In deze aflevering van Vragenvuur On Tour van de politie beantwoordt politievlieger Kirsti vragen over haar werk. Ze staat bij de helikopter, terwijl op de achtergrond een toestel wordt klaargemaakt voor vertrek.

Eisen en bemanning

Volgens Kirsti heb je als politievlieger straatervaring nodig en een technisch vakkenpakket op de middelbare school, met natuurkunde en wiskunde. Overdag vliegt er één piloot voorin. Achterin zit altijd een tactical flight officer die het camerasysteem bedient en foto's kan maken, eventueel met de deur open. 's Nachts vliegen ze voor de veiligheid met twee vliegers. Collega's op straat noemen de helikopter de Zulu, een naam die volgens haar niets met de luchtvaart te maken heeft.

Vliegen met de Zulu

Kirsti vertelt dat ze ongeveer twee uur kunnen vliegen voordat ze moeten tanken, met een snelheid van zo'n 200 kilometer per uur. Het leukste aan haar werk noemt ze boeven vangen: de luchtvaartafdeling is een verlengstuk van de regionale politie. Ze heeft één keer een technisch probleem gehad, waarbij ze een motor moest uitzetten. Omdat de helikopter er twee heeft, vloog ze door en maakte ze een voorzorgslanding, iets waarop de bemanning traint. Wordt het zicht te slecht, dan kunnen ze op instrumenten door de wolken naar huis vliegen. Op dienstdagen zonder vlucht zorgt de een voor de kaarten en de ander voor de apparatuur. Er wordt dan ook gestudeerd.

Werving en de infraroodcamera

Kirsti is hoofdinspecteur, maar werkt niet meer op straat. De politie zoekt volgens haar continu nieuwe collega's, met vacatures op politie.nl. Ze roept vooral vrouwen op te solliciteren: van de 40 vliegers zijn er drie vrouw. Een collega zag met de infraroodcamera eens iemand van een balkon naar beneden klimmen. Soms landt de helikopter buiten een vliegveld, bijvoorbeeld bij een vermissing, om ter plaatse met collega's uit de regio te overleggen.