Las dit op een forum voor Nederlanders in de VS...
====

Well, Here goes mine:

In Lente 1992, was ik 18 jaar oud en wist ik nog steeds niet wat ik na mijn middelbare school (OSG de Rietlanden in Lelystad, Flevoland) zou studeren: geneeskunde of rechten, dit veranderde van de ene dag naar het andere en ik kon er niet uitkomen. Dus besloot ik kort voor mijn eindexamens dat ik voor een tijdje naar NYC zou gaan. Ik had veel over NYC gehoord, ik had veel beelden gezien, maar ik kon mij er nooit iets bij voorstellen. Mijn relatie tussen mijn ouders was slecht dus mijn beslissing om voorgoed weg te gaan was ook een vlucht, a total cry for independence. Mijn beslissing was eentje die ik niet besprak met geen enkel persoon, het was absoluut impulsief (mijn beslissing was deels genomen omdat ik de House Music van NYC zo mooi vondt en had gehoord dat NYC een leuke nightlife had). Iedereen lachtten mij uit wanneer ze mij over mijn plannen na mijn examens vroegen; velen dachtten dat ik binnen een maand huilend terug zou komen.

4 Juli, 1992 was de datum dat ik vertrok, het was ochtend en mijn beste vriend Kasimir bracht mij naar Schiphol (Kasimir is one of a kind, we zijn nog steeds in contact). Ik weet nog dat mensen mij waarschuwden over dat ik een green card nodig had, dit was allemaal weggestopt in mijn hoofd en ik trok mij van niets aan. Ik weet nog dat er een videootje was in het vliegtuig van Regilio Tuur die vol lof over NYC praatte.

Ik kwam aan in NYC, nam de A-train richting Manhattan, maar ik had geswitched naar de J train ergens in Brooklyn, deze nam mij naar Manhattan via de Lower East Side, en omdat hij onder de Manhattan Bridge loopt heb je een uitzicht van Manhattan (en Brooklyn) voordat de subway weer ondergronds gaat. In Manhattan, stapte ik over op de 1 die mij naar de stop Christopher Street/Herald Square bracht. Dit is de stop waar ik uitstapte, ik was midden in Greenwich Village en het was vol met vrolijke, leuke mensen, het was super heet en mijn eerste impressie was dat Manhattan helemaal geen Hoge Skycrapers was (ik had het nl gezien als alleen Hoge gebouwen) maar een gezellig dorpje was. Later op dezelfde avond, vertelden mensen mij dat het Fourth of July, Independence Day was, er was mooi vuurwerk, de avond voelde bruisend aan en ik leerde meteen veel mensen kennen en maakte meteen vrienden.

Mijn eerste periode verbleef ik met geld dat ik had opgespaard (Albert Hein) in de Carlton Arms hotel (http://www.carltonarms.com/)

Ik begon meteen met een job search; ik had werk gevonden bij een restaurantje in de Village die ook een vestiging had in SoHo (toendertijd, de vestiging in SoHo is niet meer) Elephant & Castle. Hier was ik een busboy en ik werd een kamergenoot op 11th Street tussen Bleecker Street and West 4th.

In het begin was het heel moeilijk, omdat ik nooit uit mijn ouderlijk huis was geweest en omdat iedereen die ik kende van mijn middelbare school periode doorwas gegaan met een studie, etc. Van de hak op de tak had ik een grote stap genomen die heel erg verkeerd kon uitdraaien, maarja ik zat er nu.

Ik hoorde toen over de green card loterij, deed mee en won, toendertijd al was tig jaar illegaal geweest, als je de green card won, dan kreeg je het.

Toen ik m'n green card kreeg verhuisde ik naar San Francisco, CA (in '93) daar bleef ik voor een jaar totdat ik naar L.A. verhuisde (een week na de Northridge aardbeving) waar ik toen voor 2 jaar bleef, ik ging toen voor een tijdje naar Chicago (suburban) en toen weer terug naar NYC voor een tijdje, sinds 18 Juni 1998 woon ik weer in L.A.. Ik ben zeer gelukkig geworden in de USA, ik heb zeer moeilijke tijden gehad, maar ik denk dat G.d, mijn naieviteit, doorzettingsvermogen, sense of adventure en uiteindelijk teachability mij veel hebben geholpen.

Ik ben nu geen teenager meer, maar een rustig persoon die langzaam maar zeker andere dromen waarmaakt (ik ben bezig met mijn bachelors in Physical Anthropology en History, daarnaast doe ik Pre-Med en zal dit jaar beginnen met aanvraag medical schools).

Ik heb vele banen gehad, ik ben busboy geweest, bloemenverzorger, drug and alcohol abuse counselor, schrijver voor American Red Cross Blood Services Southern California Region PR en als laatste heb ik gewerkt voor de Shoah Foundation waar ik video getuigenissen bekeek en beluisterde van Nederlandse, Belgische, Duitse, Spaanse en Franse Holocaust survivors, verzet-strijders en Politieke gevangenen.

Ondertussen ben ik Amerikaan geworden (Nederlanderschap opgegeven) ik heb samen met m'n partner een townhouse gekocht in L.A., we hebben een hond Raleigh (onze 2 andere honden Jessie & Raider zijn overleden) en sindskort woont mijn beste vriendin Angel bij ons. We hebben een leuk leven, ik ga vaak naar concerten (alle soorten muziek) comedy clubs en toneel (onze andere beste vriendin Helen is actrice), mijn lievelingsbroertje verhuisd volgend jaar naar L.A. en mijn moeder verhuisd straks naar San Francisco. Ik heb familie in Texas en Illinois en we zijn close.

Ik ga voltijd naar de Universiteit en volunteer my time for causes I believe in. Politiek gezien ben ik Democrat, alhoewel ik weleens voor Republikeinen heb gestemd.

Kortom, Life is good.

Mazel Tov