Southwest Airlines-vlucht 3472 was een lijnvlucht van Louis Armstrong New Orleans International Airport naar Orlando International Airport, uitgevoerd met de Boeing 737-7H4 met registratie N766SW1. Aan boord van Southwest Airlines-vlucht 3472 waren 99 passagiers, 2 piloten en 3 stewardessen1. Southwest Airlines-vlucht 3472 klom door flight level 310 toen fanblad nummer 23 van de linker CFM56-7B-motor bij de bladvoet afbrak; de vluchtrecorder registreerde op dat moment een hoogte van 31.259 voet1. De motorstoring van Southwest Airlines-vlucht 3472 gebeurde boven de Golf van Mexico, ongeveer 12 minuten na het vertrek uit New Orleans2. Na de motorstoring verklaarde de bemanning van Southwest Airlines-vlucht 3472 een noodsituatie, maakte een noodafdaling en week uit naar Pensacola International Airport in Florida, waar het toestel op één motor landde, ongeveer 21 minuten na de storing1. Bij Southwest Airlines-vlucht 3472 raakte een groot deel van de losgeslagen motorinlaat de linkerzijde van de romp en sloeg net onder de cabineramen bij rij 11 en 12 een gat van 16 bij 5 inch, waardoor de cabine drukverlies kreeg1.

Bij Southwest Airlines-vlucht 3472 raakte niemand gewond: de 5 bemanningsleden en 99 passagiers bleven ongedeerd, maar het toestel liep aanzienlijke schade op1.

De NTSB stelde vast dat de waarschijnlijke oorzaak van het ongeval met Southwest Airlines-vlucht 3472 een vermoeiingsscheur (low-cycle fatigue) in de bladvoet van fanblad nummer 23 was; de bladfragmenten kwamen verder in de inlaat dan verwacht, waardoor delen van de inlaat losraakten en een deel ervan de romp doorboorde1. Het afgebroken fanblad van Southwest Airlines-vlucht 3472 had 38.152 cycli gemaakt; de scheur was onder de coating van de bladvoet ontstaan, en bij onderzoek bleken nog zes andere bladen van dezelfde motor gescheurd1. Volgens de NTSB vertoonde de fan case van Southwest Airlines-vlucht 3472 geen doorboringen; de schade aan de inlaat was veel groter dan bij de certificeringstests was voorzien en kon op basis van die tests niet worden voorspeld1. De NTSB publiceerde het eindrapport over Southwest Airlines-vlucht 3472 (zaaknummer DCA16FA217) op 30 maart 20201.

Na het ongeval met Southwest Airlines-vlucht 3472 voerde motorbouwer CFM in november 2016 een wervelstroominspectie van de bladvoet in bij revisie en in maart 2017 een ultrasone inspectie aan de vleugel waarmee scheuren onder de coating zichtbaar worden1. Na het vergelijkbare ongeval met Southwest Airlines-vlucht 1380 op 17 april 2018 verplichtte de FAA met noodrichtlijn AD 2018-09-51 een ultrasone inspectie van alle CFM56-7B-fanbladen met 30.000 of meer cycli1.

In een tussentijdse update van 12 september 2016 noemde de NTSB het voorval met Southwest Airlines-vlucht 3472 een 'uncontained engine failure' en meldde dat er geen fanblad- of inlaatmateriaal in het gat in de romp zat en de cabine niet was doorboord3.