Ik zelf heb in 3 verschillende situaties gezeten:
- Voornamelijk regional vanuit de UK
- Shorthaul voor een grote Europese lowcost
- Longhaul en ultra-longhaul met misschien 1 of 2x per jaar een turnaround van 2 uur.
Alle drie situaties zijn in mijn beleving heel anders, veruit de beste roosters en werktijden had ik bij mijn eerste regional werkgever. De vroegste duty begon om 05:45 en we waren uiterlijk om 22:15 klaar, maar vaak vroeger. Het vliegen was niet heel erg gevarieerd, je kende de routes, vaak zelfs de frequenties en dergelijke binnen twee jaar uit je hoofd, en dit bood in mijn optiek niet heel veel uitdaging meer. Het is fantastisch om te beginnen op een wat minder geautomatiseerd toestel waarbij je veel vliegt, of eventueel als retirement job, maar ik zou dit niet een carrière vol kunnen houden.
Het shorthaul vliegen binnen Europa vond ik qua vliegen nog steeds het leukste. Veel approaches, heel regelmatig visuals, wat mij altijd veel voldoening gaf en een heel gevarieerd netwerk. Het rooster stond in principe vast, maar 5 dagen achter elkaar soms heel erg lange dagen draaien is ook pittig, door het hoge aantal sectoren was dit soms erg vermoeiend. De frustraties die wij als vliegers destijds soms uiten over handling / ATC etc etc staan in schril contrast met wat ik nu regelmatig tegen kom.
Het longhaul vliegen is qua vliegen veel minder vliegen en door een combinatie van automation policy, fatigue na vluchten van 16 uur, bekendheid met de velden waar we heen vliegen en dus al met al risk management, zit het vliegen van een leuke visual er bijna niet meer in.
Long haul is echter qua uitdaging heel anders dan shorthaul, je bent veel meer bezig met "what if" scenarios. Wat doe je wanneer je boven de Noordpool een smoke indicatie krijgt, welke velden zijn eventuele opties, hoe zou je daar dan een approach vliegen, is de baan lang genoeg voor je huidige gewicht, noem maar op. Tevens is het route netwerk wat ik nu vlieg ook enorm gevarieerd en alle delen van de wereld hebben zo hun eigen uitdagingen, maar omdat je niet continu dezelfde kant op vliegt blijven deze uitdagingen "vers". Groot nadeel van longhaul is echter fatigue en de soms bizar lange vluchten waar je je simpelweg qua slaap niet goed op voor kan bereiden. Shorthaul fatigue was voor mij na twee goede nachten in m'n eigen bed altijd een heel eind weg, longhaul fatigue is meer cumulatief en is lastig kwijt te raken. Hoor regelmatig van collega's die zijn gestopt dat ze pas na een aantal maanden weer echt goed slapen en voelen dat ze meer energie hebben.
Al met al vind ik persoonlijk het longhaul vliegen het leukste qua mentale uitdaging, shorthaul was vanuit een vliegtechnisch oogpunt leuker. Ik denk echter dat de mix van uitdagingen die ik momenteel zie uiteindelijk leuker is dan het meer pure vliegen op shorthaul.
Wil ik dit echter tot m'n 65e doen? Een volmondig nee: het is leuk wanneer je begin 30 bent, maar ik zie mezelf dit niet fulltime tot m'n pensioen doen, de meesten van mijn collega's denken er net zo over.