Varig-vlucht 265 was een lijnvlucht van Belém naar Brasília met tussenlandingen in Marabá en Carajás; het ongeval gebeurde op het vliegveld van Carajás in de gemeente Parauapebas in de staat Pará1. Al voor het vertrek van Varig-vlucht 265 uit Marabá wist de bemanning dat het weer in Carajás onder de minima voor een instrumentnadering lag; de vluchtcoördinatie van Varig adviseerde toch een landing te proberen en anders naar Brasília uit te wijken1. Tijdens de nadering van Varig-vlucht 265 meldde Rádio Carajás dat starts en landingen onder instrumentvliegregels waren opgeschort vanwege wolkenbasis en zicht nul, matige regen, onweer en cumulonimbuswolken boven het vliegveld1. Varig-vlucht 265 daalde zonder zicht op de baan onder de minimale daalhoogte van 2.830 ft; de daalsnelheid liep op tot 2.800 ft per minuut en de piloten reageerden niet op de waarschuwing van het GPWS1. Varig-vlucht 265 raakte de baan ongeveer 100 meter na de drempel van baan 10, verliet de baan aan de rechterkant op ongeveer 410 meter van die drempel en kwam tot stilstand tegen grote bomen op 70 meter van de middellijn1.

Bij het ongeval met Varig-vlucht 265 kwam de copiloot om; 3 passagiers raakten ernstig gewond en de gezagvoerder en 6 passagiers licht gewond, de overige inzittenden bleven ongedeerd1. Alle uitgangen aan de linkerkant van Varig-vlucht 265 werden door de begroeiing geblokkeerd; de inzittenden verlieten het toestel via de rechter voordeur en de nooduitgang boven de rechtervleugel1.

Volgens het CENIPA was de nadering van Varig-vlucht 265 niet gestabiliseerd, wat leidde tot een harde landing waarbij het rechter hoofdlandingsgestel door overbelasting bezweek en de controle over het toestel verloren ging1. Als bijdragende factoren bij Varig-vlucht 265 noemde het CENIPA onder meer de drang van de gezagvoerder om in Carajás te landen, gebrekkig toezicht door de maatschappij, slechte samenwerking in de cockpit, gebrekkige planning en beoordeling, het slechte weer en het overtreden van de regels voor naderingen onder de minima1. Het CENIPA stelde vast dat het advies van de Varig-vluchtcoördinatie om een landing onder de toegestane minima te proberen de beslissingen van de gezagvoerder van vlucht 265 negatief beïnvloedde, en dat Varig twee piloten die net terug waren van vakantie samen had ingeroosterd1. Volgens het CENIPA kan een managementcursus voor gezagvoerders van Varig de gezagvoerder van vlucht 265 ertoe hebben aangezet de vlucht koste wat kost te voltooien1. De bomen naast de baan van Carajás stonden op 70 meter van de middellijn, terwijl de regels een obstakelvrije strook van 150 meter aan elke kant voorschreven; volgens het CENIPA waren de verwondingen bij Varig-vlucht 265 mogelijk beperkter gebleven als die strook er was geweest1. Het eindrapport van het CENIPA over het ongeval met Varig-vlucht 265 is gedateerd 6 november 20031.

Na Varig-vlucht 265 moest Varig van het CENIPA onder meer voorkomen dat cockpitbemanningen alleen bestaan uit piloten die dertig dagen of langer niet hebben gevlogen, en lessen over CFIT en ALAR opnemen in haar preventieprogramma1. Na Varig-vlucht 265 droeg het CENIPA Infraero op de betrouwbaarheid van de weerinformatie van luchtvaartstations te waarborgen en binnen een jaar te zorgen dat alle luchthavens voldoen aan de regels voor obstakelvrije baanstroken1.