlucht maakte een noodlanding op Tabuk Airport in Saoedi-Arabië, terwijl Tel Aviv de bestemming was en de meeste passagiers van Israëlische afkomst waren.

Cockpitbeelden en getuigenissen

Er worden cockpitbeelden getoond waarin beide piloten gewond lijken en passagiers bloedig zijn. Passagiers zouden de dader hebben vastgebonden; een Israëlisch nieuwskanaal zou melden dat de Omani first officer probeerde het vliegtuig te laten neerstorten terwijl de captain Emirati was.

Theorieën, evacuatie en noodcodes

De gasten bespreken identiteiten, nationaliteiten en het feit dat Oman geen diplomatieke betrekkingen met Israël heeft; er wordt gesproken over dubbele nationaliteit. Uit Tel Aviv meldt de verslaggever dat Netanyahu een veiligheidsvergadering riep, dat Israël contact had met Saoedi-Arabië over veilige passage voor 174 passagiers en dat Saoedische autoriteiten een eigen civiele vlucht zouden inzetten; later noemt een van de gasten dat een Emirati airline de Israëliërs heeft opgehaald. De spreker legt daarna de noodcodes uit: 7700 voor algemene nood, 7500 voor unlawful interference of hijacking en 7600 voor radioverlies. Zij zegt dat ATC het vliegtuig identificeert, autoriteiten waarschuwt, prioriteit kan geven, bestemming of diversion airport informeert en in ernstige situaties militaire vliegtuigen kan laten opstijgen. De captain zegt dat de piloten niet beslissen over evacuatie tussen staten; zodra 7500 wordt verzonden gaat het om procedures van landen en diplomatieke verhoudingen.