The Fighter Show van het kanaal Eurofighter Typhoon kiest in deze aflevering voor een nieuwe aanpak: de mensen in de opleiding vertellen zelf. De aflevering speelt bij ENJJPT, de Euro-NATO Joint Jet Pilot Training op Sheppard Air Force Base in Texas. Een van de instructeurs noemt het de fabriek van straaljagerpiloten.

Een opleiding voor de NAVO

De basis van ENJJPT werd volgens de makers in 1966 gelegd, toen de Duitse en Amerikaanse regering besloten Duitse gevechtspiloten in de Verenigde Staten op te leiden. Begin jaren tachtig groeide dat uit tot een internationaal NAVO-programma. Op de basis werken zo'n 12.000 mensen. Het programma heeft meer dan 150 toestellen en levert ongeveer 250 piloten per jaar af. Duitsland levert alleen al zo'n 50 mensen aan personeel. Volgens de instructeurs leren studenten juist hier samenwerken met andere landen, wat later in NAVO-operaties nodig is. De Amerikaanse commandant vertelt dat hij zelf destijds werd afgewezen voor ENJJPT en het programma nu leidt. Op dag nul zegt hij tegen de nieuwe studenten dat ze vanaf nu allemaal gemiddeld zijn. De meesten waren de besten van hun klas en moeten leren omgaan met falen.

Van T-6 naar T-38

Een klas begint met 28 studenten uit 14 landen. Na ongeveer drie maanden theorie vliegen ze de T-6 Texan, een tweezits turboprop waarmee ze opstijgen, landen, in formatie vliegen en bij nacht en slecht weer leren vliegen. Daarna volgt de supersonische T-38 Talon, een lesjet uit de jaren zestig. Na ongeveer 55 weken krijgen ze hun vleugels en horen ze op drop night welk toestel ze gaan vliegen. In de volgende fase leren ze luchtgevechtsmanoeuvres en het gebruik van wapens. Een Duitse instructeur, die zelf dertien jaar eerder in hetzelfde lokaal begon en daarna zeven jaar Eurofighter vloog, legt het verschil uit. De T-38 heeft een directe verbinding tussen stuurknuppel en roeren en vraagt veel handwerk. De Eurofighter vliegt met fly-by-wire en is daardoor eenvoudiger te besturen, zodat de piloot ruimte heeft voor alle informatie op de schermen.

Lange dagen en de vleugels

Een dag begint vaak al om vijf uur met een weerbriefing en duurt al snel twaalf uur. Daarna volgen het voorbereiden met de instructeur, de vlucht, de debriefing en zelfstudie. Studenten vliegen ruim honderd uur per lestoestel, samen 230 tot 240 uur. Instructeurs verwachten dat studenten goed voorbereid komen en op tijd melden als ze niet fit genoeg zijn om te vliegen. Het halen van de vleugels noemen de studenten hun grote doel. Een van de instructeurs zegt tegen jongeren die gevechtspiloot willen worden dat het geen gewone baan is maar een vak dat passie vraagt.