Wat gebeurde er met AVAir-vlucht 3378?

AVAir-vlucht 3378 was een geregelde lijnvlucht onder Part 135 van Raleigh-Durham (RDU) naar Richmond in Virginia en vertrok om 2125 van baan 23R met 2 vliegers en 10 passagiers aan boord1. AVAir-vlucht 3378 vertrok ongeveer 40 minuten te laat, omdat door instrumentweersomstandigheden op Raleigh-Durham alle vluchten via baan 23R gingen; het zicht was lager dan de standaardminima voor een instrumentstart1. Om 2126 kreeg AVAir-vlucht 3378 opdracht na de start zo snel mogelijk naar koers 290 te draaien; de korte bevestiging van de gezagvoerder was het laatste bericht van de vlucht1. Volgens radargegevens maakte AVAir-vlucht 3378 ongeveer 10 seconden na het loskomen een steile bocht naar rechts van ongeveer 45 graden op ongeveer 200 voet boven de grond en begon het toestel daarna te dalen1. AVAir-vlucht 3378 raakte in het donker het water binnen 100 voet van de oever van een stuwmeer ten westen van baan 23R; het toestel werd verwoest1.

Bij AVAir-vlucht 3378 kwamen alle 12 inzittenden om: de 2 vliegers en 10 passagiers1.

De NTSB stelde vast dat de waarschijnlijke oorzaak van de crash van AVAir-vlucht 3378 was dat de bemanning het vliegpad niet vasthield door een ongeschikte instrumentscan van de copiloot, gebrekkige bewaking door de gezagvoerder en de reactie van de bemanning op een vermeende storing in het overtreksysteem1. Als bijdragende factoren bij AVAir-vlucht 3378 noemde de NTSB dat het bedrijf niet reageerde op gedocumenteerde aanwijzingen voor problemen in het vliegen van de copiloot en dat het FAA-toezicht op AVAir ontoereikend was1. In het wrak van AVAir-vlucht 3378 stond de schakelaar van het overtreksysteem (SAS, met stick pusher) uit en brandde het SAS-waarschuwingslampje bij de inslag; andere systeemafwijkingen werden niet gevonden1. AVAir-vlucht 3378 had geen cockpitvoicerecorder en geen flight data recorder; die waren voor dit toestel ook niet verplicht1. Twee NTSB-leden schreven bij het rapport over AVAir-vlucht 3378 een afwijkende verklaring: zonder recordergegevens vonden zij de instrumentscan van de copiloot en de bewaking door de gezagvoerder niet als oorzaak bewezen1. Het NTSB-eindrapport over AVAir-vlucht 3378 (NTSB/AAR-88/10) werd op 13 december 1988 vastgesteld1.

Na AVAir-vlucht 3378 vroeg de NTSB de FAA de vlieghandleiding van de Fairchild Metro aan te passen voor de reactie op een SAS-storingslampje, de noodzaak van de stick pusher op de Metro III te onderzoeken en inspecteurs signalen van financiële nood en snelle groei bij operators te geven1.

De operator van AVAir-vlucht 3378 vloog sinds 15 mei 1985 als American Eagle-partner van American Airlines en was vanaf 1987 de belangrijkste voedingsmaatschappij van de American-hub op Raleigh-Durham1. De operator van AVAir-vlucht 3378 had op 15 januari 1988 faillissementsbescherming (Chapter 11) aangevraagd en de vluchten gestaakt; op 3 februari 1988 hervatte AVAir de dienst met 15 Metro III-toestellen1. Enkele maanden na AVAir-vlucht 3378 kocht een dochter van AMR Corporation, het moederbedrijf van American Airlines, de bezittingen van AVAir en voegde de activiteiten samen met Nashville Eagle1.