Trip Report Le Touquet (LFAT)
BartFarmer· 20 augHallo allemaal! Nou, daar is ie dan. Een verslagje van mijn eerste internationale vlucht!
Een paar weken terug ontving ik mijn brevet en in de tussentijd heb ik een aantal vluchten gemaakt waarmee ik steeds een stukje uitbouwde. De eerste keer zelfstandig, de eerste keer de CTR door, de eerste keer met een passagier, de eerste keer landen op een grasbaan etc.
En vandaag was dan de eerste keer naar het buitenland! En wat een prachtig dagtochtje is het geworden, het is me echt alles meegevallen en we hebben volop genoten.
Het idee
Iemand, die hier wel mee leest maar niks post (....), kwam met het idee om met 2 kisten naar Le Touquet te vliegen, een schattig Frans kustplaatsje net onder Calais. Die haakte om een logische reden af maar ik had mijn man al verteld van dit idee en die wilde toch wel graag. Dus het idee om met twee kisten te gaan vliegen kwam even in de ijskast maar gelukkig bleef hij wel beschikbaar voor mijn vragen, en dat waren er veel....
De voorbereidingen
Het zit in mijn aard om alles tot in de puntjes voor te bereiden. Na een route uitgestippeld te hebben langs de kust, omdat me dat wel een makkelijke manier van navigeren leek, zag ik dat het ongeveer 1.5 uur vliegen is van Seppe naar Le Touquet. Het weer zag er ook prima uit! Tot gisteravond werd er nog broken cloud op 2000ft voorspeld, maar die bleek uit te blijven.
Het stukje Belgie benauwde me eerlijk gezegd een beetje: controlled airspace, waar ik een TMA, CTR, para, TSA en R area's zou kruisen.
Na het uitstippelen van de route kwam ik aan bij het verticale profiel en er ging een wereld voor me open. In verband met bovenstaande luchtruimen wilde ik eigenlijk heel hoog vliegen. 'Heel hoog' is voor mij...... FL065, haha. Zo hoog was ik nog niet geweest. Op die manier zou ik over de meeste ellende heen vliegen, maar ik hield ook rekening met een lagere hoogte ivm de opgegeven bewolking.
Ik heb de hele vlucht gevisualiseerd en alle nodige kaarten, route van Skydemon, navigatielog etc uitgeprint. Die heb ik volgeklad met aantekeningen als: TMA roepen, let op R area, squawk 2000 in Belgie, let op TL is anders etc.
Nadat ik dit voorlegde bij mijn meer ervaren hulplijn, (die dus niet mee kon), net als alle andere 100 vragen, werd ik gerustgesteld. Eigenlijk kwam het erop neer dat ik me te druk maakte. Hoewel dit misschien bot klinkt, snapte ik precies wat hij bedoelde.
"ATC services not available"
Na dagen voorbereiden, zag ik plots een NOTAM erin schieten met bovenstaande tekst. Waarschijnlijk was er vanwege de vakantieperiode geen ATC. Verdere uitleg: A/A communicatie, in het Frans. FRANS?! De laatste keer dat ik Frans sprak, was op de middelbare school. Ik was er overigens zo slecht in dat de docent dacht dat ik een grapje uithaalde en stuurde me de les uit. Daarna is het nooit echt meer iets geworden.
Maar ik vond het vreemd: ik had via de mail mijn plannen gedeeld met de expliciete vraag of er Engelstalige ATC aanwezig was, waarop ik een 'ja' kreeg. Toch maar even gebeld en wat bleek: toevallig was er die dinsdag wel ATC. Behalve van 13:30 tot 15:00 vanwege de lunch. Overigens bleek dit in nagenoeg het hele plaatsje het geval te zijn.
De Heenvlucht
De volgende ochtend stonden we bijtijds (het voelde als middernacht) op, om rond 07:45 op het veld aan te komen. Na het bekijken van de laatste NOTAMS en weer, bleek het een mooie dag te worden en maakten we het toestel gereed en tankten deze vol, zodat we dat daar niet hoefden te doen. Het is altijd fijn om een golf Jet A1 over je vleugel en schoenen te zien gutsen ter bevestiging van een volle tank (al hoeft dit niet altijd zo te zijn natuurlijk). Dit deed me denken aan het Duitse avontuur met de Diamond, welke hier laatst gepost werd 😎
Na het opstijgen stegen we naar 4500 voet en na een rustig eerste deel kwamen we, na het luisteren van de ATIS, aan bij Oostende Approach. Ik deed dit allemaal lekker bijtijds, zodat ik mezelf niet teveel druk op zou leggen. Deze leg, met bijbehorende class C, had ik tegenop gezien maar wat bleek: het waren super vriendelijke, behulpzame mensen die mij zelf om de R area's en para-area's heen begeleidden. Echt helemaal top. Ze lieten me ook desgevraagd klimmen naar FL065, wat voor mijn passagier de eerste paar minuten even wennen was.
Lille info had 5 frequenties gepubliceerd waar ik in de voorbereidingen geen wijs uit werd en na de tip 'ze zeggen vanzelf naar welke je moet schakelen' gebeurde dit ook.
Lille information was ook heel vriendelijk en verstaanbaar, gaf wat verkeersinformatie maar het was vooral heel rustig. Er werd erg veel Frans gesproken, wat ik wel jammer vond want soms hoorde ik een plaatsnaam die ik herkende, maar wist ik niet waar het over ging. (sorry mevrouw Visser van Frans tweede klas)
Vervolgens kwamen we via het noorden aan bij het veld. Weer een hele nieuwe ervaring: geen gepubliceerde circuits, een franse toren, ik was erg benieuwd.
Na het passeren van de nodige punten kreeg ik een 'expect left base'. Hier moest ik even de kaart bij pakken en uitvogelen hoe ik dit ging doen, op welke afstand en welke hoogte. Dit werd echter gewijzigd naar een direct final en na een hele soepele landing, precies op de nummers, wilde ik bij de eerste afrit de baan al af. De controller riep last minute: second right! En dus gooide ik het gas er weer op om snel de baan af te taxiën.
Naar 'ground' schakelen hoefde niet en we konden voor de toren parkeren. De vluchttijd bedroeg 1u 20min, in verband met een meewind.
Aankomst en verblijf
Na de nodige selfies en het nagenieten van mijn eerste internationale vlucht, liepen we de 'aankomst hal' in. Hier zaten maar liefst 3 douane/immigratie ambtenaren druk tegen hun kin te tikken (ik denk dat de neus al leeg was) en toen zag ik pas dat ze door spiegelglas naar buiten keken. Precies de plek waar we even daarvoor allemaal 'bijzondere' selfies stonden te maken.
Na het passeren van deze (vriendelijke) heren huurden we 2 fietsen voor de dag en rekenden we het landingsgeld af: 37euro voor de Robin 400 en 15 euro per fiets per dag: 67 euro dus.
Ondertussen zag manlief in het winkeltje een paar rekken met wijn staan, dus ik heb hem snel afgeleid en we zijn het plaatsje in gegaan.
Wat een prachtige plek is het! Heel schattig, leuke huisjes, straatjes etc. Alles was wel aan de prijs! We zijn naar het strand gefietst, wat op slechts 15 minuten fietsen ligt. Daar hebben we de meest smerige cappuccino ooit op, maar wat een plek. Het voelde echt als vakantie.
Vervolgens zijn we naar het centrum gegaan, een paar honderd meter verder. Daar hebben we lekker (vroeg) geluncht en wilden we na de lunch wat delicatessen scoren. Wat bleek: alle winkels sluiten, net als de toren, van 13:30 tot 15:00 voor de lunch. We zijn het nabijgelegen natuurgebied in gefietst waar we eerder overheen vlogen. Prachtig om te zien met alle flora en fauna, heuvels op de achtergrond en het gepruttel van de aanvliegende toestellen.
Het plaatsje zelf vond ik vrij prijzig en erg druk / toeristisch. Maar de sfeer is erg schattig en zeker voor een toeristische kustplaats nog erg authentiek, zeker als je wat afstand neemt van het strand of drukke winkelstraten. We besloten rond 15:30 alweer terug te gaan, om om 16:30 te gaan rollen. Ze gaven vanaf 17:00 uur wind Beaufort 5 met vlagen 7 op, dwars op de baan. Omdat de baan sluit met meer dan 25kt X-wind, wilde ik dat voor zijn.
Na aankomst op het vliegveld, parkeerden we de fietsen en ging ik even naar het toilet. Toen ik terug kwam, stond mijn man ineens met een doos gevuld met allerlei wijnen klaar om te gaan. Dus: rinkel rinkel, langs de douane, over de apron en richting het vliegtuig. Een paar toeschouwers achter het hek bekeken dit tafereel en schoten in de lach bij het zien van onze verbrande gezichtjes en uitstekende flessenhalzen.
Inmiddels was de temperatuur al opgelopen tot 27 graden en was het een komen en gaan van GA.
De terugvlucht
Na het controleren van het toestel en alle andere voorbereidingen, stapten we in. Ik riep ground op om een startup clearance te vragen, maar bij de radio check werd er al gezegd dat we vooral pas weer moesten roepen als we klaar waren voor de taxi.
Dus motor gestart, en achter een heel konvooi bestaande uit Robin's aan richting baan 13.
Na de take-off zag ik de vertrekkende toestellen voor me alle kanten op spatten. Ik vroeg de toren nog of ik goed had gezien dat het circuit LH was, maar kreeg geen antwoord. Logisch, want het was hartstikke druk. Ik ben maar gedraaid, heb er een LH circuit van gemaakt en ben doorgeklommen tot de bovengrens van de CTR: 2000 voet. Via de kust ben ik teruggevlogen en halverwege de CTR werd ik al overgedragen aan de FIS.
Bij binnenkomst van Dutch Mil had ik nog een grappig gesprek met de controller, wat eindigde met het uitwisselen van een telefoonnummer (op de leuke manier gelukkig, haha).
Gecontroleerde stall
Omdat mijn man (als het goed is) vaker mee vliegt, probeer ik hem gaandeweg steeds meer uit te leggen over de voorbereidingen en het vliegen. Omdat ik wil dat hij sommige basisdingen begrijpt (en ik het heel leuk vind dingen uit te leggen), hebben we het op de terugvlucht over aerodynamica gehad. Dit sluit overigens leuk aan bij het andere topic hier op het forum, over 'stall anxiety'. Na de nodige uitleg wilde ik hem laten voelen hoe 'slow flight' voelt en hoe het uiteindelijk voelt als je vleugel de kritieke AOA overschrijdt. Dit heb ik niet zo ver gedaan als met een instructeur, maar het idee was hem duidelijk. Het stelt hem gerust om te weten dat niet alles hopeloos verloren is als dit gebeurd, zolang je maar de juiste dingen doet en voldoende hoogte hebt. Inmiddels was hij al gewend aan FL065 en had ik dingen over de glij-afstand uitgelegd, maar nu snapte hij nog beter dat hoogte eigenlijk veiligheid is.
Na wederom een hele soepele terugvlucht, nu lager in verband met bewolking en een laag vocht die het zicht beperkte, maakten we na 1:30 uur vliegen een landing op Seppe. Door de 15G20kt tegenwind kwam ik iets harder aan (omdat deze nog weleens wegvalt achter de bomen/gebouwen) en daardoor floatte ik een beetje. Alsnog een redelijke landing nog binnen de TDZ en na de landing, opruimen en invullen van de boeken gingen we weer naar huis.
Algemeen gevoel
Het is me echt ALLES meegevallen! Ik ben blij met de stevige voorbereidingen en dat ik al mijn vragen heb kunnen stellen aan een meer ervaren vlieger, want die tips hebben zeker geholpen. Bedankt daarvoor want ik weet dat je meeleest!
Ik vond de mensen allemaal, in elk land/gebied, erg vriendelijk en behulpzaam. Het leek ver, maar eigenlijk was het maar een klein stukje vliegen, en het voelde heel relaxed. Alsof ik nog alle ruimte over had om andere dingen te doen, zoals van het uitzicht genieten of dingen uitleggen over het vliegen.
Hoewel SkyDemon op mijn iPad erg prettig werkt, had ik ook de GPS ingesteld en maakte ik gebruik van VOR/DME Costa nabij de Belgische grens. Veel andere VOR/DME's waren er onderweg niet echt, maar de zee links en het land rechts houden werkte ook goed.
Maar wat ik nog het prettigst vind, is gewoon papieren kaartjes met approaches, mijn eigen aantekeningen en navigatielog. Dat leest en kijkt, zeker tijdens een nadering, net even makkelijker dan helemaal naar beneden op je schoot kijken. SkyDemon vind ik dan weer mooier vanwege de dynamische informatie die je onderweg, zeker in ongecontroleerd luchtruim, weer kunt laten geven.
Al met al hebben we echt een schitterende dag beleefd en ik ben heel blij dat alles zo gelopen en bevallen is. Dit is ten slotte waar ik het voor doe. Le Touquet is ook zeker een aanrader!
De mooiste foto's worden nog uitgezocht, deze foto's heb ik allemaal zelf even geschoten maar ik ben niet bepaald een fotograaf. Ik hoop toch dat jullie het leuk vinden, au revoir!
11 REACTIESEen paar weken terug ontving ik mijn brevet en in de tussentijd heb ik een aantal vluchten gemaakt waarmee ik steeds een stukje uitbouwde. De eerste keer zelfstandig, de eerste keer de CTR door, de eerste keer met een passagier, de eerste keer landen op een grasbaan etc.
En vandaag was dan de eerste keer naar het buitenland! En wat een prachtig dagtochtje is het geworden, het is me echt alles meegevallen en we hebben volop genoten.
Het idee
Iemand, die hier wel mee leest maar niks post (....), kwam met het idee om met 2 kisten naar Le Touquet te vliegen, een schattig Frans kustplaatsje net onder Calais. Die haakte om een logische reden af maar ik had mijn man al verteld van dit idee en die wilde toch wel graag. Dus het idee om met twee kisten te gaan vliegen kwam even in de ijskast maar gelukkig bleef hij wel beschikbaar voor mijn vragen, en dat waren er veel....
De voorbereidingen
Het zit in mijn aard om alles tot in de puntjes voor te bereiden. Na een route uitgestippeld te hebben langs de kust, omdat me dat wel een makkelijke manier van navigeren leek, zag ik dat het ongeveer 1.5 uur vliegen is van Seppe naar Le Touquet. Het weer zag er ook prima uit! Tot gisteravond werd er nog broken cloud op 2000ft voorspeld, maar die bleek uit te blijven.
Het stukje Belgie benauwde me eerlijk gezegd een beetje: controlled airspace, waar ik een TMA, CTR, para, TSA en R area's zou kruisen.
Na het uitstippelen van de route kwam ik aan bij het verticale profiel en er ging een wereld voor me open. In verband met bovenstaande luchtruimen wilde ik eigenlijk heel hoog vliegen. 'Heel hoog' is voor mij...... FL065, haha. Zo hoog was ik nog niet geweest. Op die manier zou ik over de meeste ellende heen vliegen, maar ik hield ook rekening met een lagere hoogte ivm de opgegeven bewolking.
Ik heb de hele vlucht gevisualiseerd en alle nodige kaarten, route van Skydemon, navigatielog etc uitgeprint. Die heb ik volgeklad met aantekeningen als: TMA roepen, let op R area, squawk 2000 in Belgie, let op TL is anders etc.
Nadat ik dit voorlegde bij mijn meer ervaren hulplijn, (die dus niet mee kon), net als alle andere 100 vragen, werd ik gerustgesteld. Eigenlijk kwam het erop neer dat ik me te druk maakte. Hoewel dit misschien bot klinkt, snapte ik precies wat hij bedoelde.
"ATC services not available"
Na dagen voorbereiden, zag ik plots een NOTAM erin schieten met bovenstaande tekst. Waarschijnlijk was er vanwege de vakantieperiode geen ATC. Verdere uitleg: A/A communicatie, in het Frans. FRANS?! De laatste keer dat ik Frans sprak, was op de middelbare school. Ik was er overigens zo slecht in dat de docent dacht dat ik een grapje uithaalde en stuurde me de les uit. Daarna is het nooit echt meer iets geworden.
Maar ik vond het vreemd: ik had via de mail mijn plannen gedeeld met de expliciete vraag of er Engelstalige ATC aanwezig was, waarop ik een 'ja' kreeg. Toch maar even gebeld en wat bleek: toevallig was er die dinsdag wel ATC. Behalve van 13:30 tot 15:00 vanwege de lunch. Overigens bleek dit in nagenoeg het hele plaatsje het geval te zijn.
De Heenvlucht
De volgende ochtend stonden we bijtijds (het voelde als middernacht) op, om rond 07:45 op het veld aan te komen. Na het bekijken van de laatste NOTAMS en weer, bleek het een mooie dag te worden en maakten we het toestel gereed en tankten deze vol, zodat we dat daar niet hoefden te doen. Het is altijd fijn om een golf Jet A1 over je vleugel en schoenen te zien gutsen ter bevestiging van een volle tank (al hoeft dit niet altijd zo te zijn natuurlijk). Dit deed me denken aan het Duitse avontuur met de Diamond, welke hier laatst gepost werd 😎
Na het opstijgen stegen we naar 4500 voet en na een rustig eerste deel kwamen we, na het luisteren van de ATIS, aan bij Oostende Approach. Ik deed dit allemaal lekker bijtijds, zodat ik mezelf niet teveel druk op zou leggen. Deze leg, met bijbehorende class C, had ik tegenop gezien maar wat bleek: het waren super vriendelijke, behulpzame mensen die mij zelf om de R area's en para-area's heen begeleidden. Echt helemaal top. Ze lieten me ook desgevraagd klimmen naar FL065, wat voor mijn passagier de eerste paar minuten even wennen was.
Lille info had 5 frequenties gepubliceerd waar ik in de voorbereidingen geen wijs uit werd en na de tip 'ze zeggen vanzelf naar welke je moet schakelen' gebeurde dit ook.
Lille information was ook heel vriendelijk en verstaanbaar, gaf wat verkeersinformatie maar het was vooral heel rustig. Er werd erg veel Frans gesproken, wat ik wel jammer vond want soms hoorde ik een plaatsnaam die ik herkende, maar wist ik niet waar het over ging. (sorry mevrouw Visser van Frans tweede klas)
Vervolgens kwamen we via het noorden aan bij het veld. Weer een hele nieuwe ervaring: geen gepubliceerde circuits, een franse toren, ik was erg benieuwd.
Na het passeren van de nodige punten kreeg ik een 'expect left base'. Hier moest ik even de kaart bij pakken en uitvogelen hoe ik dit ging doen, op welke afstand en welke hoogte. Dit werd echter gewijzigd naar een direct final en na een hele soepele landing, precies op de nummers, wilde ik bij de eerste afrit de baan al af. De controller riep last minute: second right! En dus gooide ik het gas er weer op om snel de baan af te taxiën.
Naar 'ground' schakelen hoefde niet en we konden voor de toren parkeren. De vluchttijd bedroeg 1u 20min, in verband met een meewind.
Aankomst en verblijf
Na de nodige selfies en het nagenieten van mijn eerste internationale vlucht, liepen we de 'aankomst hal' in. Hier zaten maar liefst 3 douane/immigratie ambtenaren druk tegen hun kin te tikken (ik denk dat de neus al leeg was) en toen zag ik pas dat ze door spiegelglas naar buiten keken. Precies de plek waar we even daarvoor allemaal 'bijzondere' selfies stonden te maken.
Na het passeren van deze (vriendelijke) heren huurden we 2 fietsen voor de dag en rekenden we het landingsgeld af: 37euro voor de Robin 400 en 15 euro per fiets per dag: 67 euro dus.
Ondertussen zag manlief in het winkeltje een paar rekken met wijn staan, dus ik heb hem snel afgeleid en we zijn het plaatsje in gegaan.
Wat een prachtige plek is het! Heel schattig, leuke huisjes, straatjes etc. Alles was wel aan de prijs! We zijn naar het strand gefietst, wat op slechts 15 minuten fietsen ligt. Daar hebben we de meest smerige cappuccino ooit op, maar wat een plek. Het voelde echt als vakantie.
Vervolgens zijn we naar het centrum gegaan, een paar honderd meter verder. Daar hebben we lekker (vroeg) geluncht en wilden we na de lunch wat delicatessen scoren. Wat bleek: alle winkels sluiten, net als de toren, van 13:30 tot 15:00 voor de lunch. We zijn het nabijgelegen natuurgebied in gefietst waar we eerder overheen vlogen. Prachtig om te zien met alle flora en fauna, heuvels op de achtergrond en het gepruttel van de aanvliegende toestellen.
Het plaatsje zelf vond ik vrij prijzig en erg druk / toeristisch. Maar de sfeer is erg schattig en zeker voor een toeristische kustplaats nog erg authentiek, zeker als je wat afstand neemt van het strand of drukke winkelstraten. We besloten rond 15:30 alweer terug te gaan, om om 16:30 te gaan rollen. Ze gaven vanaf 17:00 uur wind Beaufort 5 met vlagen 7 op, dwars op de baan. Omdat de baan sluit met meer dan 25kt X-wind, wilde ik dat voor zijn.
Na aankomst op het vliegveld, parkeerden we de fietsen en ging ik even naar het toilet. Toen ik terug kwam, stond mijn man ineens met een doos gevuld met allerlei wijnen klaar om te gaan. Dus: rinkel rinkel, langs de douane, over de apron en richting het vliegtuig. Een paar toeschouwers achter het hek bekeken dit tafereel en schoten in de lach bij het zien van onze verbrande gezichtjes en uitstekende flessenhalzen.
Inmiddels was de temperatuur al opgelopen tot 27 graden en was het een komen en gaan van GA.
De terugvlucht
Na het controleren van het toestel en alle andere voorbereidingen, stapten we in. Ik riep ground op om een startup clearance te vragen, maar bij de radio check werd er al gezegd dat we vooral pas weer moesten roepen als we klaar waren voor de taxi.
Dus motor gestart, en achter een heel konvooi bestaande uit Robin's aan richting baan 13.
Na de take-off zag ik de vertrekkende toestellen voor me alle kanten op spatten. Ik vroeg de toren nog of ik goed had gezien dat het circuit LH was, maar kreeg geen antwoord. Logisch, want het was hartstikke druk. Ik ben maar gedraaid, heb er een LH circuit van gemaakt en ben doorgeklommen tot de bovengrens van de CTR: 2000 voet. Via de kust ben ik teruggevlogen en halverwege de CTR werd ik al overgedragen aan de FIS.
Bij binnenkomst van Dutch Mil had ik nog een grappig gesprek met de controller, wat eindigde met het uitwisselen van een telefoonnummer (op de leuke manier gelukkig, haha).
Gecontroleerde stall
Omdat mijn man (als het goed is) vaker mee vliegt, probeer ik hem gaandeweg steeds meer uit te leggen over de voorbereidingen en het vliegen. Omdat ik wil dat hij sommige basisdingen begrijpt (en ik het heel leuk vind dingen uit te leggen), hebben we het op de terugvlucht over aerodynamica gehad. Dit sluit overigens leuk aan bij het andere topic hier op het forum, over 'stall anxiety'. Na de nodige uitleg wilde ik hem laten voelen hoe 'slow flight' voelt en hoe het uiteindelijk voelt als je vleugel de kritieke AOA overschrijdt. Dit heb ik niet zo ver gedaan als met een instructeur, maar het idee was hem duidelijk. Het stelt hem gerust om te weten dat niet alles hopeloos verloren is als dit gebeurd, zolang je maar de juiste dingen doet en voldoende hoogte hebt. Inmiddels was hij al gewend aan FL065 en had ik dingen over de glij-afstand uitgelegd, maar nu snapte hij nog beter dat hoogte eigenlijk veiligheid is.
Na wederom een hele soepele terugvlucht, nu lager in verband met bewolking en een laag vocht die het zicht beperkte, maakten we na 1:30 uur vliegen een landing op Seppe. Door de 15G20kt tegenwind kwam ik iets harder aan (omdat deze nog weleens wegvalt achter de bomen/gebouwen) en daardoor floatte ik een beetje. Alsnog een redelijke landing nog binnen de TDZ en na de landing, opruimen en invullen van de boeken gingen we weer naar huis.
Algemeen gevoel
Het is me echt ALLES meegevallen! Ik ben blij met de stevige voorbereidingen en dat ik al mijn vragen heb kunnen stellen aan een meer ervaren vlieger, want die tips hebben zeker geholpen. Bedankt daarvoor want ik weet dat je meeleest!
Ik vond de mensen allemaal, in elk land/gebied, erg vriendelijk en behulpzaam. Het leek ver, maar eigenlijk was het maar een klein stukje vliegen, en het voelde heel relaxed. Alsof ik nog alle ruimte over had om andere dingen te doen, zoals van het uitzicht genieten of dingen uitleggen over het vliegen.
Hoewel SkyDemon op mijn iPad erg prettig werkt, had ik ook de GPS ingesteld en maakte ik gebruik van VOR/DME Costa nabij de Belgische grens. Veel andere VOR/DME's waren er onderweg niet echt, maar de zee links en het land rechts houden werkte ook goed.
Maar wat ik nog het prettigst vind, is gewoon papieren kaartjes met approaches, mijn eigen aantekeningen en navigatielog. Dat leest en kijkt, zeker tijdens een nadering, net even makkelijker dan helemaal naar beneden op je schoot kijken. SkyDemon vind ik dan weer mooier vanwege de dynamische informatie die je onderweg, zeker in ongecontroleerd luchtruim, weer kunt laten geven.
Al met al hebben we echt een schitterende dag beleefd en ik ben heel blij dat alles zo gelopen en bevallen is. Dit is ten slotte waar ik het voor doe. Le Touquet is ook zeker een aanrader!
De mooiste foto's worden nog uitgezocht, deze foto's heb ik allemaal zelf even geschoten maar ik ben niet bepaald een fotograaf. Ik hoop toch dat jullie het leuk vinden, au revoir!
SMJP· 20 aug@BartFarmer : In één woord : Geweldig 💯
Jaloers op een “positieve” manier hoop gauw soortgelijke avonturen te beleven als ik mijn PPL heb ge/behaald 😎🔥
Jaloers op een “positieve” manier hoop gauw soortgelijke avonturen te beleven als ik mijn PPL heb ge/behaald 😎🔥
1 nuttig · 20 aug
PPP· 20 aug
Mooi verslag. Gefeliciteerd met je eerste buitenlandvlucht. Heb ik destijds ook zo gedaan toen mijn brevet binnen was: eerste vlucht naar Texel, tweede vlucht naar Borkum. Kustlijnen volgen betekent dat je niet zo gauw kunt verdwalen. Dat scheelt weer als je alleen maar een papieren kaart hebt.
België is inderdaad een lappendeken van heel veel kleine stukjes luchtruim waar je overheen, onderdoor of langs moet. Plannen om er overheen te gaan kan betekenen dat je je planning opnieuw moet doen als de wolkenbasis tegenvalt. Ik probeer altijd een lagere route te plannen en verboden gebieden te mijden.
België is inderdaad een lappendeken van heel veel kleine stukjes luchtruim waar je overheen, onderdoor of langs moet. Plannen om er overheen te gaan kan betekenen dat je je planning opnieuw moet doen als de wolkenbasis tegenvalt. Ik probeer altijd een lagere route te plannen en verboden gebieden te mijden.
1 nuttig · 20 aug
Europe-American· 21 aug
Wat ook leuk is om te oefenen op een lange baan is de touchdown naast een intersectie.
Doe het zo: pretendeer dat er een NOTAM is:
Runway unusable from threshold to Taxiway A.
Je visuele plaatje is dusdanig anders dat het lastiger is dan dat het leest.
Je komt namelijk veel hoger over de threshold binnen als je een normale daalhoek aanhoudt.
Doe het zo: pretendeer dat er een NOTAM is:
Runway unusable from threshold to Taxiway A.
Je visuele plaatje is dusdanig anders dat het lastiger is dan dat het leest.
Je komt namelijk veel hoger over de threshold binnen als je een normale daalhoek aanhoudt.
1 nuttig · 21 aug
jurgen· 20 aug
Mooie trip report :)
Lille heeft inderdaad veel frequenties en er zijn veel gebieden in Frankrijk waar je dat hebt. Maar eigenlijk zit er een systeem in, dit zijn SIV zone's die ze mooi hebben gedocumenteerd.
Het makkelijkst vind ik persoonlijk deze kaarten (bestel ook ook het plastiek mapje) https://www.sia.aviation-civile.gouv.fr/vfr-folder-and-charts/vfr-folder/les-documents-vfr-2025-1ere-edition.html en ze inkleuren (zie bijlage).
Een andere optie is op een ipad de gratis app "iVAC" te downloaden die niet alleen de VFR kaarten van alle Franse vliegvelden bevat, maar rechts onderaan kan je op een klein icoon tikken waarop je vervolgens op "Carte des SIV" kan klikken (zie bijlage). Eenmaal je weet waar ze liggen kan je ze ook terugvinden in Skydemon, maar in Skydemon is het inderdaad moeilijk zichtbaar.
Een Oostende heeft inderdaad zeer goede verkeersleiders
Lille heeft inderdaad veel frequenties en er zijn veel gebieden in Frankrijk waar je dat hebt. Maar eigenlijk zit er een systeem in, dit zijn SIV zone's die ze mooi hebben gedocumenteerd.
Het makkelijkst vind ik persoonlijk deze kaarten (bestel ook ook het plastiek mapje) https://www.sia.aviation-civile.gouv.fr/vfr-folder-and-charts/vfr-folder/les-documents-vfr-2025-1ere-edition.html en ze inkleuren (zie bijlage).
Een andere optie is op een ipad de gratis app "iVAC" te downloaden die niet alleen de VFR kaarten van alle Franse vliegvelden bevat, maar rechts onderaan kan je op een klein icoon tikken waarop je vervolgens op "Carte des SIV" kan klikken (zie bijlage). Eenmaal je weet waar ze liggen kan je ze ook terugvinden in Skydemon, maar in Skydemon is het inderdaad moeilijk zichtbaar.
Een Oostende heeft inderdaad zeer goede verkeersleiders
20 aug
BartFarmer· 20 augHee dat is inderdaad een goede, ik ga er eens naar kijken! Wat me bij Lille ook op viel was dat ik meerdere zones door vloog, zonder frequency change. Maar op Le Touquet had ik ook het idee dat TWR en GND frequenties gekoppeld waren. Anyways, ik ga er eens naar kijken. Goede tip!
20 aug
Bobo· 20 augWat een leuk geschreven verslag, was al benieuwd hoe het geweest was. Goed gedaan en proost!
20 aug
berggeit· 20 augHaha, goed gedaan! En mooi verslag. Ja, ik vond m'n eerste vluchten naar het buitenland ook heel spannend. Naar Shoreham destijds, ook een meer ervaren piloot hier geraadpleegd. Tips vragen aan andere piloten die ergens al geweest zijn doe ik nog steeds, maar nu is het meer een soort dubbelcheck dan echt nodig.
En ik vlieg ook graag hoog. Inderdaad betekent dat soms, dat je een alternatieve route moet hebben.
Ook herkenbaar trouwens dat je, als je strak landt, op sommige grote beelden de baan al bij een runup area kunt verlaten - of op de taxibaan tegenliggers krijgt - en dat wordt niet altijd gewaardeerd :ROFLMAO: EHLE S5 is er ook zo eentje, wanneer 05 in gebruik is.
Op zulke lange banen zou je ook op de touchdown zone kunnen mikken en vervolgens uitrollen zonder remmen, dan kom je meer uit waar de toren je verwacht. Zonder dat je een eind over de active runway moet taxi'en. Maar dat zijn echt puntjes op de i.
En ik vlieg ook graag hoog. Inderdaad betekent dat soms, dat je een alternatieve route moet hebben.
Ook herkenbaar trouwens dat je, als je strak landt, op sommige grote beelden de baan al bij een runup area kunt verlaten - of op de taxibaan tegenliggers krijgt - en dat wordt niet altijd gewaardeerd :ROFLMAO: EHLE S5 is er ook zo eentje, wanneer 05 in gebruik is.
Op zulke lange banen zou je ook op de touchdown zone kunnen mikken en vervolgens uitrollen zonder remmen, dan kom je meer uit waar de toren je verwacht. Zonder dat je een eind over de active runway moet taxi'en. Maar dat zijn echt puntjes op de i.
20 aug
PPP· 21 aug
berggeit schreef:
Ook herkenbaar trouwens dat je, als je strak landt, op sommige grote beelden de baan al bij een runup area kunt verlaten - of op de taxibaan tegenliggers krijgt - en dat wordt niet altijd gewaardeerd :ROFLMAO: EHLE S5 is er ook zo eentje, wanneer 05 in gebruik is.
Op zulke lange banen zou je ook op de touchdown zone kunnen mikken en vervolgens uitrollen zonder remmen, dan kom je meer uit waar de toren je verwacht.
De toren heeft niks te verwachten. Je bepaalt zelf waar je landt. Wel is er op Lelystad het dringende verzoek om bij baan 05 niet met de hakken over de drempel te landen. Je zit dan ruim een kilometer voor afslag S4 waar je er ongestoord af kunt. S5 wordt vaak geblokkeerd door een kist die klaar is voor vertrek en alvast naar de gele lijn mag taxiën.
21 aug
berggeit· 21 augPPP schreef:
De toren heeft niks te verwachten. Je bepaalt zelf waar je landt. Wel is er op Lelystad het dringende verzoek om bij baan 05 niet met de hakken over de drempel te landen.
Nouja, dat is dan toch een verwachting van de toren? Geen verplichting. Wel beter voor soepele doorstroming.
Dan bedoelen we hetzelfde - op 05 S5 heb je kans op tegenliggers als je die als exit gebruikt. Dat gold voor die eerste exit op Le Touquet (of de taxiroute van daar naar het platform) waarschijnlijk ook.
Van dat (ongeschreven?) verzoek was ik trouwens niet op de hoogte, maar wat ik schreef (en doe) komt op hetzelfde neer: Je komt bij een lange baan vaak mooier uit ten opzichte van taxiroutes en exits (dus niet entries) als je de touchdown zone gebruikt in plaats van de numbers.
Misschien dat die zone dáárom wel zo heet ;)
Voor trainingsdoeleinden oefen je natuurlijk vanalles, maar dat gaat dan meestal icm een touch en go, dan heb je sowieso geen lange taxi afstand over de active runway.
21 aug
BartFarmer· 21 augWel een goeie op zich… ik wilde hier een soort precisie landing van maken, precies op de nummers. Dat is gelukt, maar op langere banen is het wellicht verstandiger hetzelfde te oefenen, maar dan op de bars erna ofzo. Zelfde effect, vlottere doorstroom. Gelukkig was het nu rustig, kan me voorstellen dat het niet altijd wenselijk is indd
21 aug
PPP· 21 aug
berggeit schreef:
Nouja, dat is dan toch een verwachting van de toren? Geen verplichting. Wel beter voor soepele doorstroming.
De verwachting van de toren is dat er gebeurt wat ze vaak zien gebeuren. En gezien het aantal opleiders op het veld is dat niet altijd wat ze willen zien. Bij leerlingen met een soloverklaring verwachten ze bijvoorbeeld dat er fouten gemaakt worden en dat ingewikkelde opdrachten niet begrepen worden.
berggeit schreef:
Van dat (ongeschreven?) verzoek was ik trouwens niet op de hoogte, maar wat ik schreef (en doe) komt op hetzelfde neer: Je komt bij een lange baan vaak mooier uit ten opzichte van taxiroutes en exits (dus niet entries) als je de touchdown zone gebruikt in plaats van de numbers.
Misschien dat die zone dáárom wel zo heet ;)
De ongeschreven regel staat in onze nieuwsbrief van 20 januari 2024, maar nieuwere participanten lezen meestal geen oude nieuwsbrieven. De touchdown zone is voor IFR-vliegers. VFR-vliegers bepalen als het goed is op final welke exit ze willen hebben en proberen dan zodanig te landen dat ze niet te lang hoeven te taxiën op de baan. En soms vergis je je daarin en blijf je langer dan nodig op de baan.
21 aug