Goedemorgen!

Een paar weken terug heb ik met een vliegmaat en de PH-VTB van de vliegclub Teuge een vluchtje gemaakt dat ik wilde doen sinds ik rond deze tijd vorig jaar mijn nightrating haalde. Een keer bij daglicht weg van Teuge en dan het duister laten vallen en landen buiten UDP. Mijn vliegmaat heeft z'n ATPL en verdient zijn geld met vliegen en recent heeft hij zich met enthousiasme weer op de SEP's gestort. Er was niet veel nodig om hem te porren voor deze vlucht, het is toch wel een avontuur!
We vertrokken VFR bij daglicht vanaf Teuge richting Rotterdam, onderweg werden we geklaard voor IFR én moesten we wel letten op icing. Verder richting het westen zakte de temperatuur en waar we klimmend door de wolken geen ijs hadden, pikte toen we door de wolken zakte wel iets op. Gelukkig was de basis ruim voldoende, zodat we een escape hadden naar warmere VMC. Op Rotterdam deden we een touch and go. Echt donker was het nog niet, maar de schemering zette in en de approach lights staken mooi af tegen de beginnende duisternis. Een mooi schouwspel en het werd alleen maar mooier! Richting Antwerpen nu via WOODY, aanvankelijk was FL050 de te vliegen hoogte, maar omwille van de icing vroegen (en kregen) we 2.000 ft, zodat we tegen de wolken aan over de stad Rotterdam vlogen. Een prachtig panorama met het licht, de grijze wolken en dito stad. Na Rotterdam werd het snel donkerder en begonnen de lichten op de grond op te vallen, omdat we op tijd op Oostende moesten zijn vroegen we een 6 mijl final aan op Antwerpen en dat was geen probleem. Hier de pilot change, Carsten links en ik rechts en weer door! De duisternis was inmiddels compleet toen we opstegen richting het westen, de haven van Antwerpen baadde in het (kunst)licht en in de verte tekende Zeebrugge en later ook Oostende zich af, ook nu vlogen we wat lager om het risico op ijs te vermijden. Het dieseltje van de VTB liep probleemloos, alle verlichting werkte en verder geen issues. Precies wat je wil, want iedere storing nu zou toch wel zeer risicovol zijn. Voor acht uur landden we op Oostende waar we ook een korter final kregen op de ILS baan 26. Landen na acht uur betekende een extra rekening van € 300,00 en die bleef ons nu bespaard. Diner in het prima vliegveldrestaurant op Oostende (garnalenkroketten en een speciaalbiertje, leve België), we hadden een hotel vlakbij het vliegveld. De ochtend erop zijn we bijtijds terug gevlogen naar Teuge. Ik maakte er ook een video van, die helaas ook de tekortkomingen van de GoPro 4 blootlegt in lowlight condities, maar het blijft - hopelijk - toch de moeite waard!

YouTube video

Al is 's-nachts single engine vliegen niet iets wat je dagelijks zou moeten willen doen, vond ik het wel een hele mooie ervaring. Met een zorgvuldige voorbereiding zijn de risico's te overzien, de combinatie met een stedentrip lijkt me geweldig.