AMSTERDAM - Rijk zijn is een serieuze zaak; superrijk een vaak tergende opgave. Anna had zich al een paar maanden niet meer laten zien. Inmiddels was ze er in geslaagd een miljonair - als sponsor en minnaar - te verruilen voor een supermiljonair.

Haar verzuchtingen omtrent de piloot van de privé-jet die ze inmiddels 24 uur per dag ter beschikking heeft, waren nieuw. "Hij ziet er goed uit, spreekt vier talen, heeft een Franse grootvader, maar landt over het algemeen buitenwoon slordig", sprak Anna, wier nieuwe vlam in Rusland net zoveel fabrieken bezit als dat er parels zitten aan het collier om haar roodverbrande nek. "Vorige week, op weg naar Tunesië, moest ik een tussenlanding maken van drie uur in Madrid. Ik had net zo goed een lijnvlucht kunnen nemen!" Anna was met haar geweeklaag bij ons - privé-jetlozen - aan het verkeerde adres.

Maar gelukkig heeft ze een groepje vriendinnen die weten wat het is één of meer piloten in dienst te hebben. Want klagen over schoonmaaksters, bewakers, chauffeurs en koks kan in het mondaine Rusland van anno 2006 écht niet meer. Als je geen privé-vliegtuig hebt met bijbehorend personeel, ben je een loser en in de kringen van de Moskouse elite, verstoken van een favoriet conversatiepunt. Drukken zakenlieden, die hun vrouwen of maîtresses in hun privé-vliegtuigen laten rondvliegen over de aardbol om aan palmstranden uit te rusten of in New York of Doebai inkopen te doen, sturen vaak detectives vooruit om ter plekke te controleren of er niet met de vliegenier wordt vreemd gegaan.

"Piloten hebben wereldwijd nu eenmaal een speciale aantrekkingskracht" , zegt Igor, die zijn geld verdient als privé-detective in Moskou. Inmiddels doet in de hoofdstedelijke beau monde de volgende wijsheid de ronde: hoe meer een vrouw klaagt over de piloot van haar privé-jet, des te meer reden heeft haar man of minnaar om haar trouw te wantrouwen. Lelijke piloten zijn dan ook onder Russische miljonairs en miljardairs zeer gewild.