Aeroflot-vlucht 7867 vloog op 27 februari 1988 van Minsk naar Surgut met tussenlandingen in Koejbysjev en Tjoemen; het ongeval gebeurde op het laatste traject van Tjoemen naar Surgut2. De Tupolev Tu-134A CCCP-65675 van Aeroflot-vlucht 7867 was op 28 december 1972 gebouwd en had bij het ongeval 18900 vlieguren en 12656 vluchten gemaakt2. Boven de baandrempel vloog de Tu-134 van Aeroflot-vlucht 7867 op 38 meter hoogte met 286 km/h, 50 meter links van de naderingslijn3. Om 06:07 plaatselijke tijd raakte Aeroflot-vlucht 7867 een besneeuwd onverhard veld op 714 meter voorbij de baandrempel en 113 meter links van de baanas, met een belasting van 4,8 g3. Bij de landing van Aeroflot-vlucht 7867 brak de rechtervleugel af, kwam het toestel ondersteboven tot stilstand en vloog de gelekte brandstof in brand3.

Aan boord van Aeroflot-vlucht 7867 waren 45 passagiers, onder wie twee kinderen, en 6 bemanningsleden2. Bij Aeroflot-vlucht 7867 kwamen 20 mensen om: 3 bemanningsleden, onder wie de copiloot en beide stewardessen, en 17 passagiers; 31 inzittenden overleefden1. Volgens het onderzoek naar Aeroflot-vlucht 7867 overleden de stewardessen en de passagiers door vergiftiging met rook van brandende cabinematerialen; alleen de copiloot overleed aan verwondingen door de klap2.

Om tijd en brandstof te besparen vroeg de bemanning van Aeroflot-vlucht 7867 te mogen landen met koers 71 in plaats van de gebruikelijke richting; de vluchtleiding stemde in, maar schakelde voor die richting het instrumentlandingssysteem en de naderingsbakens niet in2. Aeroflot-vlucht 7867 passeerde de beslissingshoogte van 100 meter zonder dat de gezagvoerder besloot te landen of door te starten, en de copiloot zette zelf geen doorstart in2. De onderzoekscommissie concludeerde dat Aeroflot-vlucht 7867 verongelukte omdat de gezagvoerder en de copiloot bij slecht zicht zonder betrouwbaar zicht op de naderingsverlichting niet doorstartten en de opgegeven daalparameters niet aanhielden1. Als bijkomende factor bij Aeroflot-vlucht 7867 noemde de onderzoekscommissie dat de leiding van de vluchtleiding geen weerwaarnemingen en geen radionavigatiehulpmiddelen voor de gekozen landingsrichting had geregeld1.

Volgens de analyse van het ongeval met Aeroflot-vlucht 7867 ontstond in de naderingszone onverwachte nevel van industriële oorsprong, mede door waterdamp van een grote elektriciteitscentrale op 4 tot 5 kilometer afstand1.