De ICAO-standaardatmosfeer gaat uit van 15 graden en 1013,25 hPa op zeeniveau en een temperatuurverval van ongeveer twee graden per 1000 ft tot de tropopauze op 36090 ft, waar het min 56,5 graden is. De tropopauze ligt het hoogst boven de evenaar en het laagst boven de polen. Een jetstream is een smalle band met winden van zestig kt of meer nabij de tropopauze, waar de kern ver boven de 100 kt kan uitkomen.

Een warmtefront nadert met een oplopende wolkenreeks van cirrus via cirrostratus en altostratus naar nimbostratus, met geleidelijk toenemende neerslag. Stralingsmist ontstaat op heldere, windstille nachten door afkoeling van de grond, terwijl advectiemist ontstaat als warme vochtige lucht over een koud oppervlak trekt. Op het noordelijk halfrond draait de wind tegen de klok in en naar binnen rond een lagedrukgebied.

De zwaarste ijsvorming treedt op in cumuliforme wolken met onderkoelde druppels tussen nul en min twintig graden, waarbij helder ijs de gevaarlijkste vorm is. Heldere ijsafzetting hecht dicht aan het profiel, is zwaar en moeilijk te verwijderen. Clear air turbulence komt vooral voor aan de koude, poolwaartse zijde van de jetstream waar de windschering het grootst is, en bergwind kan tot ver stroomafwaarts turbulentie geven.

Een microburst is een sterke, kleine daalstroom die bij de grond uitwaaiert en tijdens nadering eerst tegenwind en daarna rugwind geeft, met een groot verlies aan luchtsnelheid tot gevolg. Een cumulonimbus bundelt vrijwel alle luchtvaartgevaren, van zware turbulentie en hagel tot bliksem en windschering. Vulkanische as smelt in de verbrandingskamer en kan alle motoren tegelijk doen uitvallen, terwijl een SIGMET voor dergelijk gevaarlijk onderweg-weer waarschuwt.

Het examen vraagt naar de ISA-waarden, de eigenschappen van fronten, mist en jetstreams en de omstandigheden voor ijsvorming en CAT. Ook het lezen van METAR- en TAF-codes zoals CAVOK en TSRA en het herkennen van gevaren als microburst en vulkanische as komen terug.