Wat gebeurde er met Aeroflot-vlucht 3100?

De kapers van Aeroflot-vlucht 3100 drongen boven Machatsjkala bij de Kaspische Zee de cockpit binnen, gewapend met handgranaten en met de bewering dat zij een explosief bij zich hadden1. Aeroflot-vlucht 3100 landde eerst op de luchthaven Borispol in Kiev, waar het toestel werd bijgetankt en twee navigators met internationale vliegervaring aan boord kwamen1. Het gekaapte Aeroflot-toestel (Tupolev 134) vloog vanuit Kiev via Helsinki en Stockholm naar Noorwegen; de militaire vliegbasis Rygge stond als mogelijk landingsterrein in volledige paraatheid2. Het gekaapte Aeroflot-toestel landde volgens NTB om 20.13 uur op Gardermoen; de luchthaven was afgesloten en het toestel taxiede naar het militaire deel van het vliegveld2. Na de landing op Gardermoen vroegen de kapers van het Aeroflot-toestel politiek asiel in Noorwegen; speciaal opgeleide politieonderhandelaars spraken met hen in het Engels en het Russisch2. De kapers van het Aeroflot-toestel gaven zich om 01.35 uur in de nacht op Gardermoen over aan de politie; een vierde aangehouden man, een Russische zakenman, was volgens de politie onschuldig en vertrok met de andere passagiers3.

Aan boord van Aeroflot-vlucht 3100 waren ongeveer 45 passagiers en zes bemanningsleden; bij de kaping raakte niemand gewond1.

Volgens de FAA waren twee kapers van Aeroflot-vlucht 3100 Iraanse staatsburgers en de derde een Azerbeidzjaan; hun motief was niet terroristisch, zij wilden asiel in Noorwegen1. Bij de kaping van Aeroflot-vlucht 3100 waren de handgranaten echt, maar het explosief waarmee de kapers dreigden niet1. Volgens de Noorse politie was de kaping van het Aeroflot-toestel naar Gardermoen ongeveer een maand voorbereid en was Noorwegen steeds het doel3.

Na de kaping van het Aeroflot-toestel naar Gardermoen werden de drie kapers voor acht weken in voorlopige hechtenis genomen; op vliegtuigkaping stond in Noorwegen twee tot 21 jaar gevangenisstraf3. De rechtbank in Eidsvoll besliste dat de drie kapers van het Aeroflot-toestel naar Gardermoen konden worden uitgeleverd; de verdediging kondigde beroep aan4. Ook het hof Eidsivating lagmannsrett oordeelde dat de kapers van het Aeroflot-toestel naar Gardermoen aan Rusland konden worden uitgeleverd, waarna zij naar het Hooggerechtshof gingen5. Het Noorse ministerie van Justitie gaf opdracht de kapers van het Aeroflot-toestel uiterlijk 2 februari aan Rusland uit te leveren, nadat Rusland had toegezegd dat zij geen doodstraf zouden krijgen en niet aan Iran zouden worden doorgeleverd6. Romerikes Blad meldde later dat de drie kapers van het Aeroflot-toestel na hun uitlevering in een Russisch huis van bewaring zaten7.

Volgens NTB was de kaping van het Aeroflot-toestel de tweede vliegtuigkaping die Noorwegen meemaakte; de eerste was in 19852.