Vlucht HKS241 van CHC Helikopter Service vervoerde op 29 april 2016 olie-arbeiders voor Statoil van het Gullfaks B-platform in de Noordzee naar Bergen Airport Flesland1. Op het Gullfaks B-platform stapten bij draaiende rotoren 11 passagiers in voor de terugvlucht HKS241; de tussenstop duurde 12 minuten1. De EC 225 LP van vlucht HKS241 was net vanaf 3.000 voet gedaald en vloog ongeveer een minuut op 2.000 voet met 140 knopen toen de hoofdrotor zonder waarschuwing loskwam1. Bij de crash van vlucht HKS241 viel de losgeraakte hoofdrotor ongeveer 550 meter ten noorden van de crashplek neer; brokstukken lagen verspreid over zo'n 180.000 vierkante meter op land en in zee1. De helikopter van vlucht HKS241 sloeg te pletter op het eilandje Storeskitholmen bij Turøy; het grootste deel van het wrak belandde daarna in zee en brandstof veroorzaakte een brand op het eiland1.

Bij de crash van CHC Helikopter Service-vlucht 241 kwamen alle inzittenden om: 2 bemanningsleden en 11 passagiers1.

Volgens de Noorse onderzoeksraad AIBN was de crash van vlucht HKS241 het gevolg van een vermoeiingsbreuk in een van de acht planeetwielen van de tweede trap in de epicyclische module van de hoofdrotortandwielkast1. De scheur in het planeetwiel van LN-OJF begon bij een microputje aan het oppervlak, groeide onder het oppervlak verder en leidde zonder te worden ontdekt tot het catastrofale bezwijken van de tandwielkast1. Volgens de AIBN had het handelen van de bemanning van vlucht HKS241 geen verband met het ongeval, en was er geen aanwijzing dat onderhoud door CHC Helikopter Service had bijgedragen1. De hoofdtandwielkast die later in LN-OJF werd ingebouwd, raakte op 13 maart 2015 in Australië beschadigd bij een verkeersongeval tijdens vervoer op een kleine vrachtwagen en werd daarna door Airbus Helicopters geïnspecteerd en gerepareerd1. De AIBN publiceerde het eindrapport SL 2018/04 over de crash van LN-OJF bij Turøy in juli 20181.

Na het onderzoek naar vlucht HKS241 deed de AIBN 12 veiligheidsaanbevelingen, vooral aan EASA, over onder meer het ontwerp, de certificering en de bewaking van hoofdtandwielkasten van helikopters1. Na de crash van LN-OJF legden de luchtvaartautoriteiten van Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk op 29 april 2016 de EC 225 LP aan de grond, behalve voor reddingsvluchten; op 2 juni 2016 legde EASA alle civiele EC 225 LP- en AS 332 L2-helikopters aan de grond1.

De AIBN wees op duidelijke overeenkomsten tussen de crash van LN-OJF en het ongeval met een AS 332 L2 Super Puma (G-REDL) voor de kust van Schotland in 2009, dat ook door een breuk in een planeetwiel van de tweede trap werd veroorzaakt1.