Erwonio schreef:Beste mede airworkers,
Ik ambieer zoals velen een carrière als militair, in de eerste plaats als vlieger van zo'n prachtige maakt-me-niet-zo-veel-uit. Ik heb de voordelen en de nadelen overwogen en dan komen natuurlijk de uitzendingen voorbij. Ik heb er zelf een redelijk positief idee van een uitzending, en ik denk dat dat misplaatst is. Het is een goede kans om hele mooie dingen te doen natuurlijk. Maar, ik ben nog nooit in een oorlogsgebied geweest. En als je word uitgezonden dan ga je daar hoogst waarschijnlijk naartoe, en dan krijg ik natuurlijk het hele pakket voor mijn kiezen, inclusief bermbommen, aanslagen en vuurgevechten (of niet, weet ik veel:wegkwijt:, ik ga er wel vanuit).
Al met al, hoe kijken de mensen die wel weten waar ze het over hebben (dus niet de mensen die naar het nieuws kijken, maar de mensen die ook echt uitgezonden zijn) er tegenaan. Ik zou graag in jullie reacties lezen waar jullie heen waren gestuurd, wat jullie er moesten doen, wat jullie er ook werkelijk gedaan hebben. Vonden jullie het nodig? Hoe kijken jullie er op terug? En, had je het willen missen.
Ik ben benieuwd.
Uitzendingen zijn een erg boeiende en intressante ervaring. Het is ook echt niet zo dat je in zwaar slechte onderkomens enzo zit. Je zit altijd op het kamp. Of bent aan het vliegen. Op het kamp is zat te doen aan sport/burger king/tv kijken/gamen etc.
Soms is het allemaal zelfs wat surreal.
Maar je hebt ook vaak zat een realitie check. Je staat zo ongeveer wel elke week een keer op een ceremonie voor een omgekomen militair. Terwijl de kist het vliegtuig in gaat. En ook heli's worden regelmatig geraakt. Vorig jaar is er nog een chinook neergeschoten (alle inzittenden dood). En het gebeurt ook vaak zat dat er ergens even 20 doodskisten met daarin afghaanse politie/militairen opgehaald moeten worden.
Kortom, ook dat hoort bij de baan. Sterker nog dat is het belangrijkste deel van je baan. Lijkt het je ondanks dat nog steeds super dan zeker doen. Is een erg mooie baan vooral.