Liefde voor alles dat vliegt: wie op dit forum heeft dat niet, ten minste, zolang het vliegtuigen en wellicht ook heli’s en ultra lights betreft. Voor Wiel Fransen geldt hetzelfde. Als jongen droomde hij ervan een vliegveld te beginnen. Op 26/07 aanstaande bestaat Kempen Airport, dat aanvankelijk vliegveld Budel heette, alweer veertig jaar.

‘Als je wilt dat je dromen werkelijkheid worden, word dan wakker’, was de insteek van een van mijn vroegere leermeesters.
Of Wiel Fransen wakker moest worden om zijn droom te realiseren is mij niet bekend. Wel dat hij er vooral voor moest lobbyen.
“Waarom zouden we vliegen? Nederland is zo klein”, kreeg de toenmalige radioverkoper dikwijls te horen als hij zijn droom ter sprake bracht.
Daarbij, de KLM was er toch al?
Hij liet zich er niet door ontmoedigen. In Harry Derckx, de Budelse burgemeester uit die tijden, vond hij een bondgenoot. De voormalig militair vlieger zag het nut van een vliegveld in zijn gemeente. De wethouders niet, die sloegen steeds een kruisje zodra er over het vliegveld werd gesproken.

Na vijf intensieve jaren kon op 26/07/1970 de vlag in top. Samen met Burgemeester Derckx voerde Wiel Janssen onder grote belangstelling de openingsvlucht uit. De twee Pipers die Fransen al snel aanschafte – want wat is een vliegveld zonder vliegtuigen? – werden in de loop der tijd vervangen door Cessna’s. De nog altijd bestaande vliegclub ‘De Kempen’ ging van start in het jaar dat EHBD een feit werd. Precies een jaar na de opening van het vliegveld werd het eerste brevet uitgereikt.

Zodra je vanaf EHBD het luchtruim kiest en een blik naar beneden werpt moet je de zinkfabriek Budelco wel zien. Henri Höppener, een ingenieur die hier zijn brood verdiende, werd de eerste voorzitter van de vliegclub en verzorgde tevens de theorielessen. De keukenondernemer Miel Davits werd secretaris. Tijdens een proefvlucht met een Tipsy Nipper verongelukte hij. Het zou niet de laatste keer zijn dat Budel te maken zou krijgen met een crash. Vorig jaar kwamen nog twee inzittenden van een Pilatus PC 12 om het leven bij een crash, enkele minuten nadat ze van Kempen Airport waren opgestegen. In het bestaan van het vliegveld zijn derhalve twee pagina’s diepzwart gekleurd.

Wiel Fransen ging diverse malen zakelijke relaties aan die uiteindelijk in onmin eindigden. Hij mag dus in dubbel opzicht van geluk spreken dat er binnen zijn familie voldoende enthousiasme bestaat om zich in te zetten voor deze enige particuliere luchthaven van Nederland. De oudste zoon Noud is commercieel directeur / vlieger. Zoon Ruud vliegt eveneens en is hoofd van het onderhoudsbedrijf. Ook de carrière van neef Remco nam een hoge vlucht toen hij zijn kookkunsten kon gaan vertonen in het toenmalige restaurant ‘De Cockpit’ dat behalve een facelift een andere naam kreeg, namelijk ‘De Coockpit’.

Het 800-meter lange grasbaantje waar ik ooit op startte en landde is niet meer, nu is er een grasbaan van 300 meter en een verharde start- en landingsbaan van 1199 meter. In de loop der jaren is het vliegveld van pakweg vijftien naar vijftig hectare gegroeid. Het bedrijf heeft niet de pretentie een tweede Schiphol te worden. Van de toegestane 120.000 vliegbewegingen worden er 80.000 gebruikt. Voor het aantal vluchten gelden er niet alleen beperkingen. De vliegtuigen die er komen mogen geen grotere spanwijdte hebben dan 24 meter. Er bestaat een strategische alliantie met Eindhoven Airport waarbij EHEH de internationale charters en het vakantieverkeer doet en EHBD voornamelijk het zakelijk verkeer. Als een zakenjet op Frankfurt neerstrijkt kost dat tweeduizend euro, bij de gebroeders Fransen kan met zeven tientjes worden volstaan.

Zal Kempen Airport zijn veertigste verjaardag uitbundig vieren? Weet iemand van AW er misschien meer over?
Hoe dan ook, de oprichter van de luchthaven mag tevreden zijn. En dat is hij ook blijkt wel uit een uitspraak die hij deed tegenover Hub Dohmen die hem interviewde: “Ik heb me als jonge vent voorgenomen: ‘als ik naar het kerkhof word gedragen wil ik een vliegveld hebben opgericht.’ Nou, dat is gelukt.”

Bron: Eindhovens Dagblad 17/07/2010


Zoals het vliegveld was...


En zoals het nu is.

Ik grijp meteen maar mijn kans om de Fransens van harte te feliciteren met het 40-jarig bestaan van EHBD!:yeehaa:

En tot slot voor de liefhebber nog een mooi verslag van een leerling vlieger op weg naar zijn brevet bij Vliegschool De Kempen:
http://members.home.nl/roel.raeven/rpl.htm