Tussen honderden heteluchtballonnen op de Balloon Fiesta in Albuquerque valt er één toestel op. Jonathan Trappe wil vliegen aan een cluster van bijna honderd losse heliumballonnen. Hij vertelt dat hij juist ballonvaarder werd om zo'n gascluster te kunnen vliegen. Melissa Wright van KOB 4 doet verslag vanuit Balloon Fiesta Park.

Acht maanden voorbereiding

Er is geen propaan, geen brander en geen vaste landingsplek. Na acht maanden voorbereiding draait alles om één vlucht op zaterdagochtend. Het vullen van de 94 ballonnen kost veel helium en voorbereiding op het startveld. Trappe noemt het spannend, maar ook serieus, omdat het om een bemande vlucht aan heliumballonnen gaat. Volgens KOB 4 gebruikt hij één ballon minder dan het eerste gascluster in 1937. Dertig vrijwilligers komen 's nachts om twee uur terug om te helpen met vullen.

Hoogte regelen zonder brander

Omdat er geen brander is, regelt Trappe zijn hoogte op een andere manier. Klimt het cluster terwijl dat niet de bedoeling is, dan prikt hij een ballon door, waarna het toestel daalt. Wil hij juist niet dalen, dan gooit hij ballast overboord in de vorm van zand of water. Het toestel wordt lichter en vliegt verder. Het zand is zo belangrijk dat zijn bemanning wel eens eten overboord gooide om zand te sparen voor de landing.

Landen op een onbekende plek

Voor de landing trekt Trappe ballonnen naar beneden en steekt ze met een mes door, zodat het gas ontsnapt. Waar hij landt, weet hij vooraf niet. Volgens hem is dat juist deel van de charme: tijdens de vlucht kiest hij een veilige plek. Zijn team heeft de hele periode van de Fiesta de tijd genomen om op goede omstandigheden te wachten. De zaterdagochtend ziet er gunstig uit. Eenmaal opgestegen is het volgens hem een eenmalige kans.