Wat gebeurde er met Airbus Industrie-vlucht 129?

Airbus Industrie-vlucht 129 was een testvlucht ter voorbereiding van de certificering van de automatische piloot van de A330 met Pratt & Whitney-motoren voor categorie III-naderingen bij zeer slecht zicht2. De Airbus A330 F-WWKH van testvlucht 129 stortte op 30 juni 1994 om 17h41 lokale tijd neer aan de westrand van de luchthaven Toulouse-Blagnac2. Bij de tweede start van testvlucht 129 lag het zwaartepunt van de A330 F-WWKH zeer ver naar achteren, bereikt met tonnen water in zakken achter in de cabine1. Direct na de tweede start van testvlucht 129 schakelde de gezagvoerder van de A330 F-WWKH de automatische piloot in, nam de linkermotor terug en schakelde het blauwe hydraulische circuit uit2. Bij testvlucht 129 ging de automatische piloot van de A330 F-WWKH in de modus voor het aanvliegen van de ingestelde hoogte, waardoor het vliegtuig de neus verder optrok en de snelheid snel afnam2. Bij testvlucht 129 zakte de snelheid van de A330 F-WWKH tot 100 knopen, onder de minimumsnelheid van 118 knopen die nodig was om de controle te behouden1.

Aan boord van de A330 F-WWKH waren bij testvlucht 129 drie bemanningsleden en vier waarnemers: twee piloten van Alitalia en twee medewerkers van Airbus Industrie2. Bij de crash van Airbus Industrie-vlucht 129 kwamen alle 7 inzittenden om: 3 bemanningsleden en 4 passagiers1.

De onderzoekscommissie naar de A330-crash van Toulouse concludeerde voorlopig dat het ongeval voortkwam uit een samenloop van oorzaken, waarvan geen enkele op zichzelf tot een ongeval had moeten leiden2. Volgens de commissie speelde bij de A330-crash van Toulouse het ontbreken van bescherming tegen een te hoge neusstand in de hoogte-acquisitiemodus van de automatische piloot een doorslaggevende rol2. Tot de oorzaken van de A330-crash van Toulouse rekende de commissie onder meer het gebruik van maximaal startvermogen in plaats van Flex 49, een te ver naar 'neus omhoog' ingestelde trim en een onduidelijke taakverdeling tussen de vliegers2. Volgens Flight International beschreef het tussentijdse rapport over de A330-crash van Toulouse een vermoeide gezagvoerder aan het eind van een zeer drukke dag en een onvolledig gebriefde bemanning3. De commissie die de A330-crash van Toulouse onderzocht vond geen storing aan het vliegtuig, de motoren of de uitrusting; het weer en de navigatiemiddelen speelden geen rol2. De A330-crash van Toulouse werd onderzocht door een commissie binnen de DGA, de Franse militaire instantie die ongevallen met testvluchten onderzoekt3.

Na de A330-crash van Toulouse beval de onderzoekscommissie aan A330-gebruikers te wijzen op het bewaken van de snelheid in de hoogte-acquisitiemodus en de beveiligingen in die modus te verbeteren2. Na de A330-crash van Toulouse vroeg de commissie ook om duidelijke regels voor de bemanningssamenstelling en de aanwezigheid van passagiers op testvluchten, en om altijd een briefing te houden vooraf2. Na de A330-crash van Toulouse nodigde Thai Airways International Airbus uit voor een toelichting over de A330-300 op het hoofdkantoor in Bangkok4.

De Airbus A330 F-WWKH had serienummer 42 en maakte zijn eerste vlucht op 14 oktober 19932. De Airbus A330 F-WWKH van testvlucht 129 was bestemd voor Thai Airways International en werd in overleg met die maatschappij door Airbus getest1. De crash van Airbus Industrie-vlucht 129 was het eerste dodelijke ongeval met een Airbus A330 en het eerste verlies van een toestel van dit type1.