Van Hilversum naar Epe – met tussenstop in Soest

Rick Fleuren is sinds 2017 lid van de Zweefvliegclub Hilversum en vloog op de dag van het voorval solo richting Epe. “Zweefvliegtuigen gebruiken thermiek om te klimmen: opstijgende warme lucht in kolommen,” legt hij uit. “Maar op een gegeven moment hield het op. Dan is het zaak om rustig te blijven, hoogte te benutten en een veilige landingsplek te zoeken.”

Dat werd dus een pas gemaaid weiland in Soest, dat hij tijdens de vlucht had geïdentificeerd als veilig: lang genoeg, vrij van obstakels en – niet onbelangrijk – geen koeien. “Je kijkt altijd vooruit. Heb je geen thermiek meer, dan moet je met de hoogte die je nog hebt de beste optie kiezen. En liever een weiland dan een woonwijk of bosrand.”

Geen noodlanding – maar een ‘buitenlanding’

Fleuren benadrukt dat het geen noodlanding betrof. “In zweefvliegtermen heet dit een buitenlanding. Die hoort erbij, zeker bij overlandvluchten. Een noodlanding impliceert een technische of medische nood – dit was puur een thermiekprobleem.”

Het is overigens niet de eerste keer dat Rick in Soest landt: in 2021 had hij een soortgelijke ervaring. “Vervelend, maar het hoort erbij. Als je realistisch kijkt naar het zweefvliegen, weet je dat buitenlandingen er gewoon bij horen. Dat wordt ook zo getraind.”

Briefje op de romp

Terwijl hij wachtte op een clubgenoot met een aanhanger om het toestel op te halen, liet Rick een vriendelijk briefje achter aan de romp. Dat werd echter pas later ontdekt, waardoor een alerte burger voor de zekerheid de politie inschakelde.

“Gelukkig kon ik direct uitleggen wat er aan de hand was. Geen schade, geen probleem – gewoon een geplande terugrit naar Hilversum. Vleugels los, romp op de trailer en gaan."

De boer wiens weiland onvrijwillig dienstdeed als landingsbaan reageerde positief. Rick: “Ik heb hem een zweefvlucht aangeboden als bedankje – die gaan we binnenkort regelen.”

Meepraten over dit onderwerp? Dat kan via het forum van Airwork.