De video begint bij de leerling-vlieger, die eerst geld betaalt om te vliegen en het leren in een bestaand leven moet passen. Hayden Teteak noemt lessen na een baan, avonden met studeren en een intensief programma. ATP adverteert ongeveer 124.000 dollar lesgeld voor een programma zonder voorervaring, exclusief examens, examinatoren, levensonderhoud en extra kosten. Hij benadrukt dat dit één school is en niet de prijs die iedereen betaalt. Zelf deed hij voor zijn private pilot checkride drie uur mondeling examen en twee uur vliegen. Daarna belde hij meteen zijn ouders.

Instructeurswerk en ervaring opdoen

Teteak beschrijft zijn eerste betaalde vliegbaan als instructeur. Een dag draait dan om de voortgang van een leerling-vlieger. Het vliegveld wordt een werkplek met collega's, vaste leerlingen en mensen die begrijpen dat een weersverwachting de middag verandert. Voor veel mensen die naar een Amerikaanse airline willen, is 1500 uur de grote ervaringsmijlpaal. Er zijn andere routes met lagere eisen. Totale vliegtijd is bovendien maar een deel van de kwalificatie. Een vol boekingschema kan volgens hem veranderen door weer, onderhoud of de beschikbaarheid van een leerling. Als iemand alleen betaald wordt voor gegeven instructie, betekent beschikbaar zijn niet dat alles betaald wordt. Hij noemt een dag met twee checkrides achter elkaar: om 6 uur op, tot 8 uur 's avonds op het vliegveld en daarna tot 2 uur 's nachts rijden voor Uber.

Regionale luchtvaartmaatschappij en schema

Na de instructeursfase komt volgens hem de airlinetraining. Hij noemt een nieuw toestel, een nieuwe operatie, veel leren en vaak een hotelkamer ver van huis. Een partner heeft intussen gewoon een normale week, terwijl jouw aandacht elders is. Bij een regionale luchtvaartmaatschappij vliegen piloten passagiers als deel van een bemanning en verdienen piloten een loon van een luchtvaartmaatschappij. Teteak noemt SkyWest als grootste regionale maatschappij: het gepubliceerde first officer-tarief voor het eerste jaar is ongeveer 93 dollar per vlieguur. Hij legt uit dat looncredit, vliegtijd en tijd weg van ritten anders worden gemeten. Hij vertelt dat hij na landen op O'Hare nog 45 minuten naar zijn auto heeft en daarna drie tot vier uur rijden naar huis. Hij legt ook de crash pad uit, een gedeelde slaapplek voor piloten die pendelen. Daarna beschrijft hij reserve en een vaste line. Senioriteit bepaalt hoeveel gewenste ritten en vrije dagen de piloot krijgt. Ook wisselende bemanningen, hotelbedden en eten onderweg horen erbij.

Captain en latere loopbaan

Teteak heeft de latere banen nog niet zelf gehad en gebruikt daarom ervaringen van andere piloten. Bij een regionale captain gaat het volgens hem om meer dan aan de andere kant van de cockpit zitten. De captain helpt de bemanning leiden en een nieuwe first officer leert de operatie. Hij noemt het aflossen van de opleidingsschuld en een vrije avond als voorbeelden. De upgrade verandert met wie de piloot concurreert voor ritten en stoelen. De piloot houdt senioriteit bij de maatschappij, maar het schema dat de piloot kan houden kan veranderen. Bij een grote luchtvaartmaatschappij noemt hij een voorbeeld van een piloot die Little League coacht en gezinstijd kiest. Een andere piloot vond het schema als senior first officer beter dan captain op reserve. Een captain bij een grote luchtvaartmaatschappij kan veel verdienkracht bieden. Teteak noemt een Southwest-captain met elf jaar ervaring die lange vakanties regelt en met familie reist. Senioriteit verbetert de kans op gewenst werk, maar neemt weer, veranderingen bij de maatschappij en recurrent training niet weg.