The fighter pilot sent to ram into United 93 | Survivors' 9/11 stories
De video bevat getuigenissen van overlevenden en een fighter-piloot over 9/11 in New York. De sprekers vertellen wat ze zagen en deden.
De video begint met getuigenissen van mensen die op 11 september in of nabij het World Trade Center waren. Janice Brooks vertelt dat haar kantoor op de 84e verdieping van Two World Trade Center, in de South Tower, lag en dat ze eerst dacht dat er een ongeluk was gebeurd. Ze belt naar Londen, waar collega's de beelden op televisie zien, terwijl zij zelf achter zich geen idee heeft wat er is gebeurd. George Campbell vertelt dat hij als brandweerman off duty in zijn kantoor zat toen een vliegtuig de noordtoren trof en dat hij daarna met collega's naar het terrein ging.
De evacuatie en de tweede aanval
In de toren hoorde men eerst geruchten over mist of een klein vliegtuig, maar er volgde een aankondiging dat het gebouw stabiel was. Janice Brooks beschrijft hoe ze met anderen naar beneden ging, hoe de verlichting uitviel en puin viel, en hoe ze gewonden zag tijdens de evacuatie. Ze vertelt over bloed, stof, schreeuwen en chaos op de begane grond. De spreker die later als jagerpiloot spreekt, zegt dat men na de tweede aanval naar de bar van het squadron ging waar televisie stond en dat men toen zag dat de Verenigde Staten onder aanval waren.
De missie van de jagers
De jagerpiloot vertelt dat er na de aanval op het Pentagon toestemming kwam om te starten. De spreker zegt dat de jagers geen live missiles en geen echte wapens aan boord hadden en dat ze moesten aannemen dat een airliner met onschuldige Amerikanen het volgende doel zou zijn. Het plan was dat SAS naar de cockpit zou vliegen en de piloot zelf op de tail zou botsen. De spreker zegt dat men niet wist dat vlucht 93 was neergestort en dat de passagiers al hadden ingegrepen, en noemt dit een missie die te laat kwam.
De nasleep
Na de instorting beschrijven de sprekers stof, stilte, overlevenden die als zombies uit de wolk kwamen en brandweerlieden die water op mensen gooiden. George Campbell vertelt dat hij collega's verloor, dat er veel begrafenissen waren en dat hij niet aan alle 61 begrafenissen kon deelnemen. De spreker noemt nationale tragedies die mensen bijeenbrengen en zegt dat men de doden kan eren door dagelijks beter te handelen.
0:05 My name is Janice Brooks. I worked for a company called Eurobrokers and our office was on the 84th floor of Two World Trade Center, the South Tower.
3:20 I was the first one back to my firehouse. Got dressed in my uniform. We had to get transportation down there, so we literally went outside the firehouse. We just stopped the city bus. Old bus driver was taking the bus, everybody off. Bus driver was great. He…
6:39 We knew from those images that, like Pearl Harbor, our nation was under attack. It was clear that those flight paths were premeditated, deliberate, and designed to hurt and terrorize.
9:37 We got to the ground floor, it was chaos, if anyone knows the ground floor of the Twin Towers. There were shops and bookshops everywhere, cafes, all the shops were closed, there was glass everywhere. We walked up the escalator and there was a big burly…
13:27 What happened? It collapsed. The top floors collapsed down. I saw it blow and then ran like hell, thank God. For some reason, we had thrown like two or three cases of water on the bus. I don't know why we thought of that. I think we thought because we were…
17:23 I remember one of my first thoughts was, I told my guys, no one survived this. I mean, we're up 30 feet and we were across the street. I mean, that's how big this debris field was. But then we heard that there were survivors. All the glass was smashed.…
21:11 When I think of him, that's what I hold on to. Some days there were two funerals, some days it was three, one day there was even four. So to get to all the funerals was difficult. To my utter shame, the 61 funerals only went to 23.
25:25 incivility that how we choose to behave in our everyday lives it's a small choices to demand more of ourselves to become and be our best self on a daily basis that i think is the best way to honor those that we lost on 9 11.