Navigatie is het bepalen en volgen van een route over de aarde, met de nautische mijl als basiseenheid die overeenkomt met een boogminuut breedte. Kaartprojecties zoals Mercator en Lambert vertalen het boloppervlak naar een plat vlak, elk met eigen eigenschappen voor koers en afstand. Daarnaast steunt navigatie op koppelnavigatie, radiobakens en satellietsystemen.

Op een Mercatorkaart is een rechte lijn een loxodroom met constante koers, terwijl op een Lambertkaart een rechte lijn vrijwel een grootcirkel is, oftewel de kortste weg. Radiohulpmiddelen hebben elk hun kenmerken, waarbij DME de schuine afstand meet, NDB gevoelig is voor kustrefractie en GPS met minstens vier satellieten de positie via trilateratie bepaalt. Een modern FMS mengt IRS met DME-DME en GPS om de positie continu bij te werken.

Met de 1-in-60-regel is de trackfout gelijk aan de afstand uit de track maal zestig gedeeld door de gevlogen afstand, dus 1 mijl uit koers na 60 mijl geeft 1 graad. Voor een directe afstand na twee haakse benen gebruik je Pythagoras. Vlieg je 120 mijl zuid en daarna 90 mijl west, dan is de directe afstand de wortel uit 120 kwadraat plus 90 kwadraat, dus de wortel uit 22500, wat 150 mijl oplevert.

Bij de omrekening tussen kompas-, magnetische en ware koers gaat het vaak mis, terwijl de regel variation west, magnetic best helpt om het teken te kiezen. Ook wordt de schuine afstand van DME gelijkgesteld aan de grondafstand, wat vlak boven het station juist de grootste fout geeft. Verder wordt vergeten dat een grootcirkel tussen punten op dezelfde breedte op het noordelijk halfrond aanvankelijk ten noorden van de loxodroom loopt.

Het examen toetst kaartprojecties, koersomrekening, de 1-in-60-regel en tijd-, snelheid- en afstandsberekeningen. Daarnaast komen de eigenschappen van VOR, NDB, DME en GPS terug, inclusief RAIM en RNP. Verwacht veel rekenvragen waarin een klein rekenfoutje al tot een verkeerde optie leidt.