Air Freight One, de vrachtvlucht van Air Freight New Zealand met de Convair 580 ZK-FTB, was een geregelde nachtelijke vrachtdienst tussen Palmerston North, Auckland en Christchurch; de maatschappij zat in haar tweede week van operatie1. De Convair 580 ZK-FTB van Air Freight New Zealand was in 1954 gebouwd als Convair 340 met serienummer 180 en later omgebouwd met Allison-turbinemotoren; het toestel was pas op 18 juli 1989 in Nieuw-Zeeland ingeschreven1. Bij de start van Air Freight One op 31 juli 1989 bestuurde een nieuwe copiloot de Convair 580 ZK-FTB op haar eerste lijnvlucht, onder toezicht van een trainingsgezagvoerder; een tweede copiloot zat als waarnemer in de cockpit1. Kort na de start van baan 23 in Auckland daalde de Convair 580 ZK-FTB, raakte een dijk aan de rand van het vliegveld en kwam daarna in het water van de Manukau Harbour terecht1.

Bij de crash van de Convair 580 ZK-FTB van Air Freight New Zealand kwamen alle 3 bemanningsleden om; er waren geen passagiers aan boord2. De overheidsdienst TAIC stelde over de crash van de Convair 580 ZK-FTB vast dat de bemanningsleden op de rechterstoel en de klapstoel bij de inslag zo gewond raakten dat ze niet uit het gezonken wrak konden komen; de linkerstoel was waarschijnlijk niet te overleven1.

Volgens het rapport van de Nieuw-Zeelandse TAIC was de waarschijnlijke oorzaak van de crash van de Convair 580 ZK-FTB dat de trainingsgezagvoerder de klimbaan tijdens de kritieke fase na de start niet bewaakte1. De hoofdhorizon (ADI) van de copiloot in de Convair 580 ZK-FTB had een bekend, terugkerend defect waarbij de standweergave 5 tot 10 graden te hoog kon uitslaan; het instrument was niet als defect gemarkeerd1. Het onderzoek naar de crash van Air Freight One concludeerde dat de minimumuitrustingslijst (MEL) deze nachtelijke instrumentvlucht met een defecte hoofdhorizon niet toestond en dat de luchtvaartmaatschappij de beslissing om toch te vliegen had moeten aanvechten1. De copiloot die de Convair 580 ZK-FTB bij de start bestuurde, had alleen basiservaring op het type en voldeed met 4.7 uur instrumentvliegen in 90 dagen niet aan het wettelijke minimum van 6 uur1. Zowel de cockpitvoicerecorder als de vluchtdatarecorder van de Convair 580 ZK-FTB werkte niet door onderhoudsgerelateerde oorzaken, wat het onderzoek naar de crash beperkte; het toestel had ook geen grondnaderingswaarschuwing (GPWS)1. Het rapport 89-064 over de crash van de Convair 580 ZK-FTB werd op 16 juli 1991 vrijgegeven door de Transport Accident Investigation Commission van Nieuw-Zeeland1.

Na de crash van de Convair 580 ZK-FTB beval de onderzoekscommissie onder meer aan om defecte vlieginstrumenten af te dekken, trainingsgezagvoerders per proefvlucht te toetsen en cockpitvoicerecorders en GPWS volgens de ICAO-normen verplicht te stellen1.

Ruim veertien jaar later, op 3 oktober 2003, verloor Air Freight NZ opnieuw een Convair 580 (ZK-KFU), bij de Kapiti-kust, met 2 doden3.