Persoonlijk verslag van het bivak op Texel
Wacht op leden
Diana· 5 mei
Diana· 5 mei==Maandag==
Het begon maandag al met de truck inladen. Twaalf fietsen mee, twee rubberboten, boogtenten, en nog meer spul. Maandagavond werd iedereen toch wel nerveus, er stonden al twee witte busjes klaar, de lichten bij het lesgebouw van MILVO waren allemaal aan en zelfs het hek wat normalitair wordt afgesloten stond nog open. Zouden we dan toch 's nachts gaan? Nee, kon niet, want de veerboten varen toch niet 's nachts?! Toch maar gaan slapen en we werden 's nachts niet eruit gehaald voor bivak.
==Dinsdag==
Dus dinsdag nog maar even goed ontbijten en dan om 0800 paraat staan met volle bepakking (helm op, nierbelt om, large pack erop) om ons op te maken voor vertrek. Niet dus, eerst al je bepakking uitpakken, netjes uitleggen op je rubber mat. Alles wat niet nodig werd geacht werd ingenomen. Omdat ik vorige keer wat blaren had wat niet echt comfortabel liep had ik maar wat crème meegenomen voor de voeten, de sergeant vond het niet nodig, dus weg ermee. Zo werd er bij een ieder wat uitgenomen en konden we weer inpakken. Weer helemaal bepakt kwamen de busjes voor rijden en mochten we aan vangen om in te stappen. Met de busjes op de veerboot en op naar Texel.
Daar aangekomen was het al snel tijd voor opdracht nummer 1. Ik was het baasje van team Bravo en moest mijn team binnen een uur naar de Marine kazerne op het eiland krijgen. Afstand ongeveer een kilometer of 5, dus dat moet lukken met volle bepakking. Eindtijd was 55 minuten, opdracht gelukt. Team Alpha was ook op tijd binnen dus we konden aanvangen met de volgende opdracht.
We moesten binnen twee uur, twee boogtenten opzetten, 12 veldbedden verdelen over de tenten en nog gegeten hebben ook. In het begin ging het wat stroef, maar na de eerste tent heb je de handigheid er al gauw inzetten en stond nummer twee ook snel. Snel even wat naar binnen werken om ons op te maken voor de volgende opdracht.
Ik zit nu te bedenken wat die opdracht was en volgens mij was het iets met fietsen en daarna flink stuk lopen. In ieder geval het fietsen ging goed op tijd, het lopen iets minder. In teams van 3 moest je 8 coördinaten af lopen, op alle punten stonden letters en cijfers, dit vormde een woord en dat woord gaf een coördinaat. Het lullige was, wij hadden de route zo gekozen dat ons eind coördinaat het meest ver lag van het coördinaat dat gevormd werd uit het woord. Kortom, alle coördinaten wel binnen de tijd, maar 4 km in 15 minuten met basis bepakking is niet echt te doen. Dus opdracht niet gehaald. Op het eindcoördinaat stonden nog 6 fietsen, want een andere groep had maar 2 coördinaten gehaald, dus die ging ook met ons mee. Terug naar de kazerne fietsen en daar eten.
Toen was er een verbanduur, kregen uitleg over het kompas, moest een wachtschema gemaakt worden en we mochten gaan slapen. Van slapen kwam het niet echt. Het was namelijk die nacht waarbij er soms windvlagen waren van 110 km/h, kortom, ik lag telkens wakker omdat die tent telkens een geluid produceerde alsof het uit elkaar zou vallen. Ik was zelfs blij dat ik anderhalf uur wacht moest lopen, hoefde ik in ieder geval niet in die tent te liggen. Na mijn wacht was het al bijna tijd voor de ochtendsport. Hardlopen door de duinen en over het strand, afgewisseld met push-ups en sit-ups. Daarna opmaken voor dag twee.
==Woensdag==
Woensdag begon met een simpele kompasoefening rondom de kazerne. Niet al te moeilijk, daarna volgde een fietsoefening. Die verliep niet echt goed voor team Bravo. Ik was niet meer het baasje, dus begaf me een beetje op de achtergrond. We moesten een aantal coördinaten plotten en die overzetten op een doorzichtige kaart, waar onze route plus minimale oriëntatie punten opzitten. Ik keek vluchtig mee en had niet de kaart echt goed op me in laten werken en kwam mezelf even later dus tegen. We waren verdwaald en niet zo'n beetje ook. Nu kan ik er om lachen, toen moesten we weer 3 kilometer tegen de wind in fietsen, toen was er even geen lach op mijn gezicht. Nog eens op de kaart kijken, toen dacht ik het te weten. Helaas, er bleken twee punten op elkaar te lijken, maar ze lagen slechts 500 meter uit elkaar. Je raad het al, we gingen wederom verkeerd. Toen het dorpje Den Hoorn in gefietst waar we een plattegrond tegen kwamen. Even goed kijken, waar zitten we, waar gaan we naartoe en via welke weg. Na 10 minuten weer op de fiets gestapt en maar naar het eindpunt gefietst. Tussendoor kwamen we nog onze sergeant tegen die onze nieuwe kaart afpakte en een normale kaart gaf. We wisten de weg nog wel, geen probleem, alleen de opdracht viel totaal in het water. Daar aangekomen kleine evaluatie en terug naar de kazerne. Wederom eten en klaar maken voor de avondopdracht.
De avondopdracht was in mijn ogen veel leuker, in groepjes van drie word je gedropped op een punt en zoek het maar uit, loop naar de coördinaten op de kaart en tot aan het eindpunt. Doe het binnen twee uur anders loopt de hele groep nog eens 6km terug naar de kazerne. Eerst even goed op de kaart kijken hoe we zijn gereden dan moeten we ongeveer hier staan. Dan via daar naar daar en uiteindelijk na 1 uur en 48 minuten kwamen we aan. Onze antwoorden moesten ook goed zijn anders was het ook 6km terug. Die waren ook goed, dus in de busjes op naar de kazerne. Weer een nacht van wachtlopen en nu slapen in de kleinere minder comfortabele P.U.P. tentjes. Wederom na het opstaan weer ochtendsport.
==Donderdag==
Donderdag was de laatste volledige dag. We begonnen de dag met het fietsen naar een kaartlees oefening die binnen twee uur voldaan moest worden. In paren gingen we lopend op zoek naar de 10 punten waarbij je dan je strippenkaart moest vol zien te krijgen. Ging erg lekker en we waren ook als eerste binnen in 1 uur en 43 minuten. Eén groep was te laat en moest aanvankelijk alle kaartjes van de 10 punten ophalen, althans, we mochten kiezen, ze mochten alles zelf doen of wij gingen helpen. Uiteraard geholpen en zo met z'n allen terug naar de kazerne gefietst.
Daar moesten we de boogtenten afbreken en alles netjes opruimen. Vervolgens goed eten en gingen we wat oefening op het touw doen, het welbekende cat crawlen (spel ik het goed?). Daarna nog even de bepakking in orde maken en om 1830 briefing voor oefening 'the edge'. Nog even een kort verbanduurtje en dan snel de busjes in met volledige bepakking om afgezet te worden op een punt. Daar werden teams Alpha en Bravo afgezet en moesten we samen naar een coördinaat lopen. Ik kreeg de leiding en moest de het coördinaat plotten en vervolgens de groep briefen om zo snel mogelijk daar te zijn, want alleen dan zou de large pack afgedaan mogen worden om alleen met helm en nierbelt te lopen.
Horloges mochten niet mee, we hadden 20 minuten de tijd, onze eindtijd was 21 minuten. Large pack bleef dus om. Daarna nog een keer lopen naar een coördinaat dat verder lag, maar hiervoor kregen 18 minuten, onze eindtijd was dit keer 22 minuten. Weer niet gehaald, toen weer naar twee coördinaten en na ongeveer 50 minuten (schat ik) kwamen we daar aan. Even veldfles op toppen en de rubberboot klaar maken voor het varen. Large packs in de boot, peddels mee, zwemvesten om en die boot naar een sloot brengen.
Daar aangekomen boot erin en in de boot gaan zitten. Een probleem, de sloot was ongeveer 20 cm diep, resultaat, boot liep vast en een aantal schaterenden sergeanten op de kant. Een aantal large packs mochten eruit en we waren op weg. 2 uur om ongeveer 4 of 5 km te roeien. De vermoeidheid sloeg hier wel erg toe, want ik peddelde ongeveer met mijn ogen dicht. Niet dat het fysiek zo zwaar was, maar de afgelopen dagen bijna geen slaap gevat en dat breekt je toch een keer op. Na een aantal keer de boot uit het water te hebben getild om over een brug te komen maar even gevraagd of we misschien wat rust mochten, omdat er anders een aantal door de vermoeidheid de plomp in zouden donderen. Mocht gelukkig, dus snel suikers tot ons genomen, goed gedronken en weer op stap. Denk dat we ongeveer 3 uur hebben geroeid en er toen nog niet waren.
Toen kwamen we de sergeanten weer tegen, boot moest binnen 5 minuten uit het water en dan kregen we een verassing. Snel werken en eindelijk iets dat wel binnen de tijd behaald werd. Volgende verassing was de large packs mochten de truck in. Toen volgde nog een verassing, de helmen mochten er ook in. En de laatste verassing was dat we in de busjes mochten plaats nemen. Even was er nog de schrik dat we weer gedropt zouden worden, maar we reden regelrecht naar de kazerne terug. Daar moesten alles uit de truck laden en gingen we netjes de truck opnieuw inladen. Weer een wachtlijst gemaakt en gaan slapen voor wat het nog waard was. Om 0130 konden we slapen en we moesten om 0530 op. Daar tussen heb ik nog van 0400 tot 0500 wacht gelopen.
==Vrijdag==
Alles inpakken en om 0700 aantreden op de parkeerplaats bij de trucks. Daar mochten de large packs en helmen de truck in en gingen we speedmarsend naar de veerboot. 43 minuten later daar aangekomen en gewacht op de veerboot van 0900. De overtocht verliep rustig, nog even terug gelopen naar het KIM en toen de truck opgeruimd en alles netjes gemaakt. Nog even een maaltijd genuttigd, de kamers netjes opgeruimd en toen was het einde van een leuke, vermoeiende en uitdagende week Texel.
Wepz
Het begon maandag al met de truck inladen. Twaalf fietsen mee, twee rubberboten, boogtenten, en nog meer spul. Maandagavond werd iedereen toch wel nerveus, er stonden al twee witte busjes klaar, de lichten bij het lesgebouw van MILVO waren allemaal aan en zelfs het hek wat normalitair wordt afgesloten stond nog open. Zouden we dan toch 's nachts gaan? Nee, kon niet, want de veerboten varen toch niet 's nachts?! Toch maar gaan slapen en we werden 's nachts niet eruit gehaald voor bivak.
==Dinsdag==
Dus dinsdag nog maar even goed ontbijten en dan om 0800 paraat staan met volle bepakking (helm op, nierbelt om, large pack erop) om ons op te maken voor vertrek. Niet dus, eerst al je bepakking uitpakken, netjes uitleggen op je rubber mat. Alles wat niet nodig werd geacht werd ingenomen. Omdat ik vorige keer wat blaren had wat niet echt comfortabel liep had ik maar wat crème meegenomen voor de voeten, de sergeant vond het niet nodig, dus weg ermee. Zo werd er bij een ieder wat uitgenomen en konden we weer inpakken. Weer helemaal bepakt kwamen de busjes voor rijden en mochten we aan vangen om in te stappen. Met de busjes op de veerboot en op naar Texel.
Daar aangekomen was het al snel tijd voor opdracht nummer 1. Ik was het baasje van team Bravo en moest mijn team binnen een uur naar de Marine kazerne op het eiland krijgen. Afstand ongeveer een kilometer of 5, dus dat moet lukken met volle bepakking. Eindtijd was 55 minuten, opdracht gelukt. Team Alpha was ook op tijd binnen dus we konden aanvangen met de volgende opdracht.
We moesten binnen twee uur, twee boogtenten opzetten, 12 veldbedden verdelen over de tenten en nog gegeten hebben ook. In het begin ging het wat stroef, maar na de eerste tent heb je de handigheid er al gauw inzetten en stond nummer twee ook snel. Snel even wat naar binnen werken om ons op te maken voor de volgende opdracht.
Ik zit nu te bedenken wat die opdracht was en volgens mij was het iets met fietsen en daarna flink stuk lopen. In ieder geval het fietsen ging goed op tijd, het lopen iets minder. In teams van 3 moest je 8 coördinaten af lopen, op alle punten stonden letters en cijfers, dit vormde een woord en dat woord gaf een coördinaat. Het lullige was, wij hadden de route zo gekozen dat ons eind coördinaat het meest ver lag van het coördinaat dat gevormd werd uit het woord. Kortom, alle coördinaten wel binnen de tijd, maar 4 km in 15 minuten met basis bepakking is niet echt te doen. Dus opdracht niet gehaald. Op het eindcoördinaat stonden nog 6 fietsen, want een andere groep had maar 2 coördinaten gehaald, dus die ging ook met ons mee. Terug naar de kazerne fietsen en daar eten.
Toen was er een verbanduur, kregen uitleg over het kompas, moest een wachtschema gemaakt worden en we mochten gaan slapen. Van slapen kwam het niet echt. Het was namelijk die nacht waarbij er soms windvlagen waren van 110 km/h, kortom, ik lag telkens wakker omdat die tent telkens een geluid produceerde alsof het uit elkaar zou vallen. Ik was zelfs blij dat ik anderhalf uur wacht moest lopen, hoefde ik in ieder geval niet in die tent te liggen. Na mijn wacht was het al bijna tijd voor de ochtendsport. Hardlopen door de duinen en over het strand, afgewisseld met push-ups en sit-ups. Daarna opmaken voor dag twee.
==Woensdag==
Woensdag begon met een simpele kompasoefening rondom de kazerne. Niet al te moeilijk, daarna volgde een fietsoefening. Die verliep niet echt goed voor team Bravo. Ik was niet meer het baasje, dus begaf me een beetje op de achtergrond. We moesten een aantal coördinaten plotten en die overzetten op een doorzichtige kaart, waar onze route plus minimale oriëntatie punten opzitten. Ik keek vluchtig mee en had niet de kaart echt goed op me in laten werken en kwam mezelf even later dus tegen. We waren verdwaald en niet zo'n beetje ook. Nu kan ik er om lachen, toen moesten we weer 3 kilometer tegen de wind in fietsen, toen was er even geen lach op mijn gezicht. Nog eens op de kaart kijken, toen dacht ik het te weten. Helaas, er bleken twee punten op elkaar te lijken, maar ze lagen slechts 500 meter uit elkaar. Je raad het al, we gingen wederom verkeerd. Toen het dorpje Den Hoorn in gefietst waar we een plattegrond tegen kwamen. Even goed kijken, waar zitten we, waar gaan we naartoe en via welke weg. Na 10 minuten weer op de fiets gestapt en maar naar het eindpunt gefietst. Tussendoor kwamen we nog onze sergeant tegen die onze nieuwe kaart afpakte en een normale kaart gaf. We wisten de weg nog wel, geen probleem, alleen de opdracht viel totaal in het water. Daar aangekomen kleine evaluatie en terug naar de kazerne. Wederom eten en klaar maken voor de avondopdracht.
De avondopdracht was in mijn ogen veel leuker, in groepjes van drie word je gedropped op een punt en zoek het maar uit, loop naar de coördinaten op de kaart en tot aan het eindpunt. Doe het binnen twee uur anders loopt de hele groep nog eens 6km terug naar de kazerne. Eerst even goed op de kaart kijken hoe we zijn gereden dan moeten we ongeveer hier staan. Dan via daar naar daar en uiteindelijk na 1 uur en 48 minuten kwamen we aan. Onze antwoorden moesten ook goed zijn anders was het ook 6km terug. Die waren ook goed, dus in de busjes op naar de kazerne. Weer een nacht van wachtlopen en nu slapen in de kleinere minder comfortabele P.U.P. tentjes. Wederom na het opstaan weer ochtendsport.
==Donderdag==
Donderdag was de laatste volledige dag. We begonnen de dag met het fietsen naar een kaartlees oefening die binnen twee uur voldaan moest worden. In paren gingen we lopend op zoek naar de 10 punten waarbij je dan je strippenkaart moest vol zien te krijgen. Ging erg lekker en we waren ook als eerste binnen in 1 uur en 43 minuten. Eén groep was te laat en moest aanvankelijk alle kaartjes van de 10 punten ophalen, althans, we mochten kiezen, ze mochten alles zelf doen of wij gingen helpen. Uiteraard geholpen en zo met z'n allen terug naar de kazerne gefietst.
Daar moesten we de boogtenten afbreken en alles netjes opruimen. Vervolgens goed eten en gingen we wat oefening op het touw doen, het welbekende cat crawlen (spel ik het goed?). Daarna nog even de bepakking in orde maken en om 1830 briefing voor oefening 'the edge'. Nog even een kort verbanduurtje en dan snel de busjes in met volledige bepakking om afgezet te worden op een punt. Daar werden teams Alpha en Bravo afgezet en moesten we samen naar een coördinaat lopen. Ik kreeg de leiding en moest de het coördinaat plotten en vervolgens de groep briefen om zo snel mogelijk daar te zijn, want alleen dan zou de large pack afgedaan mogen worden om alleen met helm en nierbelt te lopen.
Horloges mochten niet mee, we hadden 20 minuten de tijd, onze eindtijd was 21 minuten. Large pack bleef dus om. Daarna nog een keer lopen naar een coördinaat dat verder lag, maar hiervoor kregen 18 minuten, onze eindtijd was dit keer 22 minuten. Weer niet gehaald, toen weer naar twee coördinaten en na ongeveer 50 minuten (schat ik) kwamen we daar aan. Even veldfles op toppen en de rubberboot klaar maken voor het varen. Large packs in de boot, peddels mee, zwemvesten om en die boot naar een sloot brengen.
Daar aangekomen boot erin en in de boot gaan zitten. Een probleem, de sloot was ongeveer 20 cm diep, resultaat, boot liep vast en een aantal schaterenden sergeanten op de kant. Een aantal large packs mochten eruit en we waren op weg. 2 uur om ongeveer 4 of 5 km te roeien. De vermoeidheid sloeg hier wel erg toe, want ik peddelde ongeveer met mijn ogen dicht. Niet dat het fysiek zo zwaar was, maar de afgelopen dagen bijna geen slaap gevat en dat breekt je toch een keer op. Na een aantal keer de boot uit het water te hebben getild om over een brug te komen maar even gevraagd of we misschien wat rust mochten, omdat er anders een aantal door de vermoeidheid de plomp in zouden donderen. Mocht gelukkig, dus snel suikers tot ons genomen, goed gedronken en weer op stap. Denk dat we ongeveer 3 uur hebben geroeid en er toen nog niet waren.
Toen kwamen we de sergeanten weer tegen, boot moest binnen 5 minuten uit het water en dan kregen we een verassing. Snel werken en eindelijk iets dat wel binnen de tijd behaald werd. Volgende verassing was de large packs mochten de truck in. Toen volgde nog een verassing, de helmen mochten er ook in. En de laatste verassing was dat we in de busjes mochten plaats nemen. Even was er nog de schrik dat we weer gedropt zouden worden, maar we reden regelrecht naar de kazerne terug. Daar moesten alles uit de truck laden en gingen we netjes de truck opnieuw inladen. Weer een wachtlijst gemaakt en gaan slapen voor wat het nog waard was. Om 0130 konden we slapen en we moesten om 0530 op. Daar tussen heb ik nog van 0400 tot 0500 wacht gelopen.
==Vrijdag==
Alles inpakken en om 0700 aantreden op de parkeerplaats bij de trucks. Daar mochten de large packs en helmen de truck in en gingen we speedmarsend naar de veerboot. 43 minuten later daar aangekomen en gewacht op de veerboot van 0900. De overtocht verliep rustig, nog even terug gelopen naar het KIM en toen de truck opgeruimd en alles netjes gemaakt. Nog even een maaltijd genuttigd, de kamers netjes opgeruimd en toen was het einde van een leuke, vermoeiende en uitdagende week Texel.
Wepz