Buddha Air-vlucht 103 werd uitgevoerd met de Beechcraft 1900D 9N-AEK met serienummer UE-2954. Buddha Air-vlucht 103 was de 'Everest Experience', een toeristische rondvlucht vanaf Kathmandu langs de Mount Everest en terug naar Kathmandu1. Het radiocontact met Buddha Air-vlucht 103 ging rond 07:31 uur plaatselijke tijd verloren; de crashlocatie werd rond 08:00 uur gevonden na meldingen van omwonenden1. Volgens een bewoner van Bishanku Narayan raakte Buddha Air-vlucht 103 het dak van een huis in het dorp voordat het toestel uiteenviel; er hing dichte mist met zeer slecht zicht1.

In het ongevallenoverzicht van de Civil Aviation Authority of Nepal staat de Beech 1900D 9N-AEK van Buddha Air op 25 september 2011 bij Kotdanda, Lalitpur, met 19 doden en geen overlevenden2. Aan boord van Buddha Air-vlucht 103 waren 16 passagiers en 3 bemanningsleden; niemand overleefde de crash1. Eén inzittende van Buddha Air-vlucht 103 werd nog levend naar het ziekenhuis gebracht, maar overleed tijdens de behandeling; de reddingsactie werd bemoeilijkt door zware regen3.

De Civil Aviation Authority of Nepal stelde na de crash van Buddha Air-vlucht 103 een driekoppig onderzoeksteam in; de flightrecorder werd na een zoektocht van vier uur bij de crashlocatie gevonden5. Volgens The Aviation Herald diende de door het Nepalese ministerie van Toerisme en Burgerluchtvaart ingestelde onderzoekscommissie in maart 2012 haar rapport over Buddha Air-vlucht 103 in1. De onderzoekscommissie noemde menselijke factoren, vooral vermoeidheid van de gezagvoerder, als oorzaak van de crash van Buddha Air-vlucht 1031. Buddha Air-vlucht 103 naderde Kathmandu volgens de onderzoekers op 5000 voet in plaats van de vereiste 6000 voet, vloog een wolk in, daalde verder en raakte boomtoppen1. De gezagvoerder van Buddha Air-vlucht 103 was volgens de commissie op de ochtend zelf kort van tevoren ingedeeld zonder voldoende rust, en liet het vliegen over aan een copiloot met 18 uur ervaring op het type1. Volgens de commissie volgde de bemanning van Buddha Air-vlucht 103 de standaardprocedures niet en was de samenwerking in de cockpit gebrekkig1.

Na het onderzoek naar Buddha Air-vlucht 103 adviseerde de commissie alle operators een Terrain Awareness and Warning System (TAWS) te laten installeren, met daarnaast acht andere aanbevelingen over training, visuele hulpmiddelen, veiligheidsaudits en vlootbeleid1.