Elke landingsbaan heeft aan beide uiteinden een nummer. Mentour Pilot legt in deze korte video uit waarom. Elke fysieke baan geldt eigenlijk als twee banen. Piloten gebruiken de nummers om elk uiteinde aan te duiden, zodat iedereen weet op welke baan en in welke richting een toestel landt of vertrekt.

Het nummer is de magnetische koers

Het nummer zegt iets over de richting van de baan. Met een nul erachter geeft het de magnetische koers. Een baan met aan het ene eind 09 en aan het andere eind 27 ligt dus oost-west, op 90 en 270 graden. Omdat het om magnetische koersen gaat, komen ze overeen met wat een gewoon kompas aangeeft. Mentour Pilot geeft ook een rekentruc: omdat de uiteinden tegenover elkaar op het kompas liggen, komt er bij een nummer onder 18 voor het andere uiteinde 18 bij en gaat er bij een nummer boven 18 juist 18 af.

Parallelle banen

Heeft een luchthaven twee of drie parallelle banen, dan krijgt de linkerbaan een L achter het nummer, bijvoorbeeld 27L. Aan het andere eind heet dezelfde baan dan 09R, omdat hij vanuit die richting rechts ligt. Bij drie parallelle banen krijgt de middelste een C, van center. Bij vier parallelle banen wordt het ingewikkelder. Grote luchthavens zoals Parijs-Charles de Gaulle en Los Angeles delen die banen dan op in paren. Het ene paar krijgt de werkelijke magnetische koers, bijvoorbeeld 09 en 27 links en rechts. Het andere paar krijgt een nummer dat één verschilt. Op Charles de Gaulle is dat 08 en 26.

Nummers die veranderen

Omdat de magnetische polen van de aarde langzaam verschuiven, verandert ook de magnetische koers van een baan. Daardoor moeten luchthavens volgens Mentour Pilot af en toe de nummers op hun banen weghalen en nieuwe schilderen.