voor de liefhebbers
alte post· 12 feb
het is een lang stuk, maar zeker de moeite waard. lees hoe erik en harm de luchtvaart bedrijven
Acrobatiek met vliegbedrijven
Door onze redacteuren Joep Dohmen en Tom Kreling
Erik de Vlieger vecht tegen ondergang van imperium
ROTTERDAM, 15 JAN. Waar een vliegbedrijf het moeilijk had, dook het duo Erik de Vlieger en Harm Prins op. Of ze nu Air Holland, Dutchbird of Air Lib heetten. Nu zitten ze zelf in de problemen.
,,Ik weet niet of u zich herinnert wat Spinoza zei toen hij het over Nederlanders had. Ik ga het aanhalen in Latijn: `Ultimi barbarorum'. Meneer De Vlieger gedroeg zich als een barbaar.''
Hubert Lafont had het in 2003 helemaal gehad met de Amsterdamse zakenman. De Parijse advocaat Lafont was op verzoek van de handelsrechtbank van het Franse Créteil als bemiddelaar in de weer geweest met Erik de Vlieger, die met zijn investeringsmaatschappij IMCA de reddende engel had moeten worden voor de noodlijdende Franse vliegmaatschappij Air Lib.
Over zijn belevenissen met De Vlieger sprak Lafont in april 2003 toen hij als getuige werd gehoord door een onderzoekscommissie van het Franse parlement. Want Air Lib, na Air France de grootste carrier van Frankrijk, was alsnog failliet gegaan. Daarmee waren tientallen miljoenen euro's verdwenen die de Franse Staat er als subsidie in had gestopt. En 3.200 werknemers stonden op straat.
In de onderhandelingen had De Vlieger zich vreemd gedragen, vond Lafont. De bemiddelaar werd bijna elke dag verrast door nieuwe ,,ontwijkingsmanoeuvres'' van De Vlieger. Die bleef zijn eisen aan het adres van de Franse Staat maar opschroeven. De Vlieger wilde dat ook de overheid geld stopte in de redding van Air Lib.
De onderzoekscommissie schreef de bevindingen van Lafont in het eindrapport dat 11 juni 2003 verscheen. Daarin staan meer verwijten aan het adres van De Vlieger. Hij presenteerde gegevens van zijn bedrijf IMCA waarin ,,lacunes'' zaten en cijfers die ,,onprecies'' waren. De Vlieger bleek ook niks te weten van de herstructureringsplannen voor Air Lib en hij liet zich in gesprekken met de Franse Staat vertegenwoordigen door Air Lib-eigenaar Jean-Charles Corbet. Voor bemiddelaar Lafont was het duidelijk: De Vlieger had met ,,veel lawaai'' aangekondigd Air Lib te redden, maar dat was ,,een grote komedie''.
Het rapport bevat nog zwaardere verwijten. De commissie constateerde dat De Vlieger, hoewel hij uiteindelijk geen enkele investering deed in Air Lib, er toch met zeven vliegtuigen van het bedrijf van door was gegaan. De toestellen waren ondergebracht in een Amsterdams bedrijf, de coöperatie Mermoz. Op 23 januari 2003 had Corbet, de eigenaar van Air Lib, het eigendom van Mermoz overgedragen aan de E.W. de Vlieger Holding. Dat was vlak vóór De Vlieger afzag van de overname van Air Lib en vlak vóór de handelsrechtbank van Créteil Air Lib failliet verklaarde.
Justitie in Frankrijk doet sindsdien onderzoek naar Corbet en nog tien personen, onder wie Erik de Vlieger. Zij worden verdacht van misbruik van publieke middelen en het wegsluizen van bezittingen van Air Lib. De vliegtuigen waren vervreemd ondanks een verbod daartoe van de handelsrechtbank.Waarschijnlijk valt in maart het besluit of De Vlieger gedagvaard wordt, laat een woordvoerder van het parket in Parijs weten.
De coöperatie Mermoz bestaat nog steeds, maar is geen onderdeel meer van het conglomeraat van 123 Nederlandse ondernemingen waarin De Vlieger deelnemingen heeft (zie grafic). De Vlieger liet zich in Mermoz vervangen door Holland Marine Leisure, een plezierschepenhandel op naam van Harm Prins. Hij was tot voor kort president van de Exel Aviation Group (50 procent Erik de Vlieger, 50 procent zakenman Niek Sandmann) en onderhandelde namens IMCA in Frankrijk samen met De Vlieger. Prins trad uit zijn functie bij de Exel-groep nadat hij in december door justitie was opgepakt op verdenking van afpersing, valsheid in geschrifte en witwaspraktijken.
Uit het De Vlieger-conglomeraat is ook Air Lib Nederland verdwenen. Dat bedrijf richtte De Vlieger op vlak vóór hij Mermoz (en de toestellen) in handen kreeg. De bv blijkt te zijn ondergebracht bij een stichting administratiekantoor die bestuurd wordt door een Amsterdams trustkantoor, Janssen Intertrust. Het kantoor wordt gerund door industrieel ontwerper Jeroen Janssen. Het spoor naar de uiteindelijke eigenaar leidt naar Liechtenstein, naar een brievenbusfirma die Lowland Establishment heet. Janssen wil niets zeggen over de trustactiviteiten en zijn opdrachtgever: ,,Ik heb met de firma afgesproken dat wij daar dus helemaal niets over vertellen.''
Met wie heeft u daar over gesproken?
,,Met IMCA.''
IMCA bracht vennootschappen onder regie van een brievenbusfirma in Liechtenstein, zo kan worden opgemaakt uit de verklaring van Janssen. Bij de Kamer van Koophandel in Vaduz legt een ambtenaar uit dat daar niet bekend is van wie Lowland Establishment is. ,,Het enige wat we registreren, is de naam van de plaatselijke verwalter en de oprichtingsdatum.''
ERIK DE VLIEGER
Terugtrekken uit de 'cockpit'
Lowland Establishment blijkt meer ondernemingen te controleren die eerder op naam van De Vlieger stonden. Zo `hangen' onder Lowland Establishment drie ondernemingen die actief waren in de luchtvaart: Metropolis Noord, De Walvisch en Base Airlines. Het verhaal van die laatste onderneming lijkt op dat van Air Lib.
Twee jaar vóórdat Air Lib bankroet ging, was ook Base Airlines in Eindhoven noodlijdend. Anders dan bij Air Lib nam De Vlieger deze onderneming wèl over, maar de schuldeisers wachtte hetzelfde lot als hun collega's bij Air Lib.
De Vlieger kocht Base Airlines op 19 juni 2001. Hij stopte de aandelen in een dochteronderneming van IMCA (De Walvisch) en benoemde Harm Prins tot directeur van Base Airlines. Op 1 juli verkocht Prins voor 140.000 euro (waarvan slechts 45.000 euro betaald werd) de waardevolle bezittingen van Base Airlines aan Metropolis Noord, een andere bv van Erik de Vlieger. Directeur van Metropolis Noord was op die 1ste juli Harm Prins.
Het waardevolle bezit waren de vliegvergunning en de landingsrechten. Die zouden bij een faillissement namelijk vervallen. Dat werd voorkomen en daarmee had De Vlieger, met medeneming van het personeel en achterlating van de schulden in Base Airlines, zijn eerste vliegbedrijf (`FlyMetropolis'). Het was het begin van zijn ,,jongensdroom'' die zou leiden tot de Exel Aviation Group. Twee weken na de verkoop van de bezittingen ging Base Airlines failliet, met 6,7 miljoen euro aan onbetaalde belastingen en rekeningen. Een onderzoek naar bestuurdersaansprakelijkheid en paulianeuze transacties door de curatoren leverde niets op.
Zoals het bij Air Lib en Base Airlines ging, zo maakten meer eigenaren, bestuurders en curatoren van vliegbedrijven kennis met het duo De Vlieger en Prins op.
Toen chartermaatschappij Air Holland op 25 maart vorig jaar, na een reeks van faillissementen en doorstarts, opnieuw failliet ging, waren even daarvoor de waardevolle onderdelen van het bedrijf al in handen van De Vlieger en Prins.
Op 24 februari, een maand vóór het faillissement, had De Vlieger een zogeheten activa-overeenkomst gesloten met de toenmalige eigenaar van Air Holland. Hij verwierf daardoor voor 750.000 euro de rechten, leasecontracten van toestellen, vergunningen om te vliegen op de Nederlandse Antillen. Ook de 300 medewerkers mochten mee naar de nieuwe maatschappij die Holland Exel genoemd werd.
Wat niet werd meegenomen waren de schulden van Air Holland, ruim dertig miljoen euro. Die bleven achter in de boedel. Tot de schulden behoren niet-afgedragen pensioenpremies van het personeel.
Een paar maanden later, november vorig jaar, diende zich weer een bedrijf in nood aan: chartermaatschappij Dutchbird. De Vlieger haalde de complete airline binnen voor één euro. Daarvoor kreeg hij alle bezittingen, contracten, tweehonderd medewerkers en de schulden van rond de twee miljoen euro. Deze overname zou de opmaat zijn voor de moeilijkheden waarin de Exel-groep zelf belandde.
De onderhandelingen namens de Exel Aviation Group werden gedaan door het driemanschap De Vlieger, Harm Prins en Niek Sandmann. Dutchbird-eigenaar Hans Mosselman van Dutchbird wist niet beter dan dat hij Dutchbird aan De Vlieger verkocht.
Maar dat liep anders. Bij de overdracht van de aandelen van Bimoss Air, de vennootschap die de naam Dutchbird voert, schoof Exel een bedrijfje naar voren dat op naam van Harm Prins staat, LBF Zeeland. De Vlieger was alleen directeur van dit bedrijfje, via een van zijn ondernemingen.
Volgens plan had Dutchbird geïntegreerd moeten worden in de Exel-groep, maar zover kwam het niet. De arrestatie van Harm Prins op 8 december verstoorde dat plan. De nieuwe eigenaar van Dutchbird zat negen dagen in de cel en het nog steeds in geldnood verkerende Dutchbird was verlamd. Alleen Prins was bevoegd beslissingen te nemen. Erik de Vlieger had zich meteen bij de Kamer van Koophandel laten uitschrijven als directeur van LBF Zeeland.
De stap van De Vlieger volgde op een golf aan (negatieve) publiciteit - over het oude management van Air Holland dat wegens witwassen was gearresteerd, later over de arrestatie Prins. ,,Ik ga geen bestuur voeren over een bedrijf waarvan de eigenaar in de petoet zit'', verklaarde De Vlieger zijn beslissing.
Daarmee luidde hij de ondergang van Dutchbird in. Het bedrijf had geen geld meer voor financiering van de schuldenlast en geen inkomsten. Toestellen werden aan de grond gehouden. Touroperators moesten duizenden passagiers in de kerstperiode `omboeken'. Bimoss Air (Dutchbird) heeft sinds 31 december surséance van betaling.
Hoe de jongensdroom van Erik de Vlieger afloopt is niet zeker. Zijn Exel Aviation Group zit nu zelf in de problemen. De belastingdienst legde bij drie Exel-dochters boedelbeslag vanwege niet-betaalde aanslagen. Schuldeisers kwamen met een faillissementsaanvraag tegen een andere Exel-dochter.
Het grootste probleem zijn nog de banken, waaronder ABN Amro-dochter Bouwfonds. Die draaiden twee weken lang hun geldkraan dicht. Dat gebeurde mede na een bericht in deze krant dat er een onderzoek loopt van de Criminele Inlichtingen Dienst van de Amsterdamse politie tegen De Vlieger en mede-Exel-eigenaar Sandmann. Rechercheurs waren daarvoor twee keer op de Antillen. Volgens bronnen van deze krant om de geldstromen van beide investeerders te onderzoeken.
De Vlieger en Sandmann werken nu op hun beurt hard aan het redden voor hun eigen vliegbedrijf. De Vlieger trekt zich terug uit, wat hij noemt, ,,de cockpit'' van zijn bedrijvenconglomeraat. Ook stoot hij een deel van zijn belangen af, zo kondigde hij deze week aan. En een nieuwe kapitaalsinjectie van De Vlieger en Sandmann in de Exel-groep moet voorkomen dat de onderneming hetzelfde lot beschoren is als Air Lib, Base Airlines, Air Holland en Dutchbird.
Datum: 15-01-2005
Sectie: Economie
Pagina: 23
Info: Met medewerking van Pieter Kottman.
Onderschrift: NRC Handelsblad /RB, FG/Bron: Kamer van Koophandel, Neprom Het imperium van zakenman Erik de Vlieger
Foto-onderschrift: Erik de Vlieger (Foto Bram Budel)
Trefwoord: Luchtvaart; Bedrijfsleven; Economie; Verkeer en Vervoer
Organisatie: Imca Group; Air Lib; Exel Aviation Group; DutchBird; Air Holland
4 REACTIESAcrobatiek met vliegbedrijven
Door onze redacteuren Joep Dohmen en Tom Kreling
Erik de Vlieger vecht tegen ondergang van imperium
ROTTERDAM, 15 JAN. Waar een vliegbedrijf het moeilijk had, dook het duo Erik de Vlieger en Harm Prins op. Of ze nu Air Holland, Dutchbird of Air Lib heetten. Nu zitten ze zelf in de problemen.
,,Ik weet niet of u zich herinnert wat Spinoza zei toen hij het over Nederlanders had. Ik ga het aanhalen in Latijn: `Ultimi barbarorum'. Meneer De Vlieger gedroeg zich als een barbaar.''
Hubert Lafont had het in 2003 helemaal gehad met de Amsterdamse zakenman. De Parijse advocaat Lafont was op verzoek van de handelsrechtbank van het Franse Créteil als bemiddelaar in de weer geweest met Erik de Vlieger, die met zijn investeringsmaatschappij IMCA de reddende engel had moeten worden voor de noodlijdende Franse vliegmaatschappij Air Lib.
Over zijn belevenissen met De Vlieger sprak Lafont in april 2003 toen hij als getuige werd gehoord door een onderzoekscommissie van het Franse parlement. Want Air Lib, na Air France de grootste carrier van Frankrijk, was alsnog failliet gegaan. Daarmee waren tientallen miljoenen euro's verdwenen die de Franse Staat er als subsidie in had gestopt. En 3.200 werknemers stonden op straat.
In de onderhandelingen had De Vlieger zich vreemd gedragen, vond Lafont. De bemiddelaar werd bijna elke dag verrast door nieuwe ,,ontwijkingsmanoeuvres'' van De Vlieger. Die bleef zijn eisen aan het adres van de Franse Staat maar opschroeven. De Vlieger wilde dat ook de overheid geld stopte in de redding van Air Lib.
De onderzoekscommissie schreef de bevindingen van Lafont in het eindrapport dat 11 juni 2003 verscheen. Daarin staan meer verwijten aan het adres van De Vlieger. Hij presenteerde gegevens van zijn bedrijf IMCA waarin ,,lacunes'' zaten en cijfers die ,,onprecies'' waren. De Vlieger bleek ook niks te weten van de herstructureringsplannen voor Air Lib en hij liet zich in gesprekken met de Franse Staat vertegenwoordigen door Air Lib-eigenaar Jean-Charles Corbet. Voor bemiddelaar Lafont was het duidelijk: De Vlieger had met ,,veel lawaai'' aangekondigd Air Lib te redden, maar dat was ,,een grote komedie''.
Het rapport bevat nog zwaardere verwijten. De commissie constateerde dat De Vlieger, hoewel hij uiteindelijk geen enkele investering deed in Air Lib, er toch met zeven vliegtuigen van het bedrijf van door was gegaan. De toestellen waren ondergebracht in een Amsterdams bedrijf, de coöperatie Mermoz. Op 23 januari 2003 had Corbet, de eigenaar van Air Lib, het eigendom van Mermoz overgedragen aan de E.W. de Vlieger Holding. Dat was vlak vóór De Vlieger afzag van de overname van Air Lib en vlak vóór de handelsrechtbank van Créteil Air Lib failliet verklaarde.
Justitie in Frankrijk doet sindsdien onderzoek naar Corbet en nog tien personen, onder wie Erik de Vlieger. Zij worden verdacht van misbruik van publieke middelen en het wegsluizen van bezittingen van Air Lib. De vliegtuigen waren vervreemd ondanks een verbod daartoe van de handelsrechtbank.Waarschijnlijk valt in maart het besluit of De Vlieger gedagvaard wordt, laat een woordvoerder van het parket in Parijs weten.
De coöperatie Mermoz bestaat nog steeds, maar is geen onderdeel meer van het conglomeraat van 123 Nederlandse ondernemingen waarin De Vlieger deelnemingen heeft (zie grafic). De Vlieger liet zich in Mermoz vervangen door Holland Marine Leisure, een plezierschepenhandel op naam van Harm Prins. Hij was tot voor kort president van de Exel Aviation Group (50 procent Erik de Vlieger, 50 procent zakenman Niek Sandmann) en onderhandelde namens IMCA in Frankrijk samen met De Vlieger. Prins trad uit zijn functie bij de Exel-groep nadat hij in december door justitie was opgepakt op verdenking van afpersing, valsheid in geschrifte en witwaspraktijken.
Uit het De Vlieger-conglomeraat is ook Air Lib Nederland verdwenen. Dat bedrijf richtte De Vlieger op vlak vóór hij Mermoz (en de toestellen) in handen kreeg. De bv blijkt te zijn ondergebracht bij een stichting administratiekantoor die bestuurd wordt door een Amsterdams trustkantoor, Janssen Intertrust. Het kantoor wordt gerund door industrieel ontwerper Jeroen Janssen. Het spoor naar de uiteindelijke eigenaar leidt naar Liechtenstein, naar een brievenbusfirma die Lowland Establishment heet. Janssen wil niets zeggen over de trustactiviteiten en zijn opdrachtgever: ,,Ik heb met de firma afgesproken dat wij daar dus helemaal niets over vertellen.''
Met wie heeft u daar over gesproken?
,,Met IMCA.''
IMCA bracht vennootschappen onder regie van een brievenbusfirma in Liechtenstein, zo kan worden opgemaakt uit de verklaring van Janssen. Bij de Kamer van Koophandel in Vaduz legt een ambtenaar uit dat daar niet bekend is van wie Lowland Establishment is. ,,Het enige wat we registreren, is de naam van de plaatselijke verwalter en de oprichtingsdatum.''
ERIK DE VLIEGER
Terugtrekken uit de 'cockpit'
Lowland Establishment blijkt meer ondernemingen te controleren die eerder op naam van De Vlieger stonden. Zo `hangen' onder Lowland Establishment drie ondernemingen die actief waren in de luchtvaart: Metropolis Noord, De Walvisch en Base Airlines. Het verhaal van die laatste onderneming lijkt op dat van Air Lib.
Twee jaar vóórdat Air Lib bankroet ging, was ook Base Airlines in Eindhoven noodlijdend. Anders dan bij Air Lib nam De Vlieger deze onderneming wèl over, maar de schuldeisers wachtte hetzelfde lot als hun collega's bij Air Lib.
De Vlieger kocht Base Airlines op 19 juni 2001. Hij stopte de aandelen in een dochteronderneming van IMCA (De Walvisch) en benoemde Harm Prins tot directeur van Base Airlines. Op 1 juli verkocht Prins voor 140.000 euro (waarvan slechts 45.000 euro betaald werd) de waardevolle bezittingen van Base Airlines aan Metropolis Noord, een andere bv van Erik de Vlieger. Directeur van Metropolis Noord was op die 1ste juli Harm Prins.
Het waardevolle bezit waren de vliegvergunning en de landingsrechten. Die zouden bij een faillissement namelijk vervallen. Dat werd voorkomen en daarmee had De Vlieger, met medeneming van het personeel en achterlating van de schulden in Base Airlines, zijn eerste vliegbedrijf (`FlyMetropolis'). Het was het begin van zijn ,,jongensdroom'' die zou leiden tot de Exel Aviation Group. Twee weken na de verkoop van de bezittingen ging Base Airlines failliet, met 6,7 miljoen euro aan onbetaalde belastingen en rekeningen. Een onderzoek naar bestuurdersaansprakelijkheid en paulianeuze transacties door de curatoren leverde niets op.
Zoals het bij Air Lib en Base Airlines ging, zo maakten meer eigenaren, bestuurders en curatoren van vliegbedrijven kennis met het duo De Vlieger en Prins op.
Toen chartermaatschappij Air Holland op 25 maart vorig jaar, na een reeks van faillissementen en doorstarts, opnieuw failliet ging, waren even daarvoor de waardevolle onderdelen van het bedrijf al in handen van De Vlieger en Prins.
Op 24 februari, een maand vóór het faillissement, had De Vlieger een zogeheten activa-overeenkomst gesloten met de toenmalige eigenaar van Air Holland. Hij verwierf daardoor voor 750.000 euro de rechten, leasecontracten van toestellen, vergunningen om te vliegen op de Nederlandse Antillen. Ook de 300 medewerkers mochten mee naar de nieuwe maatschappij die Holland Exel genoemd werd.
Wat niet werd meegenomen waren de schulden van Air Holland, ruim dertig miljoen euro. Die bleven achter in de boedel. Tot de schulden behoren niet-afgedragen pensioenpremies van het personeel.
Een paar maanden later, november vorig jaar, diende zich weer een bedrijf in nood aan: chartermaatschappij Dutchbird. De Vlieger haalde de complete airline binnen voor één euro. Daarvoor kreeg hij alle bezittingen, contracten, tweehonderd medewerkers en de schulden van rond de twee miljoen euro. Deze overname zou de opmaat zijn voor de moeilijkheden waarin de Exel-groep zelf belandde.
De onderhandelingen namens de Exel Aviation Group werden gedaan door het driemanschap De Vlieger, Harm Prins en Niek Sandmann. Dutchbird-eigenaar Hans Mosselman van Dutchbird wist niet beter dan dat hij Dutchbird aan De Vlieger verkocht.
Maar dat liep anders. Bij de overdracht van de aandelen van Bimoss Air, de vennootschap die de naam Dutchbird voert, schoof Exel een bedrijfje naar voren dat op naam van Harm Prins staat, LBF Zeeland. De Vlieger was alleen directeur van dit bedrijfje, via een van zijn ondernemingen.
Volgens plan had Dutchbird geïntegreerd moeten worden in de Exel-groep, maar zover kwam het niet. De arrestatie van Harm Prins op 8 december verstoorde dat plan. De nieuwe eigenaar van Dutchbird zat negen dagen in de cel en het nog steeds in geldnood verkerende Dutchbird was verlamd. Alleen Prins was bevoegd beslissingen te nemen. Erik de Vlieger had zich meteen bij de Kamer van Koophandel laten uitschrijven als directeur van LBF Zeeland.
De stap van De Vlieger volgde op een golf aan (negatieve) publiciteit - over het oude management van Air Holland dat wegens witwassen was gearresteerd, later over de arrestatie Prins. ,,Ik ga geen bestuur voeren over een bedrijf waarvan de eigenaar in de petoet zit'', verklaarde De Vlieger zijn beslissing.
Daarmee luidde hij de ondergang van Dutchbird in. Het bedrijf had geen geld meer voor financiering van de schuldenlast en geen inkomsten. Toestellen werden aan de grond gehouden. Touroperators moesten duizenden passagiers in de kerstperiode `omboeken'. Bimoss Air (Dutchbird) heeft sinds 31 december surséance van betaling.
Hoe de jongensdroom van Erik de Vlieger afloopt is niet zeker. Zijn Exel Aviation Group zit nu zelf in de problemen. De belastingdienst legde bij drie Exel-dochters boedelbeslag vanwege niet-betaalde aanslagen. Schuldeisers kwamen met een faillissementsaanvraag tegen een andere Exel-dochter.
Het grootste probleem zijn nog de banken, waaronder ABN Amro-dochter Bouwfonds. Die draaiden twee weken lang hun geldkraan dicht. Dat gebeurde mede na een bericht in deze krant dat er een onderzoek loopt van de Criminele Inlichtingen Dienst van de Amsterdamse politie tegen De Vlieger en mede-Exel-eigenaar Sandmann. Rechercheurs waren daarvoor twee keer op de Antillen. Volgens bronnen van deze krant om de geldstromen van beide investeerders te onderzoeken.
De Vlieger en Sandmann werken nu op hun beurt hard aan het redden voor hun eigen vliegbedrijf. De Vlieger trekt zich terug uit, wat hij noemt, ,,de cockpit'' van zijn bedrijvenconglomeraat. Ook stoot hij een deel van zijn belangen af, zo kondigde hij deze week aan. En een nieuwe kapitaalsinjectie van De Vlieger en Sandmann in de Exel-groep moet voorkomen dat de onderneming hetzelfde lot beschoren is als Air Lib, Base Airlines, Air Holland en Dutchbird.
Datum: 15-01-2005
Sectie: Economie
Pagina: 23
Info: Met medewerking van Pieter Kottman.
Onderschrift: NRC Handelsblad /RB, FG/Bron: Kamer van Koophandel, Neprom Het imperium van zakenman Erik de Vlieger
Foto-onderschrift: Erik de Vlieger (Foto Bram Budel)
Trefwoord: Luchtvaart; Bedrijfsleven; Economie; Verkeer en Vervoer
Organisatie: Imca Group; Air Lib; Exel Aviation Group; DutchBird; Air Holland
Vliegzerk· 23 feb
Als ik dit lees dan begrijp ik dat DBR gewoon zou worden ingelijfd in de Exel massa en we allemaal vrolijk verder gingen (min of meer).
Helaas werd Prins geplukt en daardoor viel het fragiele plan in water...
Let wel... het fragiele plan wat de droom van meerdere mensen was: samenvoegen van Air Holland en Dutchbird (want daar komt het op neer).
Dus niet het express torpederen van DBR wat een ieder dacht en wat de grote hetze tegen Exel liet losbarsten.
Helaas werd Prins geplukt en daardoor viel het fragiele plan in water...
Let wel... het fragiele plan wat de droom van meerdere mensen was: samenvoegen van Air Holland en Dutchbird (want daar komt het op neer).
Dus niet het express torpederen van DBR wat een ieder dacht en wat de grote hetze tegen Exel liet losbarsten.
23 feb
De_Hawkerman· 1 mrt
even terug naar 2001
even terug naar 2001
Ik lees constant berichten die terug gaan naar 2003 en niet verder maar er is meer.
Eric d V. Heeft meer op zijn geweten netzo als Harm P.
En als ik terug kijk denk ik dat er nog veel meer fout zit dan wij alleen ooit zullen weten.
Harm P was al in beeld bij EdV rond het jaar 2001. Ik zelf heb de naam vaak horen vallen.
En rond 2001 heeft EdV al heel wat bedrijven gekocht.
Klein groot en luchtvaart of niet luchtvaart.
En de meeste hadden het allemaal erg moeilijk.
Ik zelf heb een geboden op een bedrijf in Lelystad.
Er zou een ton in moeten voor de schuld aflossing alleen.
En ook dat werd prompt opgekocht EdV en het bedrijf had minimaal een 100.000 euro schuld.
Het mooie was dat dit bedrijf gelinkt was aan een Rotterdams bedrijf en EdV wist niet eens dat hij het had gekocht.
Het waren allemaal bedrijven die net wel of niet het hoofd boven water konden houden.
Vlak voor Exel werd over genomen had dit bedrijf het heel moeilijk mede door het luchtvaart onderhouds bedrijf PPS. Roberto Stinga nam afscheid van deze club en begon zijn V bird droom. Vbird ook zo'n hoax bedrijf..
Ik vraag me nog steeds af waar die centen van daan kwamen . Want vliegen met 3 pax a 45 euro met een kist die pak weg €3000,- per uur kost. Dat houd niemand vol.
Maar goed ....Evd kocht alles wat los en vast zat.
Dit was echt nog nooit vertoond.
Ook werd er in 2001 een poging gedaan door KLM AIR Exel ( van Stinga ) Om in bonaire de luchtvaart weer op orde te krijgen.
Helaas lukte dit niet want men was niet bekend in politiek kringen. Later werd er een mannetje gestuurd die daar wat meer ervaring had met de vage ideeën van het bedrijven van politiek.
Een Jaar later was het voor elkaar en men mocht gaan vliegen.
onder tussen was het bedrijf Air exel over genomen door EdV en vrienden.
Natuurlijk dacht ieder dat deze mannen geld hadden maar niemand bedacht zich waar komt het vandaan.
Erik had ook nog ff het peperdure nissan gebouw opgekocht, een krant op gestart en nog wat bedrijven.
En er daar voor was er ook nog een shipyard die maar net aan geld opbracht.
Als je kijkt wat de aankoop rate was van Evd tegen hoeveel bedrijven er globaal gewoon kapot gingen.... echt bedrijven die letterlijk gewoon ploften.
Dan is de som niet kloppend te maken hoor.
Hoe vul je gaten.... met gaten ?
Maar nee EdV trok alles samen en begon gewoon over nieuw.
Nieuwe impulsen nieuwe kansen dikke vrienden.
EdV had het wiel opnieuw uit gevonden ?
Hij bezit of bezat dan ook een woud van BV's
En de belastingdienst is niet machtig genoeg om het allemaal uit te zoeken.
EdV liet gewoon een balletje rollen en daar bleef van alles aan kleven. Het balletje werd wat groot en kwam in contact met sex drugs en rock harde gasten Oa Endstra en Prins.
Maar naar mijn idee stonk het al van af de eerste dag dat Nederland meneer de Vlieger leerde kennen.
Doei
HK
even terug naar 2001
Ik lees constant berichten die terug gaan naar 2003 en niet verder maar er is meer.
Eric d V. Heeft meer op zijn geweten netzo als Harm P.
En als ik terug kijk denk ik dat er nog veel meer fout zit dan wij alleen ooit zullen weten.
Harm P was al in beeld bij EdV rond het jaar 2001. Ik zelf heb de naam vaak horen vallen.
En rond 2001 heeft EdV al heel wat bedrijven gekocht.
Klein groot en luchtvaart of niet luchtvaart.
En de meeste hadden het allemaal erg moeilijk.
Ik zelf heb een geboden op een bedrijf in Lelystad.
Er zou een ton in moeten voor de schuld aflossing alleen.
En ook dat werd prompt opgekocht EdV en het bedrijf had minimaal een 100.000 euro schuld.
Het mooie was dat dit bedrijf gelinkt was aan een Rotterdams bedrijf en EdV wist niet eens dat hij het had gekocht.
Het waren allemaal bedrijven die net wel of niet het hoofd boven water konden houden.
Vlak voor Exel werd over genomen had dit bedrijf het heel moeilijk mede door het luchtvaart onderhouds bedrijf PPS. Roberto Stinga nam afscheid van deze club en begon zijn V bird droom. Vbird ook zo'n hoax bedrijf..
Ik vraag me nog steeds af waar die centen van daan kwamen . Want vliegen met 3 pax a 45 euro met een kist die pak weg €3000,- per uur kost. Dat houd niemand vol.
Maar goed ....Evd kocht alles wat los en vast zat.
Dit was echt nog nooit vertoond.
Ook werd er in 2001 een poging gedaan door KLM AIR Exel ( van Stinga ) Om in bonaire de luchtvaart weer op orde te krijgen.
Helaas lukte dit niet want men was niet bekend in politiek kringen. Later werd er een mannetje gestuurd die daar wat meer ervaring had met de vage ideeën van het bedrijven van politiek.
Een Jaar later was het voor elkaar en men mocht gaan vliegen.
onder tussen was het bedrijf Air exel over genomen door EdV en vrienden.
Natuurlijk dacht ieder dat deze mannen geld hadden maar niemand bedacht zich waar komt het vandaan.
Erik had ook nog ff het peperdure nissan gebouw opgekocht, een krant op gestart en nog wat bedrijven.
En er daar voor was er ook nog een shipyard die maar net aan geld opbracht.
Als je kijkt wat de aankoop rate was van Evd tegen hoeveel bedrijven er globaal gewoon kapot gingen.... echt bedrijven die letterlijk gewoon ploften.
Dan is de som niet kloppend te maken hoor.
Hoe vul je gaten.... met gaten ?
Maar nee EdV trok alles samen en begon gewoon over nieuw.
Nieuwe impulsen nieuwe kansen dikke vrienden.
EdV had het wiel opnieuw uit gevonden ?
Hij bezit of bezat dan ook een woud van BV's
En de belastingdienst is niet machtig genoeg om het allemaal uit te zoeken.
EdV liet gewoon een balletje rollen en daar bleef van alles aan kleven. Het balletje werd wat groot en kwam in contact met sex drugs en rock harde gasten Oa Endstra en Prins.
Maar naar mijn idee stonk het al van af de eerste dag dat Nederland meneer de Vlieger leerde kennen.
Doei
HK
1 mrt
arthorizon· 1 mrt@ De_Hawkerman
Allereerst, welkom aan boord.
Ik heb Uw bijdrage aandachtig gelezen, twee keer zelfs, daar U het de gemiddelde lezer zoals ik niet makkelijk maakt.
Ik heb de indruk dat U meer weet van de omstandigheden die uiteindelijk tot de deconfiture van het EDV imperium hebben geleid, althans of meer precies, op de hoogte bent van enige machinaties door direct betrokkenen.
Ook Uw duiding naar corporate raiding van het bedrijf in Lelystad doet vermoeden dat u tenminste naast betrokkene bent geweest.
De link die U legt tussen (KLM), Exel en het onderhoudsbedrijf, waardoor gezonde bedrijfsvoering niet langer aannemenlijk was, verdient een nadere preciciering, daar dat alleen onder intimi leefde en U nu doet voorkomen dat een en ander algemeen bekend was, met andere woorden,hoe wist U dat.?
Maar mijn volle aandacht heeft u getrokken door te poneren dat Roberto’s V-Bird een hoax bedrijf was dat op zijn minst discutabel, dan wel grensoverschrijdend gefinancieerd was. (pun not intended).
Nu heb ik zelf wel eens een glaasje wijn met Roberto gedronken en ik kan U verzekeren dat deze meneer niet achterlijk is.
Het is daarom wenselijk dat U in een opvolgende posting hier nog eens nader op in zou willen gaan, Het kan zijn dat ik wat over het hoofd gezien heb.
In resume voor wat betreft Uw posting begrijp ik dat u zich voornamenlijk zorgen maakt omtrent de herkomst van financieringsmiddellen maar U brengt het wat te vrijblijvend, een beetje oppervlakkig, zoals het vlak werpen van een steentje op een plas water wat dan door het massa traagheids moment een paar keer ketst voordat het zinkt.
U weet meer, maak ons deelgenoot.
Cheers
Art
Ps, mocht zich een Heer Eijssen bij U melden voor grammatica en spellings lessen, not to worry, hij bedoelt het goed.
Allereerst, welkom aan boord.
Ik heb Uw bijdrage aandachtig gelezen, twee keer zelfs, daar U het de gemiddelde lezer zoals ik niet makkelijk maakt.
Ik heb de indruk dat U meer weet van de omstandigheden die uiteindelijk tot de deconfiture van het EDV imperium hebben geleid, althans of meer precies, op de hoogte bent van enige machinaties door direct betrokkenen.
Ook Uw duiding naar corporate raiding van het bedrijf in Lelystad doet vermoeden dat u tenminste naast betrokkene bent geweest.
De link die U legt tussen (KLM), Exel en het onderhoudsbedrijf, waardoor gezonde bedrijfsvoering niet langer aannemenlijk was, verdient een nadere preciciering, daar dat alleen onder intimi leefde en U nu doet voorkomen dat een en ander algemeen bekend was, met andere woorden,hoe wist U dat.?
Maar mijn volle aandacht heeft u getrokken door te poneren dat Roberto’s V-Bird een hoax bedrijf was dat op zijn minst discutabel, dan wel grensoverschrijdend gefinancieerd was. (pun not intended).
Nu heb ik zelf wel eens een glaasje wijn met Roberto gedronken en ik kan U verzekeren dat deze meneer niet achterlijk is.
Het is daarom wenselijk dat U in een opvolgende posting hier nog eens nader op in zou willen gaan, Het kan zijn dat ik wat over het hoofd gezien heb.
In resume voor wat betreft Uw posting begrijp ik dat u zich voornamenlijk zorgen maakt omtrent de herkomst van financieringsmiddellen maar U brengt het wat te vrijblijvend, een beetje oppervlakkig, zoals het vlak werpen van een steentje op een plas water wat dan door het massa traagheids moment een paar keer ketst voordat het zinkt.
U weet meer, maak ons deelgenoot.
Cheers
Art
Ps, mocht zich een Heer Eijssen bij U melden voor grammatica en spellings lessen, not to worry, hij bedoelt het goed.
1 mrt
676$· 4 mrt
Ik ruik rook..
4 mrt