In het interview (zie video) tussen Pete Carlson en CBC nieuws vertelt Pete het volgende over het exacte moment van de crash:

"Ik denk dat het een soort zijwaartse rol was, gebaseerd op wat we zagen toen we eruit kwamen. Maar nogmaals, het was erg desoriënterend. Het ene moment ben je aan het landen en wacht je erop om je vrienden en kennissen te zien. En het volgende moment ben je fysiek ondersteboven en volledig gedesoriënteerd. Maar, het klonk als – ik bedoel, het was gewoon beton en metaal. Geen tijd om na te denken van “Oh ja, genoeg tijd, ja.” Ik denk dat het allereerste gevoel was: ik moet hier gewoon uit zien te komen. En dus probeerde ik te begrijpen waar we waren en dat we ondersteboven waren. Ik maakte mijn veiligheidsriem los, die ik natuurlijk had vastgelaten voor de landing. En op het moment dat ik hem losmaakte, viel ik naar beneden op het plafond, dat de vloer was geworden omdat we ondersteboven waren."

Pete gaf aan dat de andere passagiers relatief kalm waren en elkaar vooral probeerde te helpen:

"Je kon rij voor rij of gebied voor gebied zien dat mensen elkaar aan het checken waren en beslissingen namen over of we elkaar zouden helpen met het losmaken van de riemen, of dat ze daarmee misschien op iemand anders zouden vallen. Er was een vrouw op de rij achter me die onder de stoelen lag, wat heel moeilijk te zien was. En er was een jongen, een jonge jongen, en zijn moeder die op de vloer zaten, wat eigenlijk het plafond was geworden.

Mijn vaderlijke instinct en mijn achtergrond als paramedicus kwamen toen naar boven. Dus ik richtte mijn aandacht vooral op die twee mensen."

Pete, paramedisch medewerker van beroep, was vooral gefocust op het helpen met het verlaten van het vliegtuig. Hij was immers niet in staat, indien benodigd, om op dat moment als paramedicus enige medische assistentie te verlenen. Pete zegt daarover het volgende:

"Proberen om ze van het vliegtuig af te krijgen, ja. Ik kon op dat moment niet echt beoordelen of er verwondingen waren. Beiden bewogen normaal, maar waren erg bang, vooral de vrouw onder de stoelen.

Daarna keek ik rond om te zien waar een uitgang was. Hoe ben ik hier terechtgekomen? Je kunt tijdens de veiligheidsinstructies voor de vlucht zo veel luisteren als je wilt, maar als je ineens ondersteboven ligt, lijkt al die informatie verdwenen te zijn.

Mijn aandacht was voor ongeveer 30% gericht op wie ons naar buiten leidde en hoe ik de doorstroom in die richting kon bevorderen."

Pete vertelt het volgende over het moment dat het gelukt was om uit het vliegtuig te klimmen:

"Ja, dus ik kon helpen om onze vriendin en moeder los te maken en weg te schuiven, eerst het kind. En daarna was er een man naast me, waarvan ik denk dat hij een vrije dag had als luchtvaartmedewerker. We baanden ons allemaal een weg van, ik weet niet precies, ongeveer twee tot drie meter en klommen toen naar buiten.

Het voelde alsof ik in de toendra stapte. Ten eerste was er gewoon sneeuw die om ons heen waaide en ik kon nergens structuren zien. Dus het maakte me niet uit hoe koud het was. Het maakte me niet uit hoe ver ik moest lopen of hoe lang ik moest blijven staan."

Samenvatting van wat Pete als passagier van Delta-vlucht 4819 ervaarde:

• Beleefde een heftige noodlanding, waarbij het vliegtuig plotseling zijwaarts ging en ondersteboven terechtkwam.

• Was gedesoriënteerd, moest zijn veiligheidsgordel losmaken en viel toen naar beneden op het plafond (dat de vloer was geworden).

• Zag dat iedereen in het vliegtuig elkaar probeerde te helpen en te troosten, zonder dat iemand in paniek raakte.

• Richtte zich op het helpen van een vrouw die onder de stoelen vastzat en een moeder met kind, met als doel iedereen van het vliegtuig af te krijgen.

• Merkte de geur van gas op en zag vloeistof over de ramen stromen, waardoor de hoogste prioriteit was om zo snel mogelijk bij het vliegtuig vandaan te komen.

• Hielp eerst de vrouw en het kind om eruit te komen en klom daarna zelf naar buiten met hulp van een luchtvaartmedewerker die niet in functie was.

• Eenmaal op het asfalt was er aan één kant van het vliegtuig geen vleugel meer te zien.

• Hoorde een kleine explosie terwijl de brandweer aan het werk was, maar stond op dat moment ver genoeg weg met de groep.

• Sindsdien liggen zijn prioriteiten bij het communiceren met familie en vrienden en het verwerken van de gebeurtenis.

Bekijk de video (in het Engels) van het volledige interview met CBC hier.