Pirke schreef:Diana, no offence, maar uit je reactie blijkt dat er een taboe op rust om te bespreken of er sprake is van sexuele discriminatie in deze branche.
Het gaat er ook niet of er wel of niet sprake is van positieve of negatieve discriminatie, of dat je meer of minder problemen hebt als je klein bent, rood haar of flaporen hebt, allochtoon, verlegen, te oud, te jong, dik, etc. Het gaat er om dat er altijd wel iets is waar je je druk over kunt maken en wat dan alleen al in je hoofd tegen je gaat werken. En dat terwijl het al moeilijk genoeg is zonder al dat soort bijgedachten.
Je kunt een prachtige algemene discussie opstarten over ‘vrouw in de vliegerij’. Er is zelfs een boek over, de eerste vrouwelijke gezagvoerder van Nederland is er nog niet eens zo bar lang, en in de krijgsmacht zal het als vrouw nog steeds niet makkelijk zijn. Dat zijn allemaal algemeenheden.
Het gaat er mij om dat Altitude zich er al bij voorbaat zorgen om maakt, qua selectieprocedure en carrierekansen. Zij persoonlijk is daar niet mee geholpen, ze heeft belangrijkere dingen aan haar hoofd.
Er zijn genoeg vrouwen bezig in de huidige vliegopleidingen en er vliegen er ook genoeg rond. Ik schat 20 procent, maar dat is nattevingerwerk. Misschien dat er vliegers zijn die die cijfers uit de sociale jaarverslagen van hun maatschappij kunnen halen.
Ja, het is mogelijk dat Altitude door haar vrouw-zijn iets wel of niet voor elkaar krijgt. En ja, het is nog steeds bijzonder als je als vrouw vliegt en de meeste mensen vinden dat hartstikke leuk. Een vrouw als Boeingbestuurder? Ik vind het ook superstoer. Taboe? In deze tijden? I think not. Vinden je collega’s dat het komt omdat je een vrouw bent als jij standaard-kosmisch-extra-plus-met-een-kaarsje-erop krijgt op je recurrency en zij alleen standaard plus? Best mogelijk. Hun probleem.
Mensen hebben al snel de neiging het te gooien om hun leeftijd, sexe, omvang en weet-ik-veel als ze worden afgewezen bij een sollicitatie. Kan allemaal best zo zijn, maar het kan je er van weerhouden om goed naar jezelf en en je prestaties te kijken. Het is namelijk veel makkelijker om de schuld bij externe factoren te leggen dan bij jezelf. Heb je je wel maximaal voorbereid voor de GVSS of ging je nog even stappen dat weekend? Heb je wat simulatortraining gedaan om weer current te komen voor die airline grading, of dacht je dat het zo ook wel kon na een jaar geen twin vliegen en vind je dat de instructeur achteraf gewoon de pik op je had omdat je jong/oud/vrouw/dik/klein bent?
Ik vind dat al die dingen je alleen maar in die slachtofferrol bevestigen, zowel voor de buitenwereld als voor jezelf. Voor je het weet ga je er zelf in geloven of erger: doe je geen moeite meer om je prestaties te verbeteren.